El Filibusterismo Quotes Novels & Stories

“What the f*ck, Maria Cordelia Humbañez?! Why were you this c–close?” Napaatras ako. Diyos ko, pati pitch ng boses n’ya, tumaas na parang may Senate hearing. Gamit na n’ya 'yung Governor tone niya. ‘Yung parang kayang patahimikin ang buong barangay sa isang “excuse me.” "Sorry, Gov,” sagot ko, sarcasm mode activated. “Ako na po ang humihingi ng paumanhin sa pagbunggo ng dibdib n’yo sa mukha ko.”

Pagkatapos, napatitig siya kay Charlie at malamig siyang nagsalita, “Pumunta lang ang lalaking ito rito para pagsalitaan nang masama ang inang bayan natin. Hindi natin alam kung ano ang tunay niyang intensyon! Siguro alam ng oposisyon na isa kang Oskian-American. Iyan ang dahilan kung bakit naghanap sila ng Oskian sa mga miyembro nila para gumawa ng isang patibong. Sa tingin ko pinadala siya ng oposisyon para linlangin kang magsimula ng rebelyon! Huwag kang maniwala sa kanya!” Sasabog na sana si Charlie kakatawa dahil sa kahangalan ng lalaking ito. Pero, pinili niya pa ring magtanong, “Dahil sigurado kang miyembro ako ng oposisyon, hindi ka ba natatakot na gagamitin ko ang AK47 sa kamay ko p

dugtong ni Don Vito, "at ilista ninyong 200 piso pagsasaentablado." Ang mga conservador ay hindi na nakatiis nang mahigpit na pagtutol at paglaban sa mungkahi, kayat nangampanya sila para kalabanin ito. Halos magkagulo sa pulong dahil sa pagnanais ng bawat isa na makapagsalita. Dahil sa pagkakaisa ng lahat na tutulan, tuligsain at kalabanin ang mungkahi ni Don Vito, napilitan siyang iurong ang kanyang panukala.

Dalawang baril ang nakatutok sa'kin samantalang isa naman kay Jelsey. I think I know them for a little. "Hindi na importante kung sino kami, Attorney. Ang importante ay tanda mo pa ang atraso mo kay Congressman Heubert Marquez!" sigaw ng lalaking nasa harapan ko na siyang tinututukan ako ng baril sa aking dibdib. "Tarantado ka, lakas ng loob mong ipakulong si Congressman, ha!" sigaw naman ng lalaki sa aking tabi na idiniin pa ang baril sa aking sentido.

Sabi ko at nilipat ang tingin kay Ate Amor. Sumenyas naman siyang magpakitang gilas ako kay Señora Rosario pati na din kay Magnus. Speaking of the devil, binaba niya din ang gamit niyang kutsara at napako ang tingin sa akin. "A-ahh..." Sabi ko at pilit na ngumiti sa kanila. Lahat ng attention nila ay nasa akin, lalo tuloy akong na-pressure. Ano bang sasabihin ko? Bakit bigla akong na-on-the-spot? Ano bang popular quotes in English?

Maaaring medyo exaggerated ang pangungusap na ito, ngunit tiyak na may katuturan. "Kung sinabi kong gusto kong iligtas ang mundo, maniniwala ka ba?" nakangiting sabi ni Esteban. Sumimangot si Donald Villar. Medyo mabigat ang mga salitang "save the world", ngunit nang lumabas ang mga ito sa bibig ni Esteban, hindi ito parang biro.

"Kilala naman natin si Fernan. Kung may isang salita na maihahambing sa kanya, ito ay ang salitang matapang. Gagawin niya talaga ang lahat-lahat para maging matagumpay ang paglusob na ito upang ipakita sa mga kasamahan niya sa Dies Hijos na totoo ang kanyang paniniwala---ang paniniwalang ito na ang tamang panahon para sa isang malawakang rebolusyon. At siempre, ito ay nangyayari dahil sa pagkaguho ng kapatiran ng mga ilustrados, ang huling palad ng lahat sa mapayapang paraan ng pakikipagbaka para sa ating kasarinlan"

Mas hindi ko matanggap ang huling dalawang pangungusap na sinabi niya. 'You're just useless for me. You're futile as rag on the floor.' Sa akin `yon, e. Ako ang tanging gumawa ng paniping iyon. How could he stole someone's quote from me. Napasandal na lang ako visitor's chair at naghintay na muli siyang magsalita.

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

Katulad nga ng sinabi nya, ni minsan hindi na muling ako lumuha pa, o nagpakita ng kahinaan. I wipe my tears using the back of my right hand. “Why do i have to do that Sir? Bakit kailangan pang umabot sa ganito?” “Why? Hindi mo ba kaya? I thought you're gonna help me? You promised to me.” Nakatitig parin ito ng matiim sa akin na walang kakurapkurap. “Mr. Congressman!” tumaas na ang boses ko. “We are talking about the human life here!” napatayo na ako sa harap ng table nito.