Escape While Pregnant Novels & Stories

Para mapanatag siya, magkasama kaming nagpunta sa kakilala niyang doktor. "Your baby is completely fine, Mr. Cervantes," the Doctor said to Azrael. "Thank you, Dr. Grisson. Anything else?" tanong ni Azrael. "Your wife needs to abstain from any stress as the baby is still in its early stage." "That's not a problem, Doc. I'll take care of that," ngumiti si Azrael. "Then you're fine." "Um, can I ask a question?" nag-aalangan niyang tanong, bahagya pang namumula ang tenga niya.

"Kung maingat kayo, at iiwas sa first at third trimester, at may regular check-up, hindi naman siya harmful. In fact, may mga benefits pa nga ang light intimacy during pregnancy." Tumango si Ethaniel. "I see. Thank you, Doc." "Walang anuman." Pagkatapos no’n, bumukas ang pinto at lumabas na si Katrice kasama ang nurse. "Katrice," tawag ni Ethaniel habang mabilis siyang nilapitan at inabot ang kamay nito. Pero umiwas si Katrice. Napahinto si Ethaniel, bahagyang nagulat. "Bakit?"

aniya matapos may ilagay sa loob ko at tiningnan ang monitor. "Avoid consuming caffeine and raw foods. You shouldn't also drink any liquor, okay? When you're in your trimester, avoid wearing high heels because it might cause back strain and pain," sunod-sunod na sabi niya. Tumango naman ako samantalang si Kiel ay seryosong nakikinig. "I have a question," sabat ni Kiel. "Alam ko na 'yan," umismid si Celine. "Yes, Kiel. You can still do it even if she's pregnant."

grabe ng kasamang nerbiyos ni Kevin sa kasunod na tanong na iyon. "The baby is also fine, Fighting and kicking. Malakas ang bata, yun nga lang, mababa ang puwesto nito, maselan magbuntis ang misis mo. Kaya kinakailangan magingat. Kung nag-iingat na kayo dati ay tripleng ingat ngayon. Anyway, tinurukan ko na siya kanina ng pangpakapit, but I still, I suggest na kung maaari sana ay wag siyang ma-stress, mapagod, at bedrest sana kung maaari. Kanina, yung pamimilipit ng hilab ng tiyan niya at pananakit ng balakang, is a sign ng early miscarriage. Yun nga lang, mabuti naagapan pero nakitaan na siya ng spotting, kaya sana pag-iingatan na ang bata' paliwanang ng Doctor. "Okay, Doc. I will. Okay,

Napalingon ako sa kabilang gilid at doon ko lang napansin ang isang doktor na nakangiti nang mapansin akong gising na. "Dok…" mahina kong sabi, pilit inaaninag ang sitwasyon. "what happened to me?" May pag-aalalang lumitaw sa mata ng doktor bago siya maingat na sumagot. "You're doing well, but your pregnancy almost ended in miscarriage. If it weren't for Xander's quick action, we wouldn't have been able to save your children. Please, avoid stress and travels for your safety and your children's safety."

Pwera na lang kung fully charge ang kanyang katawan when it comes to sex, dahil kung tutuusin, mas daig pa sa kanya ang asawa na nakainom ng bayagra sa napaka-active nitong foreplay sex. Alam ni Zards na hindi pa rin fully-recover ang kanyang asawa sa pag-kamatay ng kanilang anak. Since, nasa pandemic state ang buong mundo, lahat ng restrictions no'n sa mga hospitals ay pinapatupad. Pregnant woman are being forced to give birth only with midwife, and one assistant nurse during the pandemic state.

Dahil may referal ako ay inasikaso ako kaagad ni Doctor Aleksandria “Congratulations Amara, you are 6 weeks pregnant, so far nakikita kong healthy naman si Baby pero kakailanganin mong magdoble ingat. Kung mangyayari pa muli ang pagka over fatigue mo ay maari kang makasanas ng miscarriage.” Sabi pa niya sa akin. Sa kabila ng lahat ay sobrang ligaya na ang naramdaman ko ng makita ko ang sanggol sa aking sinapupunan . Sa isang iglap napakadaming nabuong pag-pa-plano sa aking isip. Na excite akong makapitan ito sa aking mga bisig. Nagpapasalamat din ako dahil mabait ang aking manager. Magiging residence din diumano si baby once lumabas ang aking residency. Isang bagay na maganda pagdating dito

paliwanag niya, hiyang-hiya pa rin. “Alright. I-u-ultrasound ko muna ikaw para mas makasiguro tayo. Pero base sa mga kuwento mo, kung wala namang nag-cause, then it’s a normal spotting lang talaga. Nangyayari talaga iyan sa mga nagbubuntis, lalo pa at lumalakad pa lang ikaw sa second trimester mo. Nagkakaroon kasi ng hormonal changes ang katawan ng isang babaeng buntis kaya hindi talaga iyon maiiwasan minsan. So, you don’t need to worry, okay? Kailangan, eh, less stress ka para hindi rin nai-stress sina baby.”

Typo's and Grammatical error's ahead! You have been warned! Kindly do Votes and Comments! <3 Trevan's POV. Ever since my wife reach her 5th months in pregnancy, natuto akong habaan ang aking pasensya. During her 3rd and 4th months of pregnancy Wala pa namang problema dahil hindi pa s'ya nag mo-morning sickness. Ang pino-problema ko lang noon ay ang pagkain n'ya ng puro siopao lang sa mag hapon.

Tanging ako lang at ang upuan kung saan ako nakaupo ngayon! The room was cold and too quiet! Pilit kong pinakikinggan kung may maririnig akong ingay pero wala talaga akong marinig. And I am starting to panic! Sunod sunod akong nagpawala ng hininga para pakalmahin ang sarili. Dammit! Scarlet, you are pregnant! You have to think of your baby! You shouldn't be panicking for goddamn sake! Ilang beses akong nag-inhale at exhale. Gustong gusto kong mag-hysterical at umiyak pero dini-distract ko ang sarili ko na huwag na. Because it might affect my baby.