Existence In Tagalog Novels & Stories

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

Kung bakit sa napakaraming lugar sa Maynila ay tila pinagtatagpo sila ng tadhana. "Oh, bigla ka yatang nalungkot. Hayaan mo na iyon. Ang mahalaga, hindi ikaw ang nawala. Nariyan na ang phone number ko. Susunduin na rin kita next week kaya mag-ready ka na. Sa ngayon ay iiwan muna kita dahil may tinatapos pa ako." "Ano bang mga tinatapos mo? Hindi ba pwedeng ngayon ako umuwi? Kaya ko na ang sarili ko, Rex."

Bukas ay panibagong umaga Ang naghihintay at ibang lovely ang masisilayan Ng lahat matatag at Hindi papatalo sa mga hamon Ng buhay. Humanda ka Kiel... Dahil ipaparamdam ko sa iyo Kung Sino Ang pinakawalan mo.

Ivy Mahigit isang linggo na ang lumipas ng mangyari ang insidenteng pangloloob ng takas sa bilangguan na tauhan ni Ka Tano. Takot na takot talaga ako ng panahon na yun. Akala ko mamamatay na ako sa kamay ng lalaking yun. Akala ko magagaya na ako sa mga napapanood ko sa balita na bangkay na lang natagpuan ng mga mahal nila sa buhay. Wala na akong nagawa kundi ang tahimik na umiyak at magdasal. At salamat talaga at dininig ng Diyos ang dasal ko. Dumating si Jeiz at iniligtas ako. Mabuti na lang talaga at walang masamang nangyari sa amin ni manang Sol. Nahuli din naman agad ang suspek.

Kung magsalita man siya, hindi ko siya kikibuin. "In life, it's normal to lose someone dear to you. Life is all about losing and gaining after all. It's a cycle that keeps people moving." Naramdaman ko ang marahan niyang pagpisil sa palad ko kaya napaharap ako sa kaniya. At nang magtama ang aming mga mata ay ngitian niya ako nang matamis. "We are still here. You have us. Don't think that you already lost everything."

Tanong ni Hime. "Game!". Sabay-sabay na wika naming lahat. Pinaikot na ni Raquel ang bote at mabilis naman itong tumigil Kay Prince. "Wow ha? Impossibleng may masayang nangyari sa buhay mo e parang pinaglihi ka nga sa sama nang loob e,alam niyo? Papaikotin ko nalang ulit".bulyaw ni Raquel.

"Tama! Tama! Kung dagdag pasakit ka lang naman sa mga mahal mo sa buhay, magpakamatay ka na lang!" "Magpakamatay na lang kaya ako?" "'Pag namatay ka, wala ka nang problema. Wala na rin silang problema." "Para wala nang problema!" "Humakbang ka na..." "Hahakbang na ako." "Talon!" "Bahala na!"

Lasing na ito ngunit talaga nga namang magagawa ka ring lasingin sa pamamagitan lang ng kanyang mga kataga. “You know what? I’m fucking okay, ayos na ako e. Maayos na ‘yong buhay ko, hindi man ganoon kasaya pero masaya na ako. Kontento na, but you came back, Hindi ko nanaman magawang makuntento. Mahal na naman kita,” Pulang-pula ang mukha niya ang habang sinasabi ang mga katagang ‘yon. Ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng puso. Alam kong lasing na talaga ito. Hindi ko alam kung para sa akin ba ang mga katagang ‘yon.

Na lalong nagpabilis ng pintig ng kaniyang puso. Ano ang ibig sabihin ng Tita niya? Na maari siyang magkagusto sa estrangherong may mala-asul ang mata? "No Tita, mark my word!" Tinitigan siya nito ng matagal bago muling ipinagpatuloy ang pag-alis. Nagpapatawa ba ito. Tawa lang niya, ngunit bakit pakiramdam niya tila mabuway ang kaniyang pagkakasabi.

curious na tanong ko. "Hmm! oo daw." sagot nito. Hindi ko alam bakit bigla akong nalungkot, talaga bang ang pangit ko sa paningin ni tanda at hindi ako nag e-exist sa mundo niya. Ay! Mali. Nag e-exist naman pala, pero sa hindi magandang paraan niya ako nakikita. Haixt!