Novel & Cerita Epitome Of Perfection

Never in her wildest dream na papasok siya sa ganyang industriya. Maybe God gives her a perfect body not because to impress others. Ang kailangan niya is respeto. She learned that every imperfection should embrace and value it. Kahit gaano pa ka perpekto ang tingin sa sarili meron at meron pa ring taong huhusga sayo. Isa na doon si Aries. Pangit ang tingin nito sa kanya. Eloise was about to say something nang mula sa kanyang likuran ay may nagsalita.

“Ano ka ba, Poppy? Wala naman talagang taong perpekto. Kahit ako, hindi rin naman ako perpektong asawa. Ang Daddy Ace mo, hindi rin ‘yan perpekto. Wala rin sa mga anak namin ang perpekto. Si Faith? Kahit gaano pa ‘yan kabait na anak, hindi ko masasabing perpekto siya. Sa pagiging asawa siguro, oo. Magiging perpekto siyang asawa sa ‘yo, nararamdaman ko 'yon. Pero may mga kahinaan pa rin ‘yan sa ibang bagay kaya hindi pa rin natin masasabing perpekto talaga siyang tao. Lahat kasi ng tao may kani-kaniyang flaws, mapa-physical man or psychological. And that what makes us unique, Poppy. Okay lang maging hindi perpekto. ‘Yon kasi ang humuhubog sa pagkatao natin. Kung lahat ng tao ay perpekto, mawa

Dapat perfect ang lahat, ayaw niyang mapahiya. Pakembot siyang lumabas at nang makita niya si Luther ay nagtila isa siyang modelo na mas ginandahan pa ang kaniyang pagrampa at nag-pose na tila isa siyang model ng kalendaryo na ginagawang freebies ng isang liquor company. Aba, dapat perfect! Sigaw ng isip niya at ginandahan pa ang kaniyang ngiti.

Astig ito kumilos at parang gagawin pa nga ata siyang under nito. Naalala pa ni Kenneth kung saan siya nauwi sa pagaalok ng kasal sa babaeng ni walang isang porsiento sa kanyang ideal woman. Naiinis si Kenneth na ang mga perfect woman na na screen nila at ang babaeng pain ng madrasta ang makakasama niya at ang mas magtatamo ng satisfaction ay ang kanyang madrasta. "Perfect wife means, submissive and uto uto at higit sa lahat materyalosa yun ang definition nila sa perfect wife"

My perfect boss Isang umaga habang nagwawalis sa harap ng kanilang bahay si Jia ay may natanaw siyang dumarating na magarang kotse at huminto ito sa harapan ng kanilang bakuran. Iniluwa nito ang kilalang mag Ama na nagpapautang sa kanilang baryo na walang iba kundi sina Don Rafael at Senyorito James. Itinigil niyang sandali ang pagwawalis at saka blangkong tumingin sa mga ito. Samo't saring katanungan ang rumihestro sa kanyang isip habang papalapit ang mga ito na tila ba may sadyang importante sa kanila.

Ang mga linya ng kanyang leeg, ang mga ugat, ang katatagan—ang lahat ay nagsasalita ng perpekto. Ang kanyang mga labi, magaan na rosas at perpektong hugis, ay gumalaw nang bahagya habang humihinga siya. Ang kanyang mga mata ang pinakamagandang pares na nakita ko sa aking buhay ngunit ang katatagan sa mga ito ay nagpapakita ng kabutihan kahit na tumingin dito. Siya ang depinisyon ng perpekto. Ang uri ng lalaki na makapagdudulot sa anumang babae sa mundo sa kanyang mga tuhod.

Napili talaga naming sa isang coffee shop magkita kaysa sa restaurant para makapag-usap kami nang maayos. Nakaupo siya sa dulo parte ng coffee shop, naka-de-kwarto ang mahaba niyang binti habang naka-krus ang mga bisig sa kanyang dibdib at panay ang sulyap sa kanyang relo. I never imagine that I will see him in this kind of suit; business suit. Maayos ang pagkaka-wax ng kanyang buhok at sobrang pormal. Kung gwapo siya noong nasa beach kami at madalas na nakasando o topless lang, mas gwapo siya ngayong nakaayos. Habang mas papalapit ako sa kanya ay mas lalong lumalakas ang kaba sa aking dibdib. Kakaiba ang nararamdaman kong kaba, para bang may hindi magandang mangyayari…

Sumalakay sa sistema ko ang kakaibang kaba, excitement, at namamawis ang mga kamay ko. As I slowly move my feet, this is the slowest movement ever. I felt like I was walking on the crystal stairs, and my prince charming was waiting for me. The surroundings were clean and minimalist, yet they screamed wealth, power, and connection. The lights were dim, just enough for me to see the beauty of this house. As I reached the last steps, my hands were trembling and sweating, and my heartbeat was as if someone was drumming on my heart. But what got me was the vanilla scent from the outside. The smell of the air reminded me of many things in the past.

Kung ibang lalaki ang kausap niya tungkol dito, iisipin niyang tinutukso siya, pero alam niyang hindi ganoon si Aless. Seryoso itong nakikipag-usap para mas maging maayos ang kanilang buhay-mag-asawa. Ganito ba talaga ang mga perfectionist? Trabaho man o kama, kailangang ibigay ang lahat ng makakaya! Gusto na lang matapos ni Elara ang pagkain at umalis dahil hindi niya kayang makipag-usap tungkol sa p********k nang hindi bumibilis ang tibok ng puso.

Para sa kanya ay napaka-perfect na talaga ng binata, maliban lang sa katotohanan na anak ito sa labas iyon ang nagbibigay sa kanya ng pagiging imperfect na nilalang. “Pagkatapos nito, matulog ka na. Huwag mo na munang isipin ang mga nangyari sa bahay niyo para naman makapahinga ka ng maayos. Ipanatag mo na ang loob mo, dahil wala ka na sa bahay niyo...”