Epitome Of Perfection Novels & Stories

Hinamig niya ang sarili, kailangan na mag focus siya sa kanyang pag aaral at trabaho. Waiter! tawag nang costumer na babaeng halos lintankung makapulupot sa lalaki. Hindi niya masisisi ito dahil sobra nga naman ang kagwapuhang taglay nito, akala moy isang greek god na bumaba sa lupanat ang tanging misyon ay magpaligaya ng mga kababaihan. Halos lahat ng mga ito ay pawang nagsisipag gwapuhan at parang mga modelo. Yes ma'am? sagot niya.

Isang napakagandang umaga ang bumungad kay Ethyl. Ito yung unang araw kung saan simula na nang katuparan nang kanyang mga pangarap. Interview niya sa isang sikat at prestihiyosong kompanya nang bansa. Nasa harapan lang naman niya ang isang napakalaking gusali na bakas ang pagiging successful nito sa larangang napili. Ang MRTZ Empire ang kinikilalang napakatayog na negosyo sa buong bansa. Papasok na siya nang biglang makabungguan niya ang isang lalaking nagmamadali na may hawak na coffee.

Lumalakas din ang bawat kabog ng kaniyang dibdib, hindi mai-ayos ni Art ang kaniyang paghinga kaya naman ipinikit na lamang niya ang kaniyang mga mata at ihinanda ang sarili sa mga panghuhusga at muling pagka-sira ng kaniyang imahe. "Nakaka-gulat ba? Well, I can't blame you all. Ever since, the world have been respecting, admiring and believing this doctor in front of you. Lahat ay humahanga at tumitingala sa kaniya dahil isa siyang mabuting tao at magaling na doctor, some were even saying that he is an epitome of perfection. But let me burn that belief today, walang perpektong galing sa pagkakamali. A perfect mistake, maybe?"

alok niya sa akin bago ko pa masagot ang tanong niya. Tinanguan ko na lang siya bago ako naghila ng upuan. Si Genevieve Sanarez, ang isa sa pinakamagandang dilag sa buong bayan nung panahon pa nila ni Ate Letty. Ang muse ng paaralan namin noon. Minsan ay hindi ko pa rin maiwasang malula sa akin niyang ganda. Katulad ni Ate Letty, Allegria at Rhaia ay walang maitulak-kabig ang ganda niya. Maliban sa pisikal niyang anyo ay napakabusilak din ng puso niya. Kahit kawangis ito ng babasaging kristal ay likas itong matulungin at napakadali nitong lapitan.

Nathaniel leaned forward. “But here’s the truth your trainers won’t tell you—” Tumingin siya sa dalawa. “You don’t need to be perfect. You just need to be present.” Nagulat ang kambal. “People don’t follow perfection,” dagdag niya. “They follow sincerity.” Biglang nagsalita si Elera, mas mahina ang boses. “Mom… Dad…” “Yes?” sabay sagot ng magulang. “Paano niyo po nalaman… na ready na kayo noon?”

“Mas okay na ‘yon kaysa magpanggap na Mr. Perfect!” “Look, Raven. Isa lang ang gusto ko.” “Ang manalo sa petty war na ‘to?” “Hindi. Ang umalis ka sa buhay ko. Pero hindi pa pwede, so eto tayo.” "Wow. Thank you for the honesty. Gusto mo ring bigyan kita ng certificate of appreciation?" "Mas gusto ko ng death certificate mo minsan." Puno ng tensyon ang hangin habang nagtitigan kami. Bigla kong kinuha ang unan sa sofa at ibinato sa kanya.

Kahit madilim ang lugar, halatang namula siya sa hiya. “Hoy, Aika. Behave.” “Why?” Sumimangot siya. “I always behave naman.” Pagkatapos ay itinuro ang sarili. “And I’m close to perfection sa bait ko.” halos pasigaw pang sinabi. Napatawa ako kahit hindi dapat. Totoo naman kasi. Sa lahat ng kilala ko, si Aika na siguro ang pinakamalapit sa pagiging perpekto.

Nilugay niya ang mahabang buhok at nag-apply lang ng tint sa labi at pisngi para magkakulay siya. Tiningnan niya ang sarili sa salamin ng kanyang vanity mirror pagkatapos mag-apply ng tint sa labi. Bumuntong-hininga siya at saka tumayo. Umatras siya nang kaunti para makita ang kabuuhan ng kanyang suot. She looked like an innocent lad. Hindi makabasag pinggan, the epitome of a perfect daughter. Kagaya ng gusto ng kanyang ama, kagaya ng dapat na image niya bilang isang Sy. Marahan siyang pumikit para kalmahin ang kanyang sarili.

Akma siyang magsasalita nang mapatulala siya sa eksenang naganap sa pagitan ng kanyang mga hita. Jace was undressing in record speed and cussed how her eyes marveled with every inch of him getting exposed to her. Wala pa ring pinagbago ang katawan nito. He was still lean, muscular, and bronze with no excess. He was still on the dot perfect.

“Sinabi ko ngang kasama sa category ‘yung pagka-admire ng tao sa perfection and you’re perfect in his eyes pero hindi ibig sabihin, wala siyang nakikitang flaws sa’yo.” Napasimangot ako. “So you’re aware na marami akong flaws?” Napaurong ang ulo niya. “Hoy, hindi ako nakikipag-away, ah?” Parang alerto niyang sabi at umupo nang tuwid. “Lahat naman tayo imperfect, eh. Pero ang ibig ko lang naman sabihin, despite your flaws. Perfect ka sa kanya, and that he’s truly into you.”