Novel & Cerita Experience Is The Best Teacher

Mas mabuting may nagtuturo sa kanya ngayon kaysa matuto siya sa masakit na paraan—mabulag, magkamali, at sumalpok sa pader nang walang direksyon. Ang pinakamalaking alindog ng isang hinog at matagumpay na lalaki ay ang kanyang malawak na karanasan sa buhay at natatanging pananaw. Ang mga bagay na hindi maaaring gayahin o bilhin—ang mga ito ay nagiging bahagi ng kanyang pagkatao, bakas ng panahon na hindi maaaring burahin.

Nakita ni Eleazer na gusto niyang tumakas, at hinawakan ang kanyang pulso at sinabi, "It doesn't matter if you don't know how to do it. I have experience and i can teach you." Seryoso ang tono niya na para bang business ang pinag-uusapan. Halos lumundag ang puso ni Aimee at ang kanyang lalamunan parang nanunuyo,hindi maiwasan ni Aimee na isipin kung sinong nagtanong sa kanya na turuan siya! Kahit walang nangyayari sa kanila ni Demux noon ,hindi siya naglakas-loob na isipin iyon,sa anong mga pagkakataon magsasalsal ang isang tulad niya?

Experience can't be taught, it is applied or encountered. Sa pamamalagi ko kina Engineer Tolentino kasama si Mr. Alvares na isang businessman, napunta ang usapan sa kanilang mga karanasan sa buhay. Napagtanto ko na kay layo na ng naabot nila. Kay dami nilang nalaman at natuklasan. I realized that I am still so far from where they are standing right now. Akala ko pag-graduate ko ay nasa tuktok na ako. Hindi pa pala. Unang hakbang pa lang iyon para sa totoong tuktok na patutunguhan.

"Oh, you know how life goes. I loved business, but teaching...it called to me. Nag-aral ulit ako matapos nating grumadwyet. Tignan mo, mas expertise ko ang pagha-handle ng mga bata kaysa ang negosyo." "Well, masaya akong naging teacher ka ni Raven. Palagi niyang kinukwento kong gaano kasaya sa section niya. Pasensiya ka na kung minsan may saltik yan. Mana sa akin eh,"puno ng pagkasabik kong paliwanag. Matagal din kami hindi nagkita kaya nawawala ako sa sarili. Isa siya sa mga kaibigan ko na palaging pinagbibigyan ang mga kalokohan ko. Nakakamiss ang panahong iyon.

Nakangiting tanong ni Rome sakin. "Wala pa nga.. pero marami akong kaibigan na nag she-share sakin ng tips and their experiences in love.." nakangiting sabi ko sa kanya. "Woah! Sabi nga nila, experience is the best teacher.. So pano ka naman natuto kung hindi mo pa naexperience ang mga ganung bagay?" Tanong ni Rome sakin. "Hindi naman lahat ng bagay ay sa experience matututunan.. minsan may mga bagay kang matututunan sa simpleng pakikinig lang.." nakangiting sagot ko sa kanya.

At ang kasunod naman ni Maxine ay si Bea. "Who, aside from your family, has the biggest influence in you?" "That would be my teachers, for we spend most of our younger years in a classroom with them educating us. Practically speaking, we spend most of our time in schools that's why we also spend most of our time with teachers. So for me, my teachers are the one that has the biggest influence in my life. In terms of improving my skills; physically and mentally. And I, thank you." Maganda din ng sagot niya.. Nakakaloka naman 'to.

Tatango kong sabi. “Hindi kami takot! Alam lang naming na walang pag-asa kaya huwag na lang mag aksaya ng oras sa bagay na alam mong talo ka na. Tsk!” Sigaw ng isa. “Matatalo ka talaga kung ganyan ang pag-iisip mo. Ang isipin niyo ay kung anong maeexperience niyo sa paligsahan. Hindi sa basis na win or lose. Find experience, iyan ang kulang sa inyo. Experience, hindi ang pagkatalo at pagkapanalo. That’s a toxic thinking. Eliminate that sort of principle if you want to join my team.” I scoffed with despise. Natahimik sila saglit at napatingin sa isa’t-isa.

“Akala ko self help or motivational books ang gusto ng mga businessman.” Ngumiti siya, “Ibahin mo ako at saka… alam mo, kahit gaano pa karaming self help books or business books pa ang basahin mo. Pinaka the best pa rin dyan ay experience… kasi meron talagang mga nagbabasa ng ganyan pero… hindi naman ginagawa, nasa isip lang, hindi gumagawa ng hakbang.” “Hm, sabagay.” saad ko at nagpatuloy sa pagbili ng mga gamit na kakailanganin ko.

“Consistency lang. You stay. You learn. You endure the embarrassment and you turn it into discipline.” Tumango si Mina, ngayo'y mas steady na ang paghinga pero nanginginig parin ang kanyang kamay. “It’s a responsibility you have and should endure,” sabi ni Lia. “Our world is classy, yes. It demands excellence. Hindi ito para sa madaling sumuko. Pero hindi rin ito para sa mga hindi handang matuto. This is not a one-time experience, okay? But, let's try our best to not have more experiences like this.”

Huminga ako ng malalim, malakas ang kalabog ng dibdib ko. Pinagmasdan ko ang mga taong nanonood sa akin. Ngumiti ako bilang pagsalubong sa mga tingin nila "Here we are. Every student may have a different situation. Every student and teacher give their best to become the best, or the better?" Inilibot ko ang paningin ko sa mga estudyanteng katulad ko na suot ang kani-kanilang mga toga.