Novel & Cerita Emergency Contact

Saktong pagkatayo rin niya ay biglang tumunog ang cellphone ko at ang kanya. Tumingin muna ako kay Calem at nang makompirma ay tinakbo ko ang parking lot at nakasunod naman siya sa akin. Ang tunog at ang mensahe na natanggap namin sa parehong cellphone namin ay ang sound at mensahe kapag pinipindot ang emergency button sa kwarto ni Calem. Hinabol pa ako ng secretary ko pero pinakaripas ko na ng takbo ang kotse ko. This is the second time I ditched a meeting but I do not care so please let my wife and my son be safe.

"Babe, I really need to go for now. I'm so sorry, may nangyari lang na emergency and my presence is badly needed. Just contact me kapag nakabili ka na ng bagong phone. Here's my number 09********. Don't worry about me okay? Babalikan naman kita syempre! I love you. Ingat ka sa pagmamaneho pabalik ng Manila." I don’t know how to react matapos mabasa ang sulat niya na alam kong sulat kamay niya talaga mismo. Maayos naman ang paalam at paliwanag nita pero kinakabahan ako at nag aalala na rin at the same time. Tipong hindi ako mapakali. That’s why I decided na sumunod sa kanya kahit wala naman siyang binigay na address o lokasyon ng kanyang pupuntahan. Nagkataon pa na wala akong mga kasamang sec

Work only. Emails. Reports. Meetings. Nothing personal. Nothing unnecessary. Pero minsan, mas lalo kang pinapahirapan ng mga bagay na pilit mong kinokontrol. Lalo na kapag hindi nawawala ang awareness. Bandang gabi, may emergency call mula sa outreach site sa labas ng lungsod. Supply discrepancy. Delayed transport. At dahil kulang ang tao napilitan kaming pumunta. Ako. At si Elyse.

“JAZZ ARANAS—wala ka pa rin bang maalala? Tatlong araw ka na rito sa ospital. Kailangan nang pumunta rito ng pamilya mo para masettle ang iyong bill sa billing station. Wala ni isa mang kamag anak na naghahanap sayo, kaya kailangan, ikaw na mismo ang magpaalam sa kanila na naaksidente ka.” Si Jazz, na may mga benda sa ulo, ay very apologetic ngumiti sa nurse na nagpaalala sa kanya na may kailangan pala siyang bayaran doon. “Pasensya na po… hindi ko talaga maalala ang password ng phone ko.” “May emergency contact ka ba?” “Ako—”

Unknown number. Pero dahil retired siya, at madalas tumawag ang mga kumpanya kapag may emergency, sinagot niya. “Hello? Who is this?” malamig niyang tanong. May boses na babae ang sumagot, mukhang kinakabahan. “Sir… may bata po kami dito. Naiwan po sa highway. Ito po ang calling card na hawak niya kaya tinawagan namin.”

" Sumabog at nagcollapse ang mismong condominium na tinitirhan ni Cazen, at base sa latest location ni Alexander, sa tingin ko magkasama ang dalawa." " How are they?" " Hindi po namin macontact, at base sa oras na pinangyarihan ng insidente ay madaling araw. Kaya hindi namin alam kung kasama sila sa casualty o hindi." " What?!" " We'll contact nyo, Don't tell Aiken, Please." "Okay, contact me again kapag may balita na okay?" " Yes, You're excellency." Ibinaba ko na ang tawag at saka huminga ng malalim.

Ilang oras yata ang inilagi ko sa loob bago lumabas. Saktong tumutunog ang aking cellphone pagkalabas ko. Kumunot ang aking noo nang makitang 'yong assistant ko ang tumatawag. Gabi na sa kanila, ibig sabihin ay tapos na ang kanilang trabaho. At kahit nasa trabaho ito ay magsesend lang siya ng email kapag may kailangan. Unless, this is emergency? "Hello?" Medyo kabadong bungad ko sa kaniya.

“Sige. Mag-report ka ng maaga bukas. Pag-usapan natin ‘yan.” “Yes!” masaya kong sigaw. “Tsaka, Elena,” dagdag niya, “ikaw ha, pag hindi emergency, wag kang tatawag ng ganitong oras. Hintayin mo ang umaga at sa opisina mo i-report.” “Sorry, Chief! Hehe. Para sa akin kasi, emergency ito.” “Tsk. Ewan ko sa’yo,” inis niyang sagot sabay baba ng telepono.

"Sa susunod na maisipan mong magpakalasing, sana ay h'wag ka nang umabot sa ganoong punto. It was so disappointing to witness." Nakita niya ang paghugot nito nang malalim na paghinga, at inasahan niyang may isasagot ito sa sinabi niya, subalit nanatili itong tahimik. Nagpatuloy siya. "Hindi ko alam kung nabanggit niya sa 'yo, pero nakausap ko ang abogado mo tungkol sa pagpapabago ng emergency contact number sa mga IDs mo. Ang sabi niya ay tanging ang corporate ID mo lang mula sa dati mong pinapasukang kompanya ang may emergency contact number, pero ang mga government IDs ay wala. It was true, I just realized that. Kaya sa susuno

Masyado siyang apektado sa sinabi nito kanina sa kaniya at kaya lang niya naisip na lumabas ay baka may telepono man lang sa bahay na iyon o sariling cellphone ito. Kailangan niyang makatawag ng tulong. Tatawagan niya si Ceazar, pero bigla din naman siyang nahapay nang maalala na hindi niya nga pala kabisado ang numero ng cellphone nito. Wala pa rin siyang pag- asa na makahingi ng tulong kahit na may telepono o may cellphone pero kung tatawagan niya ang emergency hotline ay tiyak niyang ang mga ito ang tatawag sa mga pamilya niya.