Endless Battle Novels & Stories

naiinis kong sabi habang pilit pa ring inaalis ang kamay niya sa mukha ko. "I will kill the man you love the most here. Who is he?" tumingin siya kay Lester. Naalis ko na din naman sa wakas ang paghawak niya sa mukha ko. "Baliw ka na talaga!" sigaw ko. "Warren Lardizabal." Mr. Edgar laughed when he heard Ren's name. "Siya pala ang pinagmamalaki mo dito. It will be great to kill that man. He always annoyed me anyway." tumaatawa niya pa ring sabi habang nakatingin sa'kin.

At oo, pati sa pagiging brutal. Noong freshmen ako, senior ko siya. Tuwing may taunang "Bang Battle" sa paaralan—isang deathmatch simulation kung saan ang pinakamagaling sa combat skills ay pinagsasabong sa arena—si Camuri palagi ang huling natitira sa laban ng mga seniors. Dead-on-the-spot halos lahat ng kalaban niya. Hindi lang basta nananalo, pero literal na iniiwan niyang walang buhay ang mga nakakaharap niya sa arena.

The fear of a man who knew his reign of terror was about to end. I moved towards him, my weapon raised, my heart pounding a war drum against my ribs. The distance between us narrowed, the sounds of battle fading into a dull roar as I focused solely on my target. He saw me coming, his eyes widening in recognition, his hand reaching for his weapon. But it was too late. My shot was swift, precise, deadly. He crumpled to the ground, his lifeblood staining the opulent carpet a dark, crimson hue. The battle, for all intents and purposes, was over. The reign of terror was at an end. But the war, the fight for justice, had only just begun.

Hindi ito gumagalaw, at hindi rin gumalaw ang ekspresyon nito pagbabago. Boom! Sa wakas, sabay-sabay na umatras sina Jake at James. Pati na rin ang mga Warriors Alliance na nagmumula sa kanilang mga katawan Nagkalat kaagad. Ang labanan ay isang kurbata, dahil walang sinuman ang nanalo sa itaas.

Hinagod niya ng tingin ang buo kong katawan, isang nakapang-aasar na ngisi ang makikita sa kanyang labi. Nginitian ko rin siya. Ito na lang yata ang gagawin namin sa tuwing magkikita kami; ang pilit na ngumiti sa isa't isa at magplastikan. Neither of us wanted to back down from this battle of who can annoy who first. Halata naman na alam niya nang aalis ako ngayon kahit bago niya pa ako makita. Mama must have already told them. Pero talaga sinampal niya pa sa akin para magmukha akong masamang anak.

or another form of control. But tonight, exhaustion won over defiance. She followed him silently, every step a quiet battle between fear and something else—something like fragile hope. To be continued....

Lalo naman ang mga students na kinick out niya kahit na hindi pa naman siya ang President. This woman is scarier than my bullies. "Get one fourth sheet of paper." matigas ang accent nito. Alam mong sanay na sanay sa pag sasalita ng English e. Kumuha ako ng papel sa bag, ang iba naman ay mukhang mga walang dala kaya bahagyang umingay dahil sa pang hihingi nila.

Sino man ang matalo ang kalaban sa loob ng ring o pilitin sila palabas ay makukunsidrang panalo. Ang panalong panig ay pwede pumili na manatiling lumaban o maghintay hanggang susunod na araw. Ang matatalong panig ay permanenteng hindi kabilang sa laban. Sila ay wala ng karapatan na lumaban pa. Simple, ito ay labanan ng endurance. Kung may isang panig na matatalo ang kanilang kalaban ng dirediretso, anim na buong araw ang kailangan para talunin ang lahat sa kabilang team.

Sana magustuhan mo ito anak, I love you for eternal. Mas lalong nadagdagan ang mga kuha ko dahil sa nabasa. Mom I missed you! Hinawakan ni Gadeon ang pisngi ko, pinunasan niya ang mga kuha ko gamit ang kaniyang hinalalking daliri. "Eternal Pledge..." Kumurap ako. "Pinamagatan ang painting na yan ng Eternal Pledge, walang katapusang pagmamahal, walang katapusang pag aalala, at walang katapusang... pangako."

PILIPINAS 2022 (ALTERNATE WORLD) [ CALISTA| ENERO ] Everything is dazzling white, but in the middle of nowhere is the woman who looked exactly like me, she's beaming while waving her hand at me na para bang hinihila ako sa hindi ko malamang lugar. She's now wearing a white dress and she looks peaceful, without even a stain of blood from the cause of what I did to her.