Escape While Pregnant Romane & Geschichten

Inis na wika ni Max sa asawa. "Teka! Naguguluhan ako! Anong anak! At anong baby!" Singit ni Ella. "Oh,mahabang kwento sissy,I can't tell right now,dahil aabutin tayo hanggang bukas." Sagot ni Max sa kaibigan. "Pwede mo naman kasi paikliin." Sagot ni Warren." In a short words."ulit pa niya sabay ngisi kay Max. "Kumuha ako ng surrogate mother para sa IVF procedure." Pag amin ko ng tumingin sa akin si Max na tila sinasabing ako na ang mag paliwanag.

Pumasok ang isang dayuhang doktor na may dalang clipboard, ang kanyang mukha ay seryoso habang tinitingnan ang mga tubong nakakabit sa aking kaliwang kamay. "You need to stay completely still, Ms. Valencia... your body collapsed due to severe emotional stress and physical exhaustion during the flight," malamig na pahayag ng doktor habang inaayos ang swero. "A triplet pregnancy is extremely high...risk... your uterus is under immense pressure, and any further trauma could induce a premature labor that your babies might not survive." "Nasaan si Mama? Nasaan si Kuya Marcus? Bakit ikaw lang ang kasama ko rito, Sophia?" Paos kong tanong habang ang aking mga mata ay mabilis na naghanap sa paligid

Makakaya ko 'ton mag-isa! Gumapang ako nang mahinahon. Sa isip-isip ko ay kailangan kong makalapit sa exit. Doon ko na iisipin kung paano tumayo at pigilan ang panginig nang kalamnan. Dapat kong isipin ang mga pangarap ko. Kung pagtahak nga lang sa exit ay pahirapan ako, ano pa ang pagtakbo na tatawirin ang karagatan?

Though it was very impossible to happen. "It is true, Mrs.Stavros. You are already six weeks pregnant. But due to the high level of stress that you have been feeling, naapektuhan ang bata sa sinapupunan mo at muntik ka ng makunan. But we are glad to inform you that you and the baby are already safe. Pero kailangan mo paring mag-ingat at please, magpahinga kang mabuti, Mrs.Stavros. That's what your body needs right now in order to recover," mahab nitong litaniya.

Paglabas ng doctor, nakangiti ito. “Celestine, your pregnancy is very healthy. Walang complications. Based sa condition mo ngayon, safe for long-distance travel.” Parang nabunutan ng tinik si Celestine. Adrian squeezed her hand. “So, pwede na kaming umuwi?” Tumango ang doctor. “As long as may proper rest at hindi ka ma-stress. But medically, everything looks perfect.” Napayakap si Celestine kay Adrian. “It’s time,” bulong niya. “Uuwi na tayo.”

“From now on, be careful sa pagkain. Bawasan ang heavy activities, avoid stress, and make sure na enough ang rest.” Tumango nang bahagya si Iris. “Doc, okay lang po ba ang long-distance travel?” “Pwede naman, but with conditions,” sagot ng doktor nang diretsuhan pero mabait. “Don’t travel for too long, take breaks often, and don’t exhaust yourself. Kapag may naramdaman kang unusual, like pain, dizziness, or contractions, magpa-checkup agad.” Tumingin ang doktor kay Caizer. “As her husband, malaki ang role mo. Take care of your wife’s emotions, dahil malaki ang effect niyan sa development ng baby.”

Napakapit tuloy siya nang mahigpit sa braso nito at nakagat na ng tuluyan ang ibabang labi niya. "I did and everything is going smoothly according to my plan. Once you get pregnant, there's no way you can escape," madiin at paos nitong bulong sa tainga niya bago hinigpitan ang hawak sa kanyang tiyan at bilisan ang galaw nito.

Napakurap-kurap si Gab habang tumatango at nagtatanong kung ano ang mga pwede at bawal niyang kainin, ang mga bagay na dapat niyang gawin at iwasan. "Wala namang bawal na gawin, iwasan lang niyang ma stress since the early stage of pregnancy is the most critical. She had to be healthy at this stage," paliwanag ng doktora habang iniabot nito kay Gab ang resita ng kanyang vitamins. "Her next check up will be after two weeks." Tumango muli si Gab at nginitian ang doktor. "Are there any exercises na pwede o bawal niyang gawin?"

"But now is not the right time. Baka mag-away kayo kapag ngayon kayo mag-uusap." "It's better na mag-away sila kaysa ganito na wala silang napag-uusapan." "I know. But with Q's condition hindi mabuti na makipag-away siya." Napakunot ako ng noo. Nagsimulang magsagutan ang dalawa. "Hindi naman siguro sila magsusuntukan o magkakasakitan ng physical." Gina fired back. "But shouting is not good for pregnant woman." Sagot naman ni Trev.

Kung makapag sabi naman kasi ng lamon wagas. “Is that the reason why she’s vomiting?” tanong ni Rowan. “Hindi.” sagot niya sabaw iling. “Oh, hindi naman pala eh.” Inirapan ko siya. “Pero mahihirapan po kayo sa pagbubuntis kapag hindi niyo po binawasan ang sugar in take ninyo. I suggest na palaging mag walking at exercise habang hindi pa lumalaki ang tiyan ni Misis. Para hindi siya mamanas.”