Emotional Romane & Geschichten

Binuka ni Argus ang bibig, mahinang wika, "Emosyon." Nakangiti sa sarili ngunit nag-iisip, tumingin ang nars sa mukha ni Amara nang pumasok siya sa silid. "Kalma siya, walang ipinapakitang emosyon," wika niya sa sarili. Sa madaling salita, ang mga mata ni Amara ay tila walang ilaw—ganap na walang laman, halos nagtatangkang mawala ang sigla at kagustuhang mabuhay.

Tapos na siguro itong mag-ehersisyo, Ayos lang sa kaniya kahit na hindi sila nag-uusap ni Yvonne, ang mahalaga’y hindi ito bigla-bigla na lamang nagkakaroon ng panic-attack kapag nagkikita sila. Ang sabi nga ni Dra. Tolentino, “Every emotion is important. If you feel it, the you need to feel it. May it be anger, pain, hatred, happiness, grief, regret, and so on. It’s an emotion, so you need to feel it, understand it, then sort it. Whether you’d hold into it or let it go is your decision.”

“Kailangan may maramdaman sila.” Tahimik silang nakikinig kaya nagpatuloy ako. “Pwede pong happiness. Warmth. Peace. Or kahit confidence.” Mahina akong napangiti. “Kasi kapag may emotion na nakakabit sa isang design, mas tumatatak siya.” Ilang segundo ulit silang natahimik. At doon ko lalong naramdaman ang kaba. Hindi ko alam kung tama ba sinasabi ko.

Hindi maaari. "Huwag ka na ring in denial pa, Avi. Halatang-halata, kitang-kita ko. You already have feelings for him. Mahal mo na siya, Avi. Natatakot ka lang tanggapin dahil natatakot kang masaktan ka niya. But pain is part of love, always remember that!" sambit nito na parang isa itong Psychologist at hindi isang Physician. "Pero hindi ako sanay sa mga ganitong emosyong nararamdaman ko, Hope. Hindi ko alam kong paano ko ito irere-enact."

Pero agad ding bumalik sa seryoso niyang mukha. "Isa pa. Dito, bawal ang pagiging emosyonal sa trabaho. Hindi pwedeng naapektuhan ka ng personal na bagay habang nagtatrabaho. Malinaw?" Malinaw na malinaw. Pero paano kung ‘yung boss mo mismo ang sanhi ng emosyon? Jusko, paano na? “Opo sir, malinaw po. Trabaho muna bago feelings,” seryoso kong sagot, sabay pilit ngiti.

At ngayon, napagtanto niyang siya ay isang taong manhid sa emosyon, mahina sa pagpapahayag ng damdamin, at hindi kailanman natutong ipakita ang kanyang pagmamahal sa paraang maiintindihan ng iba. Ibig sabihin ng pagiging "emotionally thin" ay kulang siya sa karanasan sa pag-ibig. Dahil hindi siya sanay umibig, wala rin siyang sapat na karanasan upang matutong lumago sa isang relasyon. Kapag dumating ang babaeng mahal niya, alam niyang dapat siyang maging mabuti rito. Ngunit kapag dumating ang mga problema—bumabalik siya sa trauma ng pagkamatay ng kanyang ina.

Napahinto ako ng makaradam ng sakit sa dibdib ko it just so hurt, i keep on tryin to calm myself to ease the pain but it seems like i already lose of control over my emotions. Why do i feel like i betray? Why do i feel like neglected? I don't know how to suppress my feelings it just that it hurts anymore. I try hard to calm down but i always end up sobbing and punching my chest. At my entire life it was the second time that my Emotion Dysregulation attacked. Emotion Dysregulation is whe you can't control or manage your emotions that will lead to impulsive emotional actions that will cause pain and problems.

Baka iyon ang emosyong laging nakaguhit sa mga mata niya na hindi ko maintindihan. Ang pamilyar na emosyon na nag bibigay sa akin ng kilalang pakiramdam na hindi ko maipaliwanag. It's sadness. The fear and anger na sama samang namumuo lang sa loob namin. Pero bakit naman kaya ganoon ang mga mata niya? Ano naman kaya ang ikinagagalit niya para mapuno nun ang mga mata niya? Saan naman kaya siya natatakot?

Emosyonal at buong pusong turan ko at di na napigilan pa ang pagpatak ng mga luha na agaran niyang pinunasan gamit ang maliliit niyang mga daliri. And what made my heart more emotional ay ang biglaang pagyakap nito sa bandag leeg ko kung saang parte lamang na nakakagalaw. Parang pinagpira- piraso ang puso ko nang hindi ko man lang ito magawang yakapin pabalik coz I can't even raised my hand.

Humiga ako sa kama at sa 'di malamang dahilan medyo nabasa ng bahagya ang aking mga mata. G*gong Aeone na 'yon, sino siya para pagsalitaan ako nang ganon? Tsaka bakit ko naman iiyakan 'yon o siya!? G*go siya. Okay Eloisa, okay. Naiiyak ka sa sobrang gutom at hindi sa mga sinabi niya. Tama, ganyan talaga epekto ng kawalan ng pagkain nagiging emotional. Shemay! Buntis lang?