Emergency Contact Novels & Stories

Dahil ayoko siyang kasama ngayon, nagkunwari akong may tumawag sakin. “Hello mama? Yes mama… Opo.. Pauwi na po. Gusto mong makipagkita sakin? Hala ma, may lakad po ako… Importante? Oh sige ma… Coming na po.” Tumingin ang lahat sakin. Sinadya kong hindi lumayo sa kanila para marinig nila ang palusot ko. “Guys, sorry… Tumawag yung mama ko, nasa apartment ko daw siya. Kailangan kong umuwi kasi may emergency.” Sabi ko. “Pasensya na kayo. Next tine nalang ako sasama.”

Mabilis na kumonekta ang tawag. "Hey, may emergency ako, kaya hindi ako makakapunta doon sa ngayon. Kakailanganin kong bisitahin sina Pa West at Tiya Tiffany nang kaunti kaysa sa plano; Ako ay humihingi ng paumanhin."

Lumapit ito sa kanya at may inabot na parang radio pati na ang cellphone nya. ''Just press this one if you need me okay? If you can't contact me press this number 2 and magcconnect ka sa security ng isla. Tell them if you need something or if something happen.Don't forget to take your medicine too'' Bilin nito sa kanya. ''I have a meeting, hindi ko alam what time kami matatapos. Magpapadali din ako ng saklay dito para makakakilos ka ng ayos.'' yun lang at umalis na ito kasama si Amari, naiwan syang magisa habang nakatanaw sa mga ito.

Kahit ang mundo pa ang pumigil. Agad akong bumalik sa unit ko, hawak pa rin ang cellphone ni Cheska—iniwan niya ito, at para sa akin, malinaw na senyales iyon na may nangyaring masama. Pagkapasok, kinuha ko agad ang sarili kong phone at tumawag sa emergency hotline. Tut—tut—ilang saglit lang, may sumagot. “Emergency hotline, ano pong maitutulong namin?”

Hindi na muli. Ngunit may bahagi pa sa akin na itinatabi ang isang card, isang maliit na envelope na pinoprotektahan ko sa ilalim ng study desk—isang emergency contact list na may pangalan ni VL at isang tala: if activated—do not contact authorities. Bakit? Kasi kung tatawag sila, lalantad ang buong operasyon; kung lalantad, o malalagay kami sa gilid ng digmaan.

Tumawag siya ulit pero wala pa ring sumasagot at kusang nadidisconnect ang tawag. Kinutuban ng hindi maganda si Lucy. Meron pa siyang client meeting in the next 30 minutes, pero never pa siyang binigo ng mga kutob niya. Kaya naman dali-dali niyang kinuha ang susi ng kotse niya at halos ipaharurot niya iyon para lang mabilis na makarating sa apartment complex ni Althea. She tried to dial her number again, pero napahinto siya, sa halip nagscroll pababa si Lucy sa contact list niya at huminto ang daliri niya sa pangalan ni Giovanni Romanov. Bago umalis si Althea papuntang Laguna, in case of emergency, ibinigay nito ang number ng boss niya. Ang bilin ng kaibigan, kapag mga emergency tulad ng gin

“Mukhang daanan palabas.” Sinundan niya ng tingin. “Kunin mo phone ni Mommy sa loob ng damit ko… tapos lumabas ka… humingi ka ng tulong.” itinago ko kanina ang isang emergency phone ko, bilang isang Doctor, hindi lang isa dapat ang phone dahil sa mga emergency at iba pang network para macontact ako ng patients ko. Agad siyang kumilos. Pero nang hanapin niya, ay wala na sa damit ko.

"Our transaction is called a concierge medicine. You could call me anytime you want if there is an emergency. Pero kung unreachable ako at nasa kalagitnaan ng surgery, pwede ka naman tumawag sa mismong office ng hospital. I think we're clear about this." Saglit akong yumuko at kunwari ay nahihiya. "I see, your phone number is here," sabi niya nang hindi tumitingin sa akin at sa folder lang nakatingin. "So, I could call you anytime?" I nodded. "Yes, only if there's an emergency," pagtatama ko. As if naman na tawagan niya ako sa kung anong dahilan lang. Tinignan ko siya nang mabuti. Bahagyang nakapout ang mga labi niya habang ini-scan ang folder tungkol sa akin. But one thing I noticed, he's h

At bumangon na nga siya saka padabog na pumunta ng banyo. Problema ba yun? Para siyang bata. Tss. Kinuha ko sa mesa ang phone niya a tinignan ko nga ang social media nito. Agad ko naman nai-block si Jude. Paano yan nanalo ako sayo. Tss. Gamit ang phone ni Missamy tinawagan ko si Jay. Dahil no.2 emergency contact ni Missamy ang sekretarya ko. Ako ang numero uno. “Miss Missamy.”

tanong niya, nanginginig ang tinig. "Nurse po ako mula sa St. Luke’s Medical Center. Pasensya na po sa abala, pero kayo po ang nakalagay bilang emergency contact ni Sir Joshua Mandia. Kayo rin po ang nakalagay bilang asawa niya sa records. Kailangan niyo pong pumunta rito sa ospital sa lalong madaling panahon." Halos mabitawan ni Alexandra ang cellphone. "A-Anong nangyari?" Tanong niya, pero hindi niya na kailangang marinig ang sagot. Alam niyang hindi ito tatawag kung walang seryosong dahilan.