Editorial Writing Examples Tagalog Novels & Stories

NAGPAPASALAMAT AKO SA SUPORTA NG PINSAN KO, HAHA, SHOUT SA'YO AT SA MGA KAIBIGAN KO NA ANDIYAN SA TABI KO KAPAG NAHIHIRAPAN AKO KASI WALANG IDEA MINSAN. NGAYONG NATAPOS KO NA ITO, SANA AY MATUWA KAYO KASABAY NG PAGIGING MASAYA KO DAHIL SA WAKAS, MAY NAIBAHAGI NA NAMAN AKONG PANIBAGONG ISTORYA. MARAMING SALAMAT SA INYO, MAHAL KO KAYO!!💜 -Iamawriter Epilogue Catherine's POV When they say ‘Love’, ang unang pumapasok sa isip ko ay ang salitang ‘Sweetness’ at ‘Pain’.

ELISHA POV Pumasok ako sa loob ng opisina ni Caden at inilapag sa kanyang table ang mga dokumento na natapos ko na. "Sana naman ito na ang huli." Anas ko. Tumingin naman ito sa akin. “What do you mean?” “Baka mamaya may idadagdag ka pa kasi at abutin na naman ako ng hatinggabi.” Natatawang turan ko kaya napailing na lang ito.

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

(Proverbs 18:24 NIV) Natigilan ako sa pagbabasa nang biglang tumunog ang cellphone ko. Zaito: Puwede ka bang lumabas? May pupuntahan tayo. (و ˃̵ᴗ˂̵)و Napatingin ako sa oras na nasa cellphone ko. It's already 10:15 p.m. Saan naman kaya kami pupunta? Gabing-gabi na, ah. Mila: Sure.（˶′◡‵˶） Agad akong nagbihis at nagmadaling lumabas ng bahay. Pagkalabas ko ng gate, agad niya akong pinasakay sa kanyang kotse na siyang nagmamaneho.

"Naalala ko dati, nanonood kami ng balita, madaling araw na no'n nang mapanood namin 'yung sad news about sa'yo. We we're both crying in front of Television. Masakit, syempre" "Pero alam mo, super emotional ko noong time na 'yon. Umaga na, sikat na ang araw pero umiiyak pa rin ako at hindi na makatulog. Ilang araw lang ata 'yung lumipas, parang feeling ko may nagbago sa katawan ko. Nagcrave pa ako non ng singkamas na mayroong mustard sauce. Naiinis rin ako kapag nakikita ko si Angelo, pero namimiss ko naman s'ya kapag hindi ko s'ya nakikita"

Mira POV “Hindi pwedeng ganyang ang itsura mo pagnagkaharap kyo. Hindi natin mapipigilan kung isang araw ay magtagpo ulit kayo, kaya pilitin mong maging matatag.” wika ni kuya habang kumakain kami. Katabi na niya si ate Myla na tahimik lang na nakikinig sa amin. “Nagulat lang ako. Hindi ko naman akalain na makikita ko siya. Akala ko okay na ako, masakit pa pala.”

I bid my goodbye to them then start the engine of my car. It’s 6:00 in the morning, limang oras lang daw ang byahe, pero depende pa rin kung traffic. Hindi pa ako nakapag drive ng malayo layo kaya siguro matatagalan ako bago makarating dahil mapipilitan akong huminto-hinto dahil sa pagod. Nakailang stop over ako bago tuluyang mabasa ang arko na “Welcome to La Union.”

Hindi niya alam kung anong gagawin niya kung sakaling tama ang kanyang haka-haka. “Mahal!” Naibaling ni Eduardo ang kanyang tingin kung saan nakita niya ang kanyang anak na habol ang paghinga habang nakapaskil sa mukha nito ang malawak na ngiti sa mukha nito. “Have you seen the latest news?” bungad na tanong ni Stefan na dali-daling lumapit sa kanyang asawa na hindi pa rin nawawala ang ngiti sa mga labi nito.

Ang pagkakaalam ko rin kasi ay ngayon ko lang naramdaman ito. “Ganito kasi 'yan. Mahirap i-explain eh kapag walang example. Ikaw kunware example ko. Kasi baka na a-attach lang or crush mo talaga siya.” Nagpatuloy siya sa paglalakad habang nagkasunod ako.

paglilinaw ko Sa tingin ko, mukhang maayos naman ang pagpapaliwanag ko. Though medyo long story talaga ang ganap dati, pero parang ganyan na din 'yan. "Gaano na kayo katagal?" si Meg naman ang nagtanong. Biglang dumating ang mga waiter kaya hindi kaagad ako nakasagot. Inilapag nila ang mga inorder ata ng mga kaibigan ko so hinintay ko munang makaalis sila bago ko napagpasyahang sumagot.