Escape Caption Novels & Stories

maotoridad niyang sabi. Tinakpan ko ang labi ko at nag iwas ng tingin. “Just like what I said, mag uusap tayo kapag kalamado ka na. Pumasok na tayo sa loob baka magkasakit ka,” I don’t trust him at all. Hindi ko siya kilala, plus he shoot Matt, he kidnapped me. Tumingin ako sa dagat at naisip na lumangoy ulit tutal kaming dalawa na lang naman.

Ngunit sapat iyon upang sabay-sabay na magliwanag ang lahat ng monitor sa laboratory. Unti-unting lumitaw ang codename ng pasilidad. PROJECT ECLIPSE Sa ibaba nito ay may isang mensahe. "Every ending creates a new beginning." At sa unang pagkakataon, dahan-dahang bumukas ang mga mata ng taong nasa loob ng capsule. Ngunit bago pa man makita ang kanyang mukha... Biglang nagdilim ang buong silid.

Saglit na natigilan si Max ng makita ang kapatid pagkuway tumayo siya at walang imik na niyakap ang kapatid na nagulat sa ginawa niya. "It's okay kuya,we can't escape the prophecy,but as long as we're together malalampasan natin to, hindi mo kailangan ma guilty sa mga nangyari,nakaraan na yun,ang mahalaga natuto tayo sa mga pagkakamali natin.and that's what I like you the most,your a great elder brother,dahil kahit minsan hindi ka nakialam sa away namin ni kuya Migo,laging nasa gitna ka lang nakaalalay sa aming dalawa," Wika ni Max ng naka ngiti.

Pinindot niya ang camera at kinuhanan niya ng litrato ang elevator. I am trapped. Is there anyone who’s willing to protect me? ‘Yan ang nilagay niyang caption bago niya ito pinost sa kanyang story. Malungkot siyang naglakad papunta sa madilim na fire exit. Napabuntong-hininga siya at tinipon ang kanyang buong lakas bago bumaba ng hagdan.

Wala akong nagawa kung hindi tumakbo rin dahil kung hindi mawawalan ako ng balanse. Narealize ko na kami ang pakay ng helicopter. May matinis na ingay ang pumailanlang sa paligid na sinundan ng isang malakas na boses na parang naka-megaphone. “Stop and release your captive! Sumuko ka na kung ayaw mong dumanak pa ang dugo mo.”

--- "Sometimes suffering teaches people how to care." --- --- Tahimik siya. --- At alam kong narinig niya. --- --- Biglang nag-alert ang system. --- EDEN HAS DETECTED ECLIPSE USER --- EDEN RESPONSE: ACTIVATION --- --- Napatingin kami sa screen. --- May lumabas na bagong mensahe. --- Hindi galing sa system. --- Galing sa Eden. --- --- "CRIZALIAH LEIGH RAVENCREST."

Sunod-sunod at tuyot na napalunok ako habang tinititigan ang bawat detalye ng litrato. Binasa ko ang short caption sa ibaba ng larawan. "A night to remember. ✨" A night to remember? Fuck! Isang matinding init ang mabilis na umakyat mula sa leeg ko patungo sa ulo ko, kasabay ng isang napakabigat na pakiramdam sa dibdib ko. Parang may malaking bato na biglang ibinagsak sa mismong dibdib ko na dumurog sa mga tadyang ko.

Kaya niya bang harapin si Rence nang maayos? Umilaw ulit ang screen ng cellphone niya at tiningnan iyon. There’s a news report on the TV she couldn’t understand. It looks like it’s about a gala, or something. From: Rence I miss you. Imbis na maramdaman ang epekto ng text ni Rence, she felt horror when she saw a familiar image on the TV. Her memory was blank of the night where everything happened but that frame and hair, that’s the same with those memories haunting her no matter how much she wanted to forget.

Teka Vida, ano bang sinasabi mo? [Magri-resign na ako.] [Huh? Hoy teka. Anong magri-resign?] [Bye, Helena! Magpapasa nalang ako ng resignation letter mamaya.] Pinatay ko na ang tawag. Wala ng rason para magpatuloy akong magtrabaho dahil hindi ko kayang makita si Escalante. Nagpasya nalang akong uuwi dahil magsisimula na akong maghanap ng trabaho online. Marami pa naman ako papasukan.

Handa na sana akong lumabas sa pinagtataguan ko ng may pumigil sa akin. "You need to go now. Kami na ang bahala dito", seryosong sabi ni Lucas. "Sige", maikling tugon ko. Aalis na sana ako ng pigilan niya ako ulit sa braso. "Lucas?!", inis na saad ko. "I miss you Dahlia", sambit niya. Tsk! Well, I don't miss you. Nagulat ako ng halikan niya ako kaya bahagya ko siyang tinulak.