Novel & Cerita Everythings Happen For A Reason

"Laurene, calm down. I didn't mean it like that. I just..." But I couldn't stop the words from tumbling out, my emotions getting the better of me. "You don't believe in destiny, fine. But I do! I believe that everything happens for a reason, that there's a greater plan at work. And if you can't accept that, then maybe we're not meant to be together!" His jaw tightened. "I don't see how that's connected to what we're talking about." "Of course, you don't!" I shouted. "Kasi nga hindi ka naniniwala roon dahil nga pinapahiwatig mo sa akin na sadya ang lahat ng ito kung bakit tayo nagkakilala!"

Ikinasipol ko rin ang kaniyang sinabi. "Love is in the air," bulong ko bago sumunod sa kanila. Pero nananatili pa ring misteryo para sa'kin ang nangyari. Eveything happens for a reason naman, hindi ba? And this. What's the reason for this one?

"Ngayon, mukhang hindi na talaga ako tinuturing na pamilya nila Dad. At siguro para na rin iyon sa peace of mind ko dahil hindi naman sila naging mabuti sa akin." "Everything happens for a reason, Amelia. Iyon ang pinaniwalaan ko simula noong iwan ako ni Anika," saad ni Chase. Tumango naman ako bilang pag-sangayon. "Of course, everything happens for a reason. Dahil alam kong lahat ng sakit na pinagdaan ko ay sina Aria at Caleb ang naging kapalit dahil sila ang nagturo sa akin kung paano maging masaya ulit sa kabila ng pinagdaan ko sa buhay," sabi ko at ngumiti.

H******n ni Sebastian ang kanyang kamay. Kahit na paano ay gumanda ang kanyang pakiramdam dahil doon. Tahimik nilang tinapos ang pelikula. If Tom had learned anything, it was that you can't describe great cosmic significance to a simple earthly event. Coincidence, that's all anything ever is. Nothing more than coincidence. Tom had finally learned there are no miracles, there's no such thing as fate, nothing is meant to be. He knew, he was sure of it now...

“Are you sure?” The maid nodded. “Everything happens for a reason, ‘yan ang mga kasabihan ng mga teenager ngayon. Maaaring nangyari sa ‘yo ang bagay na ‘yon dahil sa mga dahilan na hindi mo rin maalala.” Gail bit her lower lip. “But I want to recall them.”

Nakatitig sa kanya ang bata at nang hindi siguro makatiis ay sinalat ang mukha niya, tapos ay ang simento niya sa braso. "I prayed a lot to God po na maging okay na kayo agad, Tita Ganda. I felt so bad because I was the reason—" "Ay, don't say that," aniya rito kahit na ayaw pa sana niyang magsalita na sobra. Kapag si Sofia ang kaharap niya ay gagawin niya ang lahat. "Hindi mo kasalanan. Things happen for a reason, baby. 'Yon ang parati mong tatandaan. There's a reason why this thing happened."

dagdag na sabi niya. Napatango naman ako at napabuntong hininga. Tama nga talaga ang kasabihan na everything happens for a reason. Kung hindi nga naman ako tumakas no'ngn gabing 'yon para mag-bar ay hindi ko makikilala si Addy, at hindi ako makakapunta sa probinsyang ito.

Kasama na dun ang mga nangyari sa Italy. Lahat ng mga natutunan ko na magagamit ko pala ngayon. Lahat ng mga pagtitiis ko ay may epekto pala sa buhay ko ngayon. At lahat ng napagdaanan ko noon ay sisiw na lang sa 'kin ngayon. Kaya, naniniwala na ako na everything happens for a reason.

“Ibig sabihin... malabong target-in niya si Noelle? At ‘yong anim pang biktima?” “Exactly.” Bumuntong-hininga si Kuya. “So ang tanong ngayon, coincidence lang ba talaga lahat ng ito?” Tahimik. Pareho kaming hindi naniniwala sa salitang “nagkataon.” Lalo na ako. Everything happens for a reason. Walang galaw ang isang taong tulad ni Loreto kung wala siyang dahilan. At kung ginawa niya iyon, may dahilan siya at maaaring mas malalim pa kaysa sa alam natin.

Hindi ko na hahayaan na mangyari ulit sa kanya ang pinagdaanan niya noon. Fate doesn't care about plans. I know. If something is meant to be, it will be. I don't know about her at first, but I'm a firm believer in fate. Everything happens for a reason, and sometimes the reason aren't very clear. Some we find out almost immediately and some we live out whole lives trying to figure out. Why you met someone, why you lost someone, why things happened the way they did. I'm constantly thinking about this. But ultimately, I know that everything ends just the way it's meant to. Nothing I do can change the outcome It always ends well, and if it doesn't...well it's just not the end.