Eternal City Novels & Stories

"Pero tapos na ang oras ng paglalaro. Papa, Mama... mayroon akong gustong ipakita sa inyo." Itinuro ni Alexei ang bintana. Sa labas, ang buong lungsod ng Roma ay nagsimulang magliyab. Hindi apoy na pula, kundi apoy na itim. Ang mga tao sa kalsada ay nagsisigawan, hindi sa takot, kundi sa isang uri ng baliw na pagsamba. "Ang Roma ay ang aking bagong Sanctuary," sabi ni Alexei. "At kayo... kayo ang aking unang mga biktima."

Tinitigan ng diretso ni Jordan si Hathor at nagtanong, “Ano ang gusto mo?” Nakita ni Hathor ang poot sa mga mata ni Jordan at agad na nagpaliwanag, "Natatakot ako na mali ang pagkakaintindi mo, Miss Dawn. Hinahangaan lang kita at wala akong intensyon na saktan ka. Ang dahilan kung bakit may prestihiyo ang pamilya Howard namin sa Eternal Federation ay dahil wala kaming ginagawang masama. Gayunpaman, napakaraming tao, napakaraming organisasyon, at ang iba sa kanila ay mabubuting sekta. Walang kulang sa mga maliliit na tao na naiinggit sa iba at nagnanasa sa kanilang mga tao.

Napangiti na lang ako. "Ah, before I forgot...Erenea, my mom is alive...she's currently in the mortal world right now, fixing her core. After she fixed it, she will remove the curse from Aiden...and he will be able to return to us." I said it in a tone like I am just talking with an ordinary topic. Elijah's eyes went wide and without any words, he suddenly jumped down from the horse and he carried me while laughing and crying. Yes, this is how should end. The both of us will have an eternal happiness. We will wait for his return and spend our immortal life to the fullest. The End Immortal's Kiss Book 4 of 4

"Elias, Anak. Hindi ito tungkol sa skills. Ang skills mo ay flawless. Ito ay tungkol sa choice—ang Geometry of Global Choice na dinanas ko. Ito ba ang Bridge of No Return mo, o ito ang Black Tower na inakala mong necessary?" "Hindi po ito Black Tower, Tay," sabi ni Elias, matatag. "Ito ay Neoterra—ang new earth. Ito po ay ang pagtatayo, hindi pagwasak. Sabi ninyo, ang Legacy ay ang commitment na pinanatili mo. Kung magtatayo ako ng city of peace, hindi ba mas malaki ang commitment na 'yon?"

Sana magustuhan mo ito anak, I love you for eternal. Mas lalong nadagdagan ang mga kuha ko dahil sa nabasa. Mom I missed you! Hinawakan ni Gadeon ang pisngi ko, pinunasan niya ang mga kuha ko gamit ang kaniyang hinalalking daliri. "Eternal Pledge..." Kumurap ako. "Pinamagatan ang painting na yan ng Eternal Pledge, walang katapusang pagmamahal, walang katapusang pag aalala, at walang katapusang... pangako."

Ang digmaan laban sa Hydra at sa Underworld ay hindi na isang sariwang sugat, kundi isang peklat—isang peklat na ipinagmamalaki, isang paalala ng kanilang pinagdaanan at ng presyo ng kanilang pinakaiingatang kapayapaan. Ang Daigdig ay isang mundong muling isinilang. Ang Summerton, na minsa'y naging abo, ay muling itinayo, hindi na lamang isang siyudad ng salamin at bakal, kundi isang siyudad ng luntiang parke at mga toreng pinapagana ng malinis na enerhiya. Ang Proyektong Aegis sa Gitrand ay hindi na lamang isang pasilidad; ito na ang sentro ng teknolohiya at edukasyon ng buong kontinente, isang siyudad ng himala na bumangon mula sa basura, ang pinakatotoong testamento sa alamat ng lalaking

“Bakit? Nadidistract ba kita?” Humahagikgik siya. Bumuntong-hininga. Umungol. “Um…ang kabisera ng Imperyong Byzantine.” Lalong lumakas ang pagpintig ng aking ari, na parang nararamdaman ang tagumpay. “Constantinople.” Kumawala ang ngiti niya. Natulala siya. Hinihingal. "Tiyak na makakapasa ka sa pagsusulit."

Muli niyang tiningnan ng matagal ang mga ulat na ibinigay sa kanya ni Erin bago tumawa ng misteryoso. Ang Capital City ay ang pinakamahusay na lungsod para sa isang kumpanya upang bumuo. Ganap na inaasahan para sa isang bagong kumpanya tulad ng West Atlantics Int'l na puntiryahin ng mga titans sa Capital City pagkatapos masaksihan ang bilis ng paglago nito. Pagkatapos ng lahat, walang sinuman ang nagnanais ng isa pang kumpanya na lumago ng sapat upang makipagkumpitensya para sa mga mapagkukunan sa kanila.

Energy pulses surged across the city network—nodes flickered, drones shut down, traffic normalized, automated defenses offline. “Full control… restored,” sabi ni Adrian. “The city is stable… for now.” Ng central hub, isang holographic figure—Mastermind’s proxy—nakatayo, stunned. “You… you survived the escalation,” bulong nito, “But the game is far from over.” “Then we’ll be ready,” sabi ni Lena, determined. “For every strike. Every escalation. Every threat.” Sa streets, lights flickered, vehicles returned to normal, at drones offline. Ang lungsod ay alive muli—pero parehong alam nila—mas malakas, mas mabilis, at mas unpredictable na kalaban ang paparating.

Pumindot ako sa controller, at bumukas ang dambuhalang LED screen. Isang napakagandang 3D hologram ng kuwintas na yari sa pink diamond at platinum na hugis pakpak ng anghel ang lumitaw sa buong bulwagan. Mas maganda ito, mas marangya, at mas kapansin-pansin kaysa sa ninakaw na design ni Violet. “I present to you... The L'Éternité,” pahayag ko. “This design was not created merely for luxury. I created it as a symbol of a love that can never be stolen, destroyed, or surpassed by any act of deception.”