Creation In Tagalog Novels & Stories

Kung may reset bottom lang ang buhay Ay ipupunta ko kung saan bata pa ako at hindi ko pa nakikilala si venus tapos ako na mismo gagawa nang sarili kong tadhana,hahanapin ko si hime para siya na ang huli at una kung pagibig.. Nag-iisa lang..

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

Sumandal ito sa likod ng kanyang inuupuan. "Napagtanto kong isa kang tao kaya minabuti kong dalhin ka rito dahil ito lamang ang alam kong ligtas na lugar para sa'yo. At kung hindi kita madadala rito sa lalong madaling panahon ay mawawala na ang nakabalot na amoy sa iyong katawan na naiwan sa'yo ng isang Fecanes at paniguradong kinabukasan, may balitang makakarating sa akin na may isang taong nilapa at pinagpyestahan ng mga bampira."

Nanlalaki pa ang mata ng matandang lalaki. Napadatda si Maria mabilis na bumalik sa kanyang isipan ang tagpong ibinenta siya ng kanyang Tiyuhin kay Anghel. Napakurap-kurap si Maria at umilap ang kanyang mga mata saka tumingin sa kanyang paligid. Hindi puwedeng hanggang sa Manila ay makikita at matutunton pa rin siya ni Anghel. Nagsisimula na siya ng panibagong yugto sa kanyang buhay. At hindi na siya makakapayag pang maulit pa ang nangyari sa kanya. "Salamat po sa paalala!" Sabi na lamang ni Maria at lumihis na siya ng daanan saka nagmamadaling humakbang paalis.

"I love you, Hubby." "I love you, Wife. Tuturuan kita mamaya kung paano humalik." Malakas ko siyang hinampas sa kamay. "Ang bastos mo!" tumawa lang siya at kinurot ang pisngi ko. A/N: pa-leave naman ng review at comments 😊

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

“Sa tingin mo sino ang nagluluto ng pagkain natin nitong tatlong araw?” “Chef mo?” Sinamaan ako ni Manuel ng tingin. “Sorry na. Tagapagluto pala.” “Wala akong tagapagluto, binibini. Natuto akong magluto ng sarili kong pagkain simula nang pinaalis ko lahat ng criada namin.” “Criada?” “Isang wikang Espanyol na ang ibig kahulugan ay tagasilbi o katulong. Hindi ka ba nakakaintindi ng wikang Espanyol?”

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

"Ipapakilala ko sila sa iyo." "Cervantes din po sila tulad ni Big Boy?" "Tito Jeff." "Tito Jeff Big Boy?" "Tito Jeff lang." "Okay po." "Sila ang mga magulang ko." "Like Mommy and Daddy?" "Yes." "Mano po." Muli itong nagmano sa dalawang matanda. "Ano po ang itatawag ko sa inyo?" "Ako, Lola. Siya..." Itinuro ni Marina ang asawa, "lolo."