Edi Don't Novels & Stories

At saka kahit may kalayuan pa kami sa kanila ay natitiyak ko na mararamdaman pa rin ni Desmon ang aking presensiya ngunit nagbabakasakali lamang ako na hindi niya ako mapansin dahil abala naman siya sa pakikipaglaban. "Pero hindi naman natin makita ang mukha nila, Edan. Paano ko naman malalaman kung si Desmon siya o hindi?" Hindi na nagawang makasagot pa sa akin ni Edan dahil biglang dumating si Donny. Agad na dumilim ang mukha nito nang makita ako.

Bezos na alagaan itong Ghianne. Sa ilang sandali, nasa dilemma si Adonis. "Boss Ado, dahil nilinaw mo na, mangyaring lumabas at huwag mong ipagpaliban ang mga kapatid ko sa paglalaro ng baraha!" Sabi ni Dong, naglakad papunta kay Ghianne, at sinabing may masamang ngiti: "Halika, kagandahan, Don't think about it, walang tutulong sa'yo, bumalik. ka na dali at ituloy natin!"

Talaga naman ang lalaking ito at ayaw talagang magpatalo. “Deal.” At nagkasundo na nga kami na tawagan si Donnie.

sabi ko bago ipakita sa kaniya ang mga papel na p’wede kong magamit sa pag-eenroll sa High Hei. “Si Tita Lovelle mo ay p’wede mong makasama ro’n, madali ka na lang makakapasok dahil Dean ang kapatid niya do’n.” Namilog ang aking bibig at napatango. ‘Talaga ngang mayaman sila.’

seryosong saad ko sa kanya. Seryoso ko siyang tiningnan na para bang kumakain talaga ako ng laman loob ng tao, nakakatawa pa naman ang expression ng mukha niya. Ito na ba ang Don na sobrang matapang at kinatatakotan ng lahat ay takot sa akin? I mean, sinabi ko lang naman na kumakain ako ng laman loob naniwala na siya agad? Uto-uto nga talaga itong Don na ito.

Sobrang maingat si Darryl na hindi niya sinubukan gumawa ng kahit na anong ingay. Sa labas ng batong bahay, ang apat na magkakapatid ay tinamaan si Donnie ng sobra, at bawat isa sa kanila ay hindi mapantayan ang lakas ng loob. "Haha! Ito ba ang lakas ng Godly Eagle Sect?" "Iyon lang ang mayroon dito!" "Brat, ang lakas ng loob mong maging arogante sa harap namin?" Nang marinig ang sinabi niya, namula ang mata ni Donnie sa isang iglap. Pinangngalaitan niya ang kanyang mga ngipin at hindi sumagot. Ang mga mata niya ay halos masunog sa galit.

Hindi niya na-ready ang script niya at hindi man lang siya nakapag-practice sa irarason niya kung bakit siya umalis nang walang paalam. Napaatras siya at itinago sa likod niya ang bulaklak at chocolate na dala. Katapusan na niya talaga. Sana pala hinanda na niya ang kabaong niya o 'di kaya nagpaalam na siya sa pamilya niya. Hindi niya inakalang matatapos na ang kabanatang 'to ng buhay niya. “Ikaw pala ‘yan, Rey Jhon. Ang tagal nating hindi nagkita ah,” wika ng Don na daig pa ang snow sa South Korea sa sobrang lamig.

Ang nais ni Don Leon ay surpresahin ang apong si Zarchx Junior sa pagdating ng ina nito ngunit ang Don pa ang nasurpresa ng hindi ito nakarating! “Lumabas na ba sila sa silid ang mga apo ko?” “Hindi pa, Don Leon. Nang huli ko silang pinuntahan ay naglalaro sila ng computer games.” “Masyado na silang nakababad sa computer. Puntahan mo na at tanungin kung ano ang nais na meryenda.” Inilahad ni Don Leon ang kamay. “Akin na ang cellphone ko, tatawagan ko si Dior.”

He irritates her so much! Pagkababa niya ay nadatnan niya ang Don na umiinom ng kape, at nagbabasa ng dyaryo. Agad na umaaliwalas ang mukha nito nang makita siya. Tumayo ito at nilapitan siya nito. Napangiti siya rito. Ang bait talaga ni Don Hernand. Wala talaga siyang masabi sa ugali nito dahil ang bait nito, at handang tumulong sa kapwa. Kaya nga hindi siya nagkakamali sa pagpili ng business partner niya dahil sa magaling din itong humawak sa negosyo, at masinop.

Why is he annoying me? “You’re still clean publicly. Hindi nilabas sa balita ang tungkol sa pagsuko mo.” Kumunot ang noo ko. “Bakit?” nagtataka kong tanong. “Aside sa hindi ka relevant and prominent—” sinamaan ko ulit siya nang tingin. “Kidding aside, hinarangan ni Donio lahat ng balita tungkol sa ‘yo.” “Sinong Donio?” nagtataka kong tanong.