Novel & Cerita Nang Filipino

Natawa naman si Daddy na mas lalong nagpalaglag ng aking panga, dahil hindi halata sa hitsura niya na kaya pala niyang tumawa nang totoo. Mas seryoso pa nga siya kay Demetrius kung tutuusin! Kaya paanong hindi ako magugulat sa mga nangyayari? Ngayon ko lang din namang nakilala ang Daddy ni Demetrius. Kaya normal lang naman siguro na ganito ang reaksyon ko? “My wife is a Filipina. Of course, natuto akong magsalita nang Tagalog, o Filipino, dahil sa kaniya. It’s not that hard, though. Saka kailangan din talaga kapag businessman ka.”

WALANG manners, no etiquette, wala man lang itinatagong kahinhinan sa katawan. Sa tagal ni Ibrahim na naninirahan sa Pilipinas alam niyang kilala ang mga Filipina sa pagiging malambing at mahinhin, bukod sa pagiging maasikaso. Pero heto at kaharap niya ang isang babaeng basta na lang nambabato, at wala man lang galang na basta na lang siya tinalikuran kasabay ang pagsagot sa phone.

Tanong sa akin ng lalaki na nagsasalita. Nilingon ko siya, nakangiti. Mukhang may lahi siya. “I’m Filipino,” he immediately told me when I looked at him puzzled. Tumango ako, “so? Mainit ba o malamig?” “Hot,” sagot ko nang mahina. Sino ba ang magkakape tas malamig? Hindi ko na lang iyon nilakas dahil baka ma-offend itong kababayan ko. Tinulungan pa naman niya ako.

Actually kung nasa pilipinas ako, kahit 6:30 pwede ako mag prepare Kasi Naman Walang paki Ang mga people duon kahit late sila yong iba nga Ang katwiran ay; "It's better to be late than never" Well, di ko masasabing tradisyon yon Ng Philippines, Ewan ko ba kung bakit ganun Basta Ang alam ko iba Ang mindset naming mga pilipino Kasi we always enjoy the life everyday and so Hindi uso Ang pressure. Hindi ko naman sinasabi na mga irresponsible kami sadyang alam lang namin Ang pag kakaiba Ng responsibility at Happiness.

“Silugan? Nag-Korea pa tayo, tapos silugan lang?” “Yes,” sabi ko, habang natawa sa itsura niyang parang naguluhan. “As in tapsilog, longsilog, bangsilog. I miss Filipino food. Lahat ng kinakain natin puro fancy—truffle pasta, wagyu, sushi. Minsan gusto ko lang ng simpleng sinangag at itlog.” Natawa siya nang malakas. “Fine, you win. Let’s go.”

“At hindi siya turista, Pete. Filipina siya pero dito na siya nakatira ngayon. She's my friend.” “Ah, Filipina!” sabi ni Pete na mas totoong nakangiti na ngayon. “Bakit hindi mo sinabi agad? Mahilig ako sa mga Filipina. Yung ex-wife ko taga-Philippines. Kaya nga marunong ako mag-Tagalog.” “Talaga?” nasabi ko, medyo naguguluhan pa rin sa biglang pangyayari.

“Haven’t your parents taught you well to respect every memory of every person, especially those of the dead?” He can’t help herself chuckling again. “Well, sad to say but it was not.” “Your mistake!’ her quick answer with a sarcastic look. She started to move her steps out of the way. “That’s why Filipino culture is highly humiliated. Many of you aren’t too brave to stand out for their traditions and beliefs. Poor Filipinos!” Napa ‘Wow!’ siya sa mga sinabing iyon ng babae. Daig pa nito ang sikat na personalidad ng pinoy na malakas mangcritic.

bumalik ng Maynila. Doon ko napagtagpi na umuwing mag-isa ang Nanang mo sa bahay nila sa probinsiya ngunit nang hindi siya tinanggap ay muling bumalik sa Manila para makisama sa dati niyang boyfriend. Wala na akong alam noon kung tiga saan ang boy friend ng Nanang mo. Wala ring alam ang kanyang mga magulang at kamag-anak tungkol sa boyfriend niya. Hindi nga nila raw alam na may boyfriend pa ito bukod sa akin na nakabuntis. Nang muli kong binalikan ang amo ng boy friend ng Nanang mo, ang tanging alam nila ay Ilocano raw ito. Napakaraming lugar sa buong Pilipinas na Ilocano ang salita. Saan ko sila hahanapin. Saan ako pupunta? Nagpunta ako sa Ilocos pero nang naroon ako at imposible kong maha

Tumango tango niyang sambit. "Hapon ka pero mas fluent ka magtagalog kaysa pinsan mo no?" puna ko kasi madalas ang conyo ni Rare. Hindi maaring hindi magsamot ang tagalog at Ingles sa isang sentence. "Yeah, mas laking Pilipinas kasi ako Kumpara kay Rare. Half japanese lang rin naman ako eh. Nga pala dont say this to Rare. Please?"ngumuso siya at nag pauppy eyes.

nauutal at paos kong sagot. Tumango-tango siya habang hindi pa rin naalis ang kaniyang ngiti. “Kate Artemis Herrera. . . It was such a beautiful like a Goddess of the Moon. Feel free to speak in Filipino or Tagalog, naiintindihan kita. At saka nakakapagsalita ako ng Filipino o Tagalog.” Akala ko kasi ay magsasalita pa ako ng Ingles pero mabuti na lang at nakakaintindi siya ng Filipino o Tagalog. Hindi kasi halata lalo na’t mukha siyang foreigner.