Novel & Cerita Emergency Contact

Tapos, may dinukot siya sa bulsa. Isang phone. “Yan na ang gagamitin mo kung tatawagan mo ako. Safe yan kesa sa burner phone. Number 1 ako sa emergency number. Naka-notarized na rin ang papeles at may picture sa gallery niyan. Ipinadala na ng abogado ko ngayon lang.” Nanlalaki ang mata kong tinitigan ang mga sinasabi niyang papeles habang hawak ko ang phone. Jesus.

"Hindi na, Evo. Ayos lang. Saka, wala namanakong importanteng contacts doon sa cellphone na 'yon." "No, I insist, Karina. You will really need it lalo na kapag emergency situations. Paano ka namin mako-contact kapag wala ka no'n? It is an essential thing nowadays." Pagpupumilit pa nito. Napayuko si Karina. "Pero kasi, nakakahiya na sa 'yo, e. Masyado ka nang maraming nagagawa para sa akin." Evo gently squeezed her hands naikinagulat ni Karina.

Ang punto ay, baka isinulat ni Caroline ang numero ng kanyang asawa sa kolum ng emergency contact. Mabilis na tumawag si Brie sa CEO ng isa sa mga tatak na iyon at humingi ng impormasyon ni Caroline. Sa wakas, nakuha niya ang emergency contact. Kumalat ang ngiti sa kanyang mukha habang tinititigan ang numero. Muli, tinawagan niya si Greg. "Hindi kita pinapaimbestiga ng isang tao. Tulungan mo lang akong malaman kung kanino ang numerong ito."

Nabitawan niya ito agad pagkatawag, at aksidente pang napindot ang speakerphone. Umiling si Agatha. Sa sandaling iyon, wala siyang paki sa mga love song. “Tita Sheena, hindi ko alam kung nasaan ang phone ko. Kung kaya mong abutin ang phone mo, tumawag ka sa 911 (emergency) at sa property management.”

Mabilis kong tanong. "Oo-- I mean, hindi! Oh, itong cellphone. Number ko lang dapat ang nandyan huh." Medyo kumunot ang noo ko ng bigyan niya ako ng cellphone. "Sakin na 'to?" Takang tanong ko at tumango naman siya. "Bakit? Di ko naman kailangan ng phone--" "Pwes ngayon mismo kailangan muna, in case of emergency." Tumango-tango nalang ako at nilagay lang yon sa gilid ng kama. Malapit na palang mag 9 pm.

nakangiti kong sabi saka lumabas na. Habang naglalakad naman ako pabalik ng opisina ay naramdaman ko ang pag-vibrate ng phone sa bulsa ko. It was a text that came from unknown number. UNKNOWN NUMBER: Meet me in the nearest coffee shop. This is an emergency. Kumunot ang noo ko sa aking nabasa. Who the hell would send me this message this early in the morning?

“Beybi, tumawag ka ng ambulansya. Nasa contact.” Ibinigay niya rito ang cellphone bago binalik ang atensyuon sa matanda. Dahil sila lang mag-ina ang magkasama sa bahay, ay tinuruan niya si Kai kung paano kumontak ng police station, ambulansya, fire station at iba pang kailangan kung sakaling magka-emergency. Pinulsuhan niya ang matanda. Nakahinga siya nang maluwag nang dumating ang medics at agad na isinakay. Dahil walang kasama, ay sumampa rin sila ni Kai.

Ni-report niya ang kasalukuyan niyang sitwasyon at pagkatapos ay naghintay siya sa may bandang bukana ng store para sa kanilang pagdating. “Dapat po, Ma'am, ay mag-set up kayo ng emergency contact ninyo. Sa paraang ito, kung sakali mang mangyari na kagaya nito sa inyo, ay maaari niyong i-notify kaagad ang isang tao sa shortcut key,” payo ng isa sa mga pulis na nag-escort sa kanya pauwi habang sila ay nasa biyahe. Mabilis na tumango si Camila at s-in-et agad si Leila bilang kaniyang emergency contact.

Nang mapansin ni Charlie na medyo kinakabahan na si Jimmy, ngumiti siya at tiniyak, "Huwag kang mag-alala. Walang gagawa ng kahit ano sa iyo, at kung sakaling makaramdam ka ng anumang banta, pwede kang tumawag ng pulis. Sa Oskia, ang emergency hotline ay 110."

I started going to emergency contact at alam kong nakikita 'to ng mga kasama ko at para hindi mahalata nagdaldal ang iba. Zai was always on my first contact kung kaya't kahit hindi ko ito tinitignan ay sinigurado kong si Zai ang matatawagan after pressing number one. It vibrated and as the vibration stopped I know Zai answered it. Pasimple kong inabot sa kasama ang cellphone. Tsaka ko inilagay sa harapan ko ang kamay at kunyare binulsa. "Saan niyo ba ako dadalhin? Kung armado kayo hindi ba dapat maging maingat ako?" Tumaas ang kilay nila.