Enticed By Raging Waves Novels & Stories

Bagot na sabi ni Rowena. "Ano ka ba! Paano ko siya mauuto kung aasta akong masungit, 'di ba? Ang mga kagaya niya, ang tipo ay yung mga pa-sweet na babae! Yung feeling nila mauuto nila!" Sabay irap ko. Well, unfortunately—I'm not like that. Or so I thought... Another month has passed, and slowly.. I feel like swallowing my own words. This is like playing with fire, a chase with the waves, and too bad for me—the waves seemed calm, but each push was filled with force.

"Tangina... Vell... fuck... Ahh..." He guided me. Siya na ngayon ang humawak sa ulo ko. Nagsunod sunuran na lamang ako habang mabilis niyang ginagabayan ang ulo ko. Halos maubo ako nang maramdaman ko iyon sa lalamunan ko. I wanted to cry! Pinigilan ko na lamang. Ginawa ko ang lahat. Pinagkasya ko iyon sa loob ng bibig ko. I felt wet when he even cupped my breast.

Gusto ko munang mapag-isa. The cold breeze is touching my face as I watch the waves coming back and forth to the shore. Mahigit kalahating oras akong naglakad upang makarating rito sa tabing dagat. Madilim ang paligid ngunit kahit pa-paano ay may mga ilaw pa ring nagbibigay ng liwanag sa paligid. "Ahhhh!!!!!" Pag-sigaw ko sa harap ng dagat.

Kailangan kong pakalmahin ang dagat kaya naman naglangoy ako upang umahon sa tubig. Itinaas ko ang aking kamay, at huminga ng malalim. Tiningnan ko ang mga naglalakihang alon. Dama ko sa aking mukha ang mga butil ng malakas na ulan pati ang malamig na hanging tumatangay sa mahaba kong buhok. 🎶 Listen to my song, raging sea so strong, sweet lullaby for you to calm, so now I can go home,

Masyado yata akong na-focus sa paglangoy ng mabilis kaya di ko napansin ang isang malaking alon na paparating saakin. "Christelle!" It's already too late, the wave swallowed me whole and why whole body sunk under the ocean. Masyado akong nataranta kaya't maging ang aking paglangoy ay naapektuhan, hindi ako makalangoy pataas dahil tumama din ang aking paa sa isang coral nang kainin ako ng alon. Nawawalan na din ako ng hininga and when I thought it's already the end, an arm wrapped around me and carry me to the swim platform.

The first day ended with nothing. The second day brought storms. Napakabayolente ng mga hampas ng alon ng dagat, crashing against the boat with terrifying force. Umuulan na din na naghahatid sa akin ng basa, na kahit basa na ako ay nasa labas pa din ako habang nakahawak ng mabuti sa rail ng sinasakyan ko, kahit nahihirapan at tumingin pa din ako sa dagat. Hanggang sa isang rescuer ang sumigaw na pinapaupo ako at kumapit ng mabuti.

'When the clock strikes at 12, cinderella needs to leave, When your clock strikes at 3, You need to see me, The clock is ticking, your time is running, Choose wisely, see me at the wave or let your flowers wither under the wrath of the bereaved. Keep this as a secret, or someone near at you will be killed by the culprit. _D Bigla akong nakaramdam ng hindi maganda at agad 'yung itinago. Wave---is it a name of a place or he's referring to a sea? Bereaved---means, that one who had a great loss. Sino? Sino sa kanila? Sino ang hindi ko maalala!? Napasabunot ako sa sariling buhok sa kakaisip, I am being paranoid.

Hindi naman siya ganito sa lahat in fact he would dumped everyone he met from the past and even fresh from the past, kahit yung nakilala niya lang kahapon. Nakatayo kami malayo sa dagat pero kahit ganoon, kusa pading lumalapit ang alon sa mga paa ko. It’s reaching me. The waves were dancing so warmly and peacefuly, but, like its depth, I couldn’t compare it to my own identity like wave was forcing me to unleash.

It is a spectacle that transforms the mundane into the extraordinary, a reminder of the awe-inspiring wonders that nature graciously bestows upon us. The rhythmic melody of crashing waves is the soundtrack of the beachline, a soothing lullaby that whispers tales of distant lands and ancient mysteries. With each wave that rolls ashore, a new chapter of the ever-evolving narrative is written in the sands of time. The dance of the tide leaves behind intricate patterns, a transient artistry that mirrors the transient nature of life itself.

Habang ang sandata nito ay nagsimula na namang tumigas nang tingnan siya nito. "The moon is full. The tide is high." Naglakad ito patungo sa glass doors at marahang binuksan iyon. Awtomatikong pumasok sa silid ang malamig na simoy ng hangin at ang mas malakas na tunog ng mga alon—isang walang tigil at magulong paghampas ng tubig na tila lumalamon sa katahimikan ng gabi. "Listen to that," he said, turning back to her. "The ocean is screaming. No one will hear us. No one will hear you scream when I make you cum again."