Everything Is Temporary Quotes Novels & Stories

Marahang sambit niya. Hindi niya pa rin binibitawan ang kamay ko. I felt safe every time he was doing this. Tumingin ako sa kaniya. "Don't think too much. This is temporary, and I'm with you—no one will harm you. I promise that." Sincere niyang sabi. I sighed. Gusto kong maniwala na temporary lamang ito ngunit paano kung hindi 'yon totoo? "I love you." He almost whispered.

“Kasama ba sa iyong job description ang pag-aalipusta ng mga tao mo?” Sa sandaling lumabas ang mga salitang ito, agad na nagbago ang mukha ni Jackie, at may pagtataka sa kanyang mga mata nang tumingin kay Julius. “Sir, what do you mean by that? May nasagap ka bang tsismis tungkol sa akin? I tell you, sir. Those rumors are just that. Rumors. And they have no basis. You must believe me, Sir.” “No worries, Miss Jackie. I was just making a casual statement. It’s nothing personal.”

Isa-isa niyang binasa ang bawat clause. Lahat nakaayos. Lahat kontrolado. “Temporary…” bulong niya sa sarili, paulit-ulit. Napahiga siya sa kama, nakatingin sa kisame, habang bumabalik sa isip niya ang sinabi ni Adrian. ‘We walk away.’ Ganun lang. Parang wala lang. “Ang dali mong sabihin…” mahina niyang sambit.

“Why? Naiinis ka ba na kahit ilang taon mo ng pinaghirapan, isang iglap lang… ako pa rin ang napansin niya?” Umangat ang kilay niya, halatang natamaan. “Please. Huwag mong isipin na dahil dinala ka ni Sebastian dito, you’re special. You’re just… temporary. A toy. And when he’s done, you’ll be nothing again.”

Pagkatapos nilang tumunganga sa ginagawa sa loob ay sabay sila na naupo sa waiting area. “Pasensya ka na sa ginagawa naming abala ha. Alam kong hindi basta ang buhay ng isang katulad mo.” “I can always manage my time. When Dad died, I realized that all of these are temporary. I value the time I spend with the people that I love. Lahat ng ito kailangan ko lang para sa survival habang buhay ako, pero kapag wala na, wala na rin. I think I want you to see not just my sympathy but rather my empathy.”

Walang reaksyon si Edison. Pero lumalim ang tingin niya. “Ignore her,” malamig niyang sabi. “Sir… hindi po gano’n kadali.” “Everything is temporary,” sagot niya. Napahigpit ang hawak ni Arah sa folder. Sandaling katahimikan. At doon— nagbago ang tono ni Edison, bahagya lang. “Your situation is temporary.” “Not you.” Hindi malinaw.

temporarily. Walang nagtatagal sa mundong ito. Lahat nagbabago at kung hindi naman, ay nawawala. Everything and everyone is temporary. Kaya naman habang may oras pa ako, susulutin ko na ang pagkakataong binigay sa akin ng tadhana para makasama ko ang mga mahal ko sa buhay. We don't know what may happen tomorrow. It could be the end of our lives... so we need to enjoy every moment that fate gives us.

Please, please. Ilang oras pa akong naghintay. Hindi muna ako nagpahinga kasi mas gusto ko siyang hintayin. I'm sketching and already finished my new artwork. Lahat ng iginuhit ko ay para sa kanya. Lahat din ng iyon ay may lagda ko sa gilid at may personal inspirational quotes about life and sacrifices. It's already midnight but there's no mark of him. Wala. May bukas pa naman Klara. You can wait for him until tomorrow. It's your day, right? So you can keep on smiling and be thankful for this another year of your life.

I'm hoping you'll support it. " TEMPORARILY into PERMANENTLY " SIMULA. "Saan ka naman maghahanap ng trabaho ha?".tanong saakin ni Ate habang nagliligpit ng mga damit Si Mama naman ayun sa kwarto nila, nauna nang matulog, Oo nga pala..Kailangan ko kasing maghanap ng trabaho at makakuha ng pera para mapagamot si Mama "Kung saan ang may naghahanap".saad ko

"Nothing is permanent. We might be happy now pero hindi tayo sigurado sa mangyayari bukas. I'm afraid that maybe tomorrow won't be like this anymore." Hindi siya kumibo. I felt his hand wrapped around my waist. Napatingala ako upang magtama ang mga mata namin ngunit nakatukod ang kaniyang baba sa aking ulo. Humigpit ang hawak niya sa bewang ko na para bang gusto niyang maramdaman ko na hindi niya ako bibitawan. "That's why we should cherish every happy moments and hours. Para wala tayong regrets at wala tayong what if's. We shouldn't worry about tomorrow, we should just be happy right now. Now is more important than tomorrow."