Eating With Friends Quotes の小説・ストーリー

"Walang masama sa pag-aamin ng nararamdaman mo sa taong mahal mo. Kung hindi ka man niya sinagot or hindi ka niya mahal, pwede mo namang sabihin sa kaniya na huwag mag-iba ang tingin niya sa'yo at huwag ka niyang layuan. Makukuha naman 'yan sa maayos na usapan. Kaya huwag kang matakot na masisira ang friendship niyo." "Hindi ko alam, pero pag-iisipan ko. Wala pa kasi sa isip ko 'yan at ayaw kong magmadali." Nang makapunta sila sa harap ng foodcart na nirecommend ni Quino. "Dish Bowl? Mukhang masarap dito," bulong ni Allian sa kaniyang sarili.

" Naku! walang problema friend maliit na bagay . Sakto wala akong schedule sa buwan na ito kaya pwedeng pwede ako ." " Salamat talaga friend " " Walang anuman . Kaya mo iyan friend ito na ang tamang pagkakaon para umangat ulit ang kompanya ng iyong ina . "Oo nga e ! gagawin ko ang lahat para magtagumpay dito . " ani ko sabay inom ng hawak kong juice . " Nga pala alam mo bang mag kakilala sina venice at evander?"

Ngunit nang sumulyap ako nang palihim, nakita ko ang bahagyang pag-angat ng sulok ng kaniyang labi. Ilang minuto pa ang lumipas at tuluyan kong naubos ang pagkain. “I'm done eating, okay na?” tanong ko habang umiinom ng tubig. “Good. From now on, don't skip your meals. We'll have lunch together during your lunch break whenever I don't have any unexpected meetings. But if I'm not around, make sure you still eat, alright?” “Alright, alright,” sagot ko, para lang matapos na ang sermon.

Siguro hindi kayo sa restaurant kumain“ Napakunot naman ang nuo niya sa sinabi ng kaibigan. Pumasok ang kaibigan sa loob ng kwarto niya at naupo ito sa kama niya. ”Masarap?“ pag uusisa nito. ”What do you mean Masarap?“ kunot nuo niyang tanong. ”Deny kapa jan eh“ Sabay sundot-sundot sa tagiliran niya. ”Tigilan mo na nga ako sa mga kalukohan mong babae ka, Kumain lang kami yun lang and nothing happened.” ”Ayy di kayo nag anohan ano, Chukchukan hina naman ni marc“

he said to me as he held up the monoblock chair for me to sit on, then he sat on the opposite side so we could face each other. "Maybe we should call our friends para masabayan nila tayong kumain, sa dami ba naman nitong inorder mong pagkain, masasayang lang kung mapapanis," I suggested. "Alright, we'll call them after we eat, gusto ko kasi na tayo lang muna, para masulo kita," makahulugan niyang sabi. Sige Jester, kainin mo na ako! sa isipan ko. Ayy ang landi ko!

Muli niya itong tiningnan ng masama. "Hahaha joke lang, friend. Pinapatawa lang kita. Kain na nga tayo, mukhang masarap itong luto mo. Mabuti na lang at andito ka, may makakasama ako sa pagkain. Kasi kapag ako lang ang andito puro lang ako take-out. Masarap talaga kumain kapag may kasama."

"True, it's just a matter of personal choice. Safe but boring, or fun but dangerous. You should taste what dangerous felt like sometimes. You might realize one day, you haven't achieved anything farther kasi gusto mo safe ka lang." "Yeah, Mandy. You'll grow old with regrets of all the fun things you didn't try. Don't miss out on life's wild ride," Candice insisted. Napapikit na lang si Mandy. "Why do I have friends like this? Puro bad influence." We just ended up giggling. *** "Salad with grilled chicken, avocado toast, and a smoothie, please," I ordered at the cafeteria's counter. Pansin kong pinagtitinginan ako ng ibang estudyante habang ang iba naman ay nakatutok sa phone nila.

“So hindi ka takot magkasala. Takot ka lang mabisto! Kaya talaga tayo best friends, eh! May tinatago ka rin talaga na kasamaan. May maitim na budhi ka rin.” Napangisi na rin ako sabay iling. Ibinaba ko ang tingin sa mga masasarap na pagkain na nasa mesa. Wala sa sarili kong ipinalandas na ang dila sa ibabang labi dahil sa pagkatakam. “Kumain na nga tayo,” saad ko.

Baka inggit lang sila. "Thank you nga pala at pumayag kang kumain kasama ako. Akala ko tatanggi ka dahil hindi sumama yung dalawa mong kaibigan." Sabi nya. Burger naman ngayon ang nilalantakan namin. Ako naman pinagsasabay ko ang burger at fries. "Sus wala yun! Friends na tayo di ba? Saka hindi ako tumatanggi sa libre." Walang hiya ng sabi ko.

“Talaga! Mas mabuti nga po kasi sasamahan ko din po iyong kapatid ko, may welcome party din po kaming a attenan. Advice ko po na huwag po sanang kakain nang madami para di po matrigger ang health ninyo.” “Okay po doc, palagi ko pong tinatandaan. Maraming salamat po sa payo at sa pag aalaga ninyo sa akin. Alam niyo doc may kamukha po kayo na bestfriend ko. Matagal ko din di siya nakikita, kumusta na kaya siya ngayon? Nasaan kaya siya ngayon?” “Ganoon po ba?! Hayaan niyo po magkikita din po kayo uli. Tiwala lang po.”