Endings Novels & Stories

Hindi ko hinawakan ang kandila, pero inilapit ko ang kamay ko enough para maramdaman ang init. “He’s already gone,” bulong ko. “In your time, yes.” Napatingala ako agad. “What does that mean?” “It means endings are not always as final as people think.” Tumayo ako nang mabilis, muntik pang mawalan ng balanse. “Don’t do that. Don’t talk in riddles. Sabihin mo nang diretso.” “I can send you back,” sabi niya. “Sa mga araw bago mamatay ang kandilang ito.”

"C-Can you stay instead? I-I mean, hindi pa naman lumalamig ang dinner na pinahanda ko... or I can just order food from restaurants. I just want us to-" "No, thank you," I said, cutting him off. Muli niya akong tinitigan. I saw that sad expression on his face again. Hindi ko alam pero kanina pa siya tila 'di mapakali at parang nagpipigil. "I don't know if this is how you normally do that 'one night stand' thing, but let's end it here. Good bye, Mister stranger," sabi ko saka tumalikod at nagtungo sa b-in-ook niyang taxi para sa'kin.

Hindi natatakot. Hindi rin galit. Pagod. “Gagalaw… paano?” tanong niya. Huminga ako nang malalim. “By ending this,” sagot ko. At doon ko nakita— Naintindihan niya kung ano ang ibig kong sabihin. Yuhei’s POV Hindi ako inosente. Pero hindi rin ako mamamatay-tao. At sa sandaling sinabi ni Elijah ang salitang ending, alam kong may tatawid ng linya.

THE END ************************************ Yeyyyy advice ko yang extra ah . Ahahaha thanks for reading guys! Sana support niyo pa rin ang Deadly Sin. At sa mga susunod ko pang story hihi. REPLY BOX POLICY

And then, at the final seconds of the video… pumasok ang isang lalaking naka-itim, matangkad, maitim ang tingin, walang mukha. Walang salita. Wala ring galaw mula sa kanya. Pero sapat na ang kanyang presensya para mapaatras si Wendy. Si Sebastian, mukhang gulat. Si Wendy, nanlilisik ang mata. And then—CUT. Black screen. End of video. Bumukas ang bibig ni Trixie pero walang lumabas na salita. “What the hell is happening?” bulong niya, sa naguguluhang tono.

Punong-puno ng takot, lungkot, galit, at pagsisisi ang puso't pagkatao ko. Sino’ng mag-aakala na totoo pala talaga ang kasabihang iyon? “Karmi...” That was the last thing I heard before my sense of hearing finally gave up on me. This is the end. This is my end and it is filled with regrets and heartbreaks...

Tinakpan niya na lang ng kanyang kamay ang bibig para pigilan ang pagtawa pero talagang tawang tawa na siya kaya di na niya na napigilang humagalpak. Ang ending ay nag walk out si Martina. Pero maya maya pa ay nakita niya na ito sa registration area. Mas natawa tuloy siya lalo na nang makita niya ang kunot na kunot na mga noo ng mga fratmen at sorority girls na naroon.

"I dress you up." A/N: HINDI PA ENDING, MAY EUNICE PA PO. HAHAHAHAHA THANK U ULIT READERS SA PATULOY SA PAG SUSUPORTA.

Hindi okay ang padalos-dalos lalo na kung buhay ang nakataya. Pagak na natawa si Twix. "Hindi ka ba nanunuod ng movie?" "Movie? Hindi masyado, bakit?" Ano kayang koneksyon no'n sa sinabi niya? "Sa ending part na dumadating ang mga pulis kung kailan patapos na. Kung aantayin pa natin sila bago tayo kumilos, wala ka ng aabutan buhay sa loob. Gets?"

Naiwang tatawa-tawa ang kapatid at kaibigan nito. End. ______ Thank you guys for waiting. Pasensya na po dahil I'm not that good in ending. Until next story. God bless! 🥰