Novel & Cerita El Filibusterismo Summary Tagalog

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

Pinagtitinginan tuloy kami ng mga taobdahil ang iingay namin. Noong tapos na kami sa mga gagawin sa grocery store ay nagdesisyon naman silang magpunta sa palengke para bumili ng kamatis, sibuyas at iba pang condiments. Inaya ko nga sila sa pwesto namin pero tumanggi sila dahil alam nilang ibibigay iyon nina mama ng libre. "Sige na! Yon na nga lang ang ambag ko e!" "Hindi na! Okay ng ambag ang presensya mo!"

"Umayos ka Semphil!" "Ganito ba talaga ninyo ako tratuhin hah? Ano bang kasalanan ko sa inyo?? ni Hindi ninyo na nga Ako masuportahan sa pag-aaral ko at sa mga pangarap ko gaganituhin ninyo pa ako??"

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

sigaw ni Senador Dean, sabay tulak sa balikat ng lalaki. “Dad!” gulat na tawag ni Mia, hindi makapaniwalang makita ang ama niyang laging kalmado, ngayon ay puno ng galit at agresyon. Alam niya kung gaano siya kamahal nito, ngunit ni minsan ay hindi pa niya nakita ang senador ng ganon.

May caption na nakalagay at naka-tag pa. 'Visiting Colorado, USA. With Rafael dela Vega.' Ang pinsan niya siguro na madalas tumatawag sa kanya ang kasama niya sa sandaling iyon. Umabot na sa halos isang libo ang reacts at mahigit apat na daan ang comments. Nanginginig ang aking kamay sa pagbabasa ng mga komento. Kinakabahan ako sa maaaring makita na makasakit na naman sa aking damdamin pero hindi ko mapigilan ang sarili.

Hindi mas masakit pa yon sa tunay na sampal. "A-Anong s-sabi mo?" Naninikip ang dibdib niya. Napakasakit palang mapagsabihan ng ganoong salita kapag galing iyon sa taong mahal mo. Noon kahit anong ibato sa kanya ng mga tao wala siyang pakialam. Marami na siyang narinig patungkol sa kanya pariwara, malandi, kaladkarin at kung ano-ano pa. Napipikon siya oo pero hindi ganito kasakit. Tanggap niya naman na ganon siya. Pero hindi niya kayang tanggapin na ganon ang tingin sa kanya ni Juancho, pagkatapos nitong iparamdam sa kanya na para siyang isang reyna. Itinaas siya nito sa isang pedestal pero ito rin pala ang hahatak sa kanya pababa. Just by saying 'malandi' in front of this fucking girl that

Hinilot hilot pa ni Lily ang binti at nagkunwaring nangalay ito sa pagtayo ng matagal. Biglang nakaramdam ng kunsensya si Alexander nang maaalang may phobia na ang dalaga sa pagsakay sa taxi. "Sorry kanina at hindi kita nahintay. Nakalimutan na rin siguro ni Dante na tawagan ang driver upang sundin ka."

saka biglang sumara. Langhap. Lunok. Ang tinik na nakabara sa kanyang lalamunan ay higit pang bumaon: labis siyang pinahihirapang makahinga. Habol-habol na niya ang bawat kapiranggot na malalanghap na hangin: hinahatak, at nagmimistulang patay-gutom na binubusog ang kanyang sistema gamit iyon.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜