Emotional Hurt Sad Quotes นิยาย & เรื่องราว

Hindi pa kayang bawiin ng mga katanungan na iyon ang bigat na pasan-pasan ko ngayon, hindi muna ngayon. "Sige, mag-iingat ka. Galad, paki-bantayan mo na lamang si Esmeralda." iyon na lamang ang kanyang sinabi. Ngunit, nararamdaman kong sa pinakaloob-looban niya mas nais pa siyang sabihin, ngunit iyon ay kanya na lamang pinigilan. Ang isang gaya ko, hindi kayang magtanim nang galit sa iba, but it takes time to heal from the pain they cost. Alam kong mababaw lang ang dahilan ko para sa iba— ngunit para sa akin, malalim na iyon. Hurting someone can be as easy as throwing a stone in the sea. But do you have any idea how deep that stone can go?

Ang kanyang mga mata ay tumatagos sa akin ng lumingon siya at hinawakan ang aking kamay sa kanyang mainit na kamay. "Alam kong matagal na, pero pasensya na Harper. Sorry sa pangangaliwa ko sayo. Sorry sa pananakit ko sayo. Sorry sa pagtrato sayo na parang tae. Ako sobrang humihingi ng sorry na ginawa kong miserable at hindi matiis ang buhay mo. Ikinalulungkot ko na hindi ko nakita ang lahat ng kayamanan na mayroon ako dahil nawala ako at miserable sa sarili kong mundo. Alam kong hindi ako karapat dapat sa iyong pagpapatawad, ngunit sana ay tanggapin mo ito. I'm so sorry. Higit pa sa iyong alam."

"The man who seeks revenge digs two graves." -Ken Kessey Have you ever felt a numbness in your heart that makes you want to just stop everything? Do you feel alive but feel like you're not breathing at all? Is it as if your body is an empty vessel drifting aimlessly? That your head is under the water, submerged in sadness, while your soul has been wounded innumerable times by the world's poisonous needle? And you just want to sleep until everything is already alright and everyone has forgotten or moved on from what happened.

Sabi niya sabay inject. They say 'Life is so unfair but the truth is, it's the society itself whose unfair'. I feel numb. I feel betrayed. I feel dumbfounded. I felt hurt. I felt disappointed. All my happy thoughts gives me the saddest result. Well I guess I should start accepting things... Starting... Tomorrow.

Kailangan kong iiyak lahat para lumuwang man lang ang paninikip ng dibdib ko. Ano ba ang naging kasalanan ko para magkaganito ang buhay ko? I know this is my fault, I let him hurt my feelings. God, wala naman sana akong ibang hiniling, kundi ang makasama s'ya ngayon sa espesyal na araw ko. 'Yon lang naman sana. Napakasapat na para sa akin 'yon. Why you're so unfair to me God? Why do I need to feel this damn pain? Bakit ako na lang lagi? Sila na naman oh, tama na ako. Quotang-quota na ako.

Kaya naman ibinalik niya ang tingin sa kaibigan. She sighed as she feel her friend's sadness, kung ganon rin ang sasabihin ni Luttrell sakanya ay talagang masasaktan siya. "Hey.." aniya at mahinang siniko ito. Pero hindi ito lumingon sakanya at nagpatuloy lamang sa paglalakad. "Please don't be sad Hazel, pati ako ay nalulungkot rin." Sukat sa sinabi niya ay kaagad itong bumaling ng tingin sakanya.

I don't know anymore if I would try again. I'm so done being in pain. I'm so done feeling hurt. Don't I deserve even just a little bit of happiness?

Nagpakawala ito ng malalim na buntong hininga. "I'm sorry kung itinaboy kita. I just love you that I can't bear seeing you get hurt and cry." Malungkot na sambit nito. Parang nagkaroon ng karera sa pagitan ng tibok ng puso niya at paghinga niya dahil sa narinig.

" sabi ko agad niyang hinawakan ang kamay ko "I won't tell you "don't be sad" or "cheer up" 'cause I know you will not feel better with those words. But, I want to tell you that your feelings are valid and please let it out to me. Whether it is about your frustrations or your anger. I'm willing to listen, love. You can depend on me and vent those sadness out of your body." sabi niya "Na miss ko lang si mama." sabi ko at humikbi

Hurting the one we love is the greatest regret that we ever have in life.. 🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷 Amilia POV