Even When The Sky Is Falling Down Novels & Stories

Ang katahimikan ng gabing iyon ay nabasag nang biglang umulan nang malakas. Ang langit ay para bang nakisabay sa aking emosyon noong mga oras na iyon at katulad ko’y lumuha rin. Sobra-sobrang emosyon ang naramdaman ko nang mga oras na iyon na tila ba’y ang pag-iyak ay hindi sasapat para sa sakit na naramdaman.

At magiging proud sila sa akin, bilang ako. Hindi ko nga maiwasang mapangiti dahil sa oras na iyon kahit marami man akong pagkakamali ay ramdam ko pa rin na nasa tabi ko ang anghel dela gwardya ko na palaging sinusubaybayan ang lahat ng nais ko, gaya na rin ng mga hiling ko sa meteor shower, hindi ako naniniwala noon, pero dahil sa tulong ng asawa ko, lahat ay walang imposible. It's just depend on how we try and rise after we fall down.

Hindi mababanaag ang pag-abuso sa kalikasan bagkus inalagaan at pinaganda pa itong lalo. Kulay asul ang dagat na natatanaw maliban sa isang malaking swimming pool na naroroon. “Malamig sa mata ang paligid, nakaka-tanggal ng stress,” wala sa loob na sabi ni Abegail. “Sinabi mo pa Ma'am Abegail,” nakangiting sabi ni Ciara. “Baka mamaya ayaw munang bumalik sa atin, Ma'am Abegail,”dagdag pa nitong sabi.

“I agree. Parang dinadala niya sa paglubog ang lahat ng problema na dala mo.” “Mahilig ka rin manood ng sunset?” usisa ni Eliana. Kapwa sila nakatingin sa pagtago ng araw sa likod ng mga bundok at mga puno. Ang mga ngiti sa mga labi nito ay nagpapakita ng kasiyahan na di mapapantayan ng mga sandaling iyon. “I like the feeling of watching the sun slowly fades into the horizon.” “Fade? Hindi naman naglalaho ang araw sa tuwing lumulubog ito.”

Biglang saad ng isang sentinel na naging dahilan para makuha ang atensyon ko. Kaya napatingala ako at tiningnan ang mga lumalabas mula sa black hole. I squinted my eyes and I saw what's coming out of the hole. It's descending and it's getting closer and clearer. It started to rain with gold dust similar to the moon blessing.

Pakiramdman ko pareahas na kaming nalulunod sa pagananasa, Nawawala na ako sa sarili sa tuwing mabilis itong umuulos sa akin. "Desmonddddddd ahhhhhhhhhhhhhhh hmmmmmm" Napakapit ako na nararamdaman kong mala[piot ko nang marating ang ruruok ng langit,,, napakagat pa ako sa labi ko ng tuluyang lumabas ang lahat ng katas ko kasabay ng sa kanya , parang napuno ng katas namin parehas ang puso ko .. " fuckkkkkkkkk ahhhhhhhhhhhhhhh" Ungol nito na napatirik din ng mga mata, saka dumilaat muli at siniil ako ng halik..

I even thought I saw stars. Sobrang okupado pa ako sa pagsabog na iyon kaya naman ay hindi ko na namamalayan ang madulas na pagbaba niya sa natitirang kapiranggot ng tela na suot ko. I am totally naked and now at his mercy. Siya naman ay may suot pang shorts.

Wika ko at sabay kaming naglakad pababa ng hagdan. Well I think this is the end of our story, and soon to be the next chapter of the second generation stories…

Binitawan nito ang leeg nito. "Why not enjoy my castle while counting the days 'til your days? I'll give you that freedom from the monster who abducted you." Naglakad ito patalikod at idinipa pa ang mga kamay. Pagkatapos niyon ay ibinaba na nito saka tumigil sa paglalakad. "If you try to escape once again, I'll drain every drop of blood in that pretty little veins of yours." She could feel her feet trembling. Sa mga banta nito, tiyak na magagawa nito iyon.

Palong-palo ang mga salitang binitawan niya. "Ulap, your feet is on the ground. Heads up. Look at the sky—the clouds, see the birds—" "I don't want to die, Synec. I don't want you to look at the sky remembering me. I don't want the sky turns to gray and you say It's me being in sorrow."