Endings Novels & Stories

Salamat, Dheo. THE END..... Next chapter is a sequel....

tumingala siya at mariing pumikit. "Crumpled papers on the floor at mga gamit na gulo-gulo ang naabutan ko. Nung damputin ko ang isang papel, nabasa ko ang nakasulat don." lumapit ako kaunti sakanya at hinawakan ang kamay nya, doon ko napansing nanginginig na siya sa galit at lungkot. "THE END IS NEAR WIGHT." "LAST WISHES?" "YOU'LL DIE TONIGHT"

Gusto niyang paibigin ko si Hunter, pakasalan at iwan bigla sa ere. He said that I can marry Hunter but I’ll have to divorce him. I choose the latter which is to runaway. Ayokong matali habang buhay sa taong hindi ko naman mahal! Gusto ko lang namang magtrabaho para sa anak ko. Para tuluyan na siyang gumaling. Nang ibaba ko ang tawag ay naghanda na ako sa pag-alis. The sun is setting. It was a beautiful scenery. The darkness is slowly eating the light until it totally fades away. The clouds and the sky itself dims into a perfect landscape.

“Oo. Lately, she always reminds me that not all endings are sad and ugly. Mayroon din ending na masaya at maganda. And sunset is the proof. Sunset ends the day with beautiful scenery and views.” Tumayo si Red habang kipkip nito sa dibdib ang urn ni Serenity na naglalaman ng abo nito. Niyakap nito ang urn ng mahigpit kasabay ng sunod-sunod na pagpatak ng luha. “I told you na sa bahay ka nalang natin ‘e, kasi mas malapit sa akin. Ayaw mo kasi. Gusto mo talaga dito. Ganito naman tayo palagi ‘e. Gusto mo ang laging nasusunod. Wala ‘e sobrang mahal kita, kaya kahit labag sa loob ko sinunod ko parin ang gusto mo! Visit me often in my dreams, buttercup!”

Masaya na ako kasama ang aking mag-ama. THE END

Ginusto niya ring madugtungan ang huling eksena sa naalala niya. Sa kasamaang-palad ay wala na talaga. Hanggang doon na lang talaga ang nangyari. Kumbaga ay THE END na dahil nakatulog na talaga sila noon. Everything is clear now; no confusion or uncertainty. Kaya pala n*******d sila paggising ay iyon sa mga kakatwang pangyayari. Kusang hinubad pala ni Yolly ang mga damit nila. What the heck!

Chapter 1: Mission Mist’s P.O.V. Slap, kick, turn around, jump then gun click. Ngumisi ako nang makita kong matumba sa harapan ko ang aking kalaban. Hinipan ko ang usok ng baril na ginamit ko, “Be careful next time,” sabi ko saka ko sinipa sa dibdib ang lalaki. Isang misyon nanaman ang natapos ko, nag-inat pa ako, bago tinalon ang building. Dumeretso na ako sa apartment ko at saka naligo. Pagkatapos ay isunuot ko ang isa sa aking mga lucky dress.

[THANK YOU AND GOD BLESS] ~THE END~ 09-23-22

Sumeryoso ako. “Then we’ll end it—together.” *****************

It calms the chaos inside my head, madw me forget these nonsense and worries that won't stop lingering in my mind. "Nope..... There are beautiful endings, and I can say that this... is one of them." TO BE CONTINUED....