Emotionless Synonyms Novels & Stories

His emerald eyes searched for an answer, ramdam ko kung gaano kalalaim ang kanyang emosyon pero hindi ko pa rin siya maintindihan. Well, no one understands Eion well enough. Hindi ko makayanan ang kanyang tingij kaya napatingin ako sa baba. Eyes really do not lie. At yun ang totoo. Kahit na gaano pang masasakit na salita ang sinasabi ng isang tao, the eyes convey what the heart desires. Eion was the emotionless type in this case, pero ngayong nasa harapan ko sya, it feels like ibang tao and kaharap ko.

“Hmmp, Matthew! Tatlong taon na ang lumipas, pero mukhang hindi ka pa rin marunong gumalang.” Cold and detached. Yan ang pagkakakilala ko sa aking ama. Ni minsan ay hindi ko ito nakitaan ng anumang emosyon. All business ang expression ng mukha nito. Yung parang palaging may kaalitan. Ang bukambibig nito ay palaging negosyo, profit, at success.

My nerves are calm and my face is now void with any emotion. ©️charmaineglorymae

Mahina nyang tanong "Why so cold?" Bulong ko Silence answered me. I cleared my throat. Hinawakan ko ang mukha niya at iniharap sakin. His cold emerald eyes greet me. They were emotionless. "Ayos lang kung ayaw mong sagutin. I'm just being curious. Curious kung ganito ka ba talaga noon pa lang or something happened before and how that changes you," i want to see through you

Isa isa niyang tiningnan ang bawat taong nasa loob ng silid. Ngunit walang anumang emosyon ang mababasa sa kanyang mukha. Wala ang lambing. Wala ang init. Wala ang kabaitan. Ang naroon lamang ay isang malamig na ekspresyon. Napakalamig. Parang nagyeyelong karagatan sa kalagitnaan ng isang madilim na gabi. Ang kanyang mga mata ay tila walang buhay.

Not a single emotion in them but coldness that sent painful shivers down her spine. "Pack your things and leave."

Iniiwas niya nang sandali ang kaniyang tingin kay Aiden bago ito muling ibinalik. Aiden remained silent. “You know this is how we work, Aiden,” ani nito, ang boses ngayon ay mas kalmado. “There’s no room for empathy, sympathy, pity whatever the fuck you call those emotions. There are no rooms for that. We kill, that’s that.” “But—” “No,” agad na putol nito sa kaniya.

Kung naiirita ang isang tao o nabbalisa, tinatawag itong ‘emotion killing energy’. Ang mga ganitong killing energy ay walang kulay, walang lasa, walang hugis, hindi makikita, at hindi sila nag-iiwan ng bakas. Kaya, mahihirapan ang isang tao na lutasin ang problemang ito.

Ang kanyang tinig ay matigas, at ang kanyang mga mata ay walang kalakip na emosyon. Sa mga salitang iyon, nagpatuloy ang katahimikan. Hindi na kailangang magdagdag pa ng mga salitang magpapabigat sa kanilang sitwasyon. Wala nang higit pang talakayan, kundi ang isang kasunduan—isang kasunduan ng papel, ng tungkulin na walang kasamang pagmamahal o malalim na koneksyon.

Blangko ang kanyang mga mata at walang emosyon, saka ito malamig na nagsalita. “Should I?”