Novel & Cerita Epiko Story Tagalog

singhal samin nang tatlong lalaki na mga may tatoo sa mga braso. "Pare tara na!" siko sa akin ni Monching. Ayoko pa sanang umuwi dahil nag-aalala ako 'kay Maria. Nakita ko na bago pa lumiko sa pasilyo sila Maria, tiningnan pa ako nang nakakamatay na tingin ni Kiko. ==================

sagot ni Lion saka tumalikod. *** Nagising si Belleza nang maramdaman ang paghinto ng sasakyan. Dinala siya sa isang malawak na lugar na napaliligiran ng mataas na bakod na gawa sa semento. May pavilion sa malawak na bakuran, may nakapaligid na mga dwarf coconut tree at mga armadong kalalakihan-- "So you're awake." Napalingon siya sa gwapong binata na nasa tabi niya. Bumati agad ang makahulugang ngiti na pumaskil sa mapula nitong mga labi.

Reika's Point of view: I'm still crying while holding my baby bag. It's so dumi na! This bag is my favorite pa naman, he's making me gigil. I'm gigil na gigil sa kaniya. He's not here, after ko siyang sigawan he left without telling where he will go. So what's my pake ba? Bahala siya d'on.

Nahirapan ito sa pagtunton sa dalawa, ultimo dashcams ng mga random na sasakyan ay inisa-isa niya, malutas lamang ang problema ng kapatid. Narating niya ang lugar na tinatawag na Sogod, Bacacay. Liblib na lugar sa probinsya ng Albay sakop ng rehiyon ng Bicol. “Excuse me, Ma’am. Namumukhaan niyo ba ang mga taong ito?” tanong ni Enrico sa isang ginang na nakasalubong niya sa daan. Tinitigan na mabuti ng babae ang larawan. “Teka, kamukha ito ng bagong lipat na mag-asawa riyan sa malapit. Si Fred at Lian! Kaano-ano mo ang mga ito?” tanong nito.

"Dibah Mayawhekgsi?" Tumango na lang ako kahit 'Maya' lang ang naintindihan ko. Papikit-pikit na rin ako dahil sobrang dami ko ng nainom, nag-iinit na ang buong katawan ko lalong-lalo ang mukha. Kinuha ko pa ang inabot nilang tagay at napamasahe nang biglang umikot ang paningin. "Uwi na tayo, Annie, gumagalaw na 'yung mga bato." Sambit ko habang sinusundot si Annie sa tagiliran.

May kambal ang hayòp na 'to? Umawang ang labi niya ng makita si Joey, na ngayon ay naka-dirty finger sa kanya. Gagò din 'to, eh. "Simulan na ang kasal. Aba'y padilim na!" Malakas na wika ni Kapitan Tanggol. Simpleng kasalan lang 'to. Pero ang puso nila ni Letlet ay nag- uumapaw sa saya. "Simula sa araw na 'ito, kayong dalawa ay mag-asawa na! Oh siya, maghalikan na kayo at magparami!"

Kainis! "Pangatlo, Ssilacc. Ang Ssilacc ay ang lugar kung nasaan tayo. Mga purong bampira rin sila ngunit hindi nakapag-aral dahil sa kahirapan. Makikita mo ang kaibahan nila sa mga suot natin. Hindi nila kaya bumili ng damit kaya naman nagtitiis sila sa kakapiranggot na tela. Ngunit sa lahat ng bampira, sila ang mababait at 'yun ang aking obserbasyon. Kahit na mahirap ay nagagawa pa rin nilang tumulong sa iba. Hindi tulad ng mga Rialacande, iilan lamang ang iyong makikitang may mabubuting puso." "Tulad ko." Napatingin kaming lahat kay Monica.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Sabi ni Dan. Nanatili kaming lahat na nakatingin kay Tata Dodong. Hinihintay na simulan niya ang kwento. "Ang mahabang kwento ay gagawin ko na lang na maikli." Pagsisimula nito. "Alam niyo ba, nung una, ang pangit ng simula namin? May mga bagay na gusto kong sabihin sa inyo pero alam kong hindi niyo kayang paniwalaan dahil pati ako nung una'y hindi rin makapaniwala. Nung nangyari nga sa akin yon, napasabi ako na 'Bakit ako pa?' pero sa huli, parang mas pinili ko na maging ganoon na lamang habambuhay."

☹ When I woke up, I couldn’t see anymore. Akala ko, black out lang. ‘yun pala, dumating na ‘yung araw na kinakatakutan ko. I was thinking of you that time. Iniisip ko kung paano ko sasabihin sa’yo o kung tatanggapin mo pa ba ‘ko. Nang tinanong ko ang mga magulang ko kung nasaan ka, natural hindi nila alam. Hindi naman kasi kita pinakilala. Kung alam ko lang ‘yung mangyayari, pinakilala sana kita. E di sana alam mo kung nasaan ako. E di sana alam mo. Sana… naantay mo pa ako.