Edi Don't Novels & Stories

Namamasa-masa ang matang ng Ginoo dahil sa walang hanggang pasasalamat. "Ako ang dapat magpasalamat sa iyo, Tito. Dahil kahit mga bagong kakilala n'yo kami ay nagtiwala pa rin po kayo. Makikilala mo rin ang super-hero naming si Daddy Clyde who molded us into better person. Kahit hindi mo sabihin kung ano iyang ikinabit mo ay alam kong bugs iyan kaya't labis din ang paghanga ko sa iyo dahil sa bilis nang pag-iisip mo. Hayaan mo po, Tito, dahil pagkatapos ng lahat ay tutulungan ka namin upang muling maibalik sa dati ang kumpanya ninyo na sabi mo ay naka-liquidated sa cash. Pero sa ngayon tara na po baka may nagmamanman sa labas," pahayag ni Duncan saka tinapik sa balikat ang Don.

______ Hindi ko alam kung saan ako dinala ni Regan, dahil tahimik lang ako sa iba't ibang nararamdaman ko ngayon dahil kanina sa bigla niyang pagbuhat sa akin. "Regan, mabuti at dumating ka. Matagal na rin ang huli nating pagkikita at yun pa yung araw na naroon si Mr. Pendleton." Napansin ko ang paggalaw nang adams apple ni Regan at binaba na lang niya ako bigla dahil para bang nasira ang mood niya dahil sa sinabi nitong may edad na lalaki. "Huwag mo na ulit babanggitin ang pangalan na 'yan kung gusto mo pang mabuhay ng matagal."

Sila ay nasa ganap na magkakaibang antas! Nagsalita si Jordan na parang eksperto, "Donovan, hindi mo ba naiintindihan?" Medyo natakot si Donovan Cross. "I... Ano ang naiintindihan ko?" Dahan-dahang sinabi ni Jordan, “Hindi mo naiintindihan kung sino ako!” Napalunok ng laway si Donovan Cross. "Sino ka?! Bakit walang kwenta ang mga atake ko sayo?! Anong ginagawa mo?!"

awat ng donya. Inalis ni Ed ang kamay ng kanyang ina sa pagkakahatak nito sa kanyang tainga. “Okay, okay! You don’t need to pull my ear just to say that, Mama!” wika ni Ed habang hinihimas ang tainga niyang piningot ng kanyang ina. “Puro ka kapilyuhan!” wika ni Doña Divina na may naniningkit na mga mata at akmang hahampasin ang kanyang anak ngunit mabilis itong tumakbo papalayo sa kanyang ina.

Ngayon ay bitbit na nito ang malaking larawan ng Don na ipinatanggal ng bagong amo. "Malinaw naman ang sinabi ko kanina, hindi ba? Matuto kayong sumunod sa mga utos ko at walang magiging problema. Siya ang gusto kung kumuha ng maleta ko at hindi ikaw, Sergio!" may diing wika nito. "Sir, ako nalang ang mag-aayos ng mga gamit ninyo sa kuwarto, anang isang kasamambahay. "

Lahat ay tila excited at hindi na makapaghintay para sa espesyal na araw na iyon. Ang tanging hindi ko pa naabisuhan ay si Don. Siya ang pinakamalapit kong kaibigan, at alam kong magiging bahagi siya ng bawat importanteng kaganapan sa buhay ko, pero hindi ko pa siya nasabihan tungkol sa engagement. Hindi ko alam kung paano ko sisimulan o kung anong reaksyon niya. Si Don ay isang tao na palaging may opinyon, at madalas niyang tinatanong ang bawat hakbang ko, kaya't hindi ko alam kung paano siya tatanggapin.

Bitbit niya ang mga gamit ni Elera sa opisina. "Elera, lahat ng mayroon ka ay temporary lang. Kung ako sa'yo, luluhod na ako ngayon para magmakaawa sa akin. You can cursed me all you want, wala akong pakialam. Masaya ako ngayong araw at hindi isang tulad mo ang sisira ng araw ko," nakangiting turan ni Donya Edita. Bumilis bigla ang tibok ng puso ni Elera nang maalala na rin niya sa wakas ang mga binitiwang salita ng kaniyang stepmother noong araw ng reception nila ni Daven.

Kinikilig sila habang nanonood. "Ang gwapo talaga niya!" "Ang kisig niya!" "Grabe, nakakatakam ang kanyang ab*s!" Nanonood sila sa tv na pinapalabas ang isang commercial ng deodorant. Walang saplot pang- itaas ang binata kaya kitang - kita ang makisig nitong pangangatawan. "Idol ko talaga si Hunter!" "Ang gwapo niya talaga. Crush ko siya!"

Tinitignan lang niya ang kanyang mag-ama. "I don't know how you end up like this, Dwight! Iniisip mo pa talaga ang lintik na pride mo. Nagawa mo ang lahat ng mga iyon para lang sa pagiging sakim mo. Gusto mo pala ang Solara Essence, sana kinausap mo ako. Hindi ‘yung sinira mo lahat ng pinaghirapan ng kapatid mo! And you crossed the line." Galit na galit na usal ni Donny.

“You know, even a perfect fire will only expose those flaws.” Humugot ako ng malalim na hininga at matapang ko pa rin na sinalubong ang mga mata ng Don. “Alam ko pong mahina po sa ngayon ang pundasyon namin kaya hindi ko po kayo masisisi,” Tumango ang Don sa akin–