Novel & Cerita Experience Is The Best Teacher

Sabi ni Tessa, “Minsan, wala kaming magawa. Dahil nasa ganitong linya ng trabaho, kailangan nating lumabas para matuto at makipagpalitan ng kaalaman. Hindi tayo mabubuhay magpakailanman sa likod ng mga saradong pinto." “Oo. Dumating ako sa pagkakataong ito na umaasang matuto pa. Gayunpaman, ang mga propesyonal na iyon ay maaari lamang magturo sa amin ng mga pangunahing kaalaman. Sigurado ako na kailangan pa rin nating bumalik at bumuo ng mga pangunahing diskarte sa ating sarili." "Dahil nandito tayo, dapat may ituro sila sa atin."

Plus blackout pa. Hinubad ko na ang mga damit ko at humarap sa salamin. Damn, I'm so beaten. Pero unti-unti na ding nasasanay ang katawan ko. That Lesbian is a monster teacher. But I admit na magaling siyang magturo. Her discussions are easy to understand. Hinding-hindi kami mahihirapan sa pag-intindi and afterwards, ituturo niya naman sa amin ang tamang execute ng mga movements. She's a good mentor.

Mapapa-uhh-ahh-ohh-ahh-ahh ka na raw, ganurn! S’ya kasi ang s*x education-slash-paano-ang-tamang-pagharot teacher ko. Kilala ko ang kaibigan kong ‘yon, virgin ‘yon. Sa p*rnhub n’ya lang ‘yon natutunan at hindi based on the true experience pero tiwala ako sa kadaldalan n’ya. “Pupunta tayo sa mini cave?” tanong ko sa kanya ng maging pamilyar sa akin ang daang tinatahak n’ya.

Hindi naman talaga siya terror, kaya hindi niya ipagkakait iyon sa mga students niya. Wala namang silbi kung hihigpitan niya ng sobra ang mga bata, iyong tipong kulang na lang ay patayin niya sa pagbibigay ng mga activities. Naranasan na rin niya ang ganiyan at hindi talaga madali para sa mga bata. Naranasan niya rin dati na habulin palagi ang deadline. Naranasan niya rin na kulang na lang ay sumpain niya ang instructor. Kaya, bakit niya ipaparanas iyon sa mga estudyante niya? Para sumpain din siya?

"How can I be so sure? Experience is the best teacher, Miss Dizon." Hindi ko pinahalata na nagulat ako sa pagtawag niya sa akin. Hindi ko naman akalain na natatandaan niya ako. "Then base your judgment on my performance. Hire me and I will give you an authentic performance that is meaningful."

Well, kapag nagsisimula ng trabaho, talagang maraming bagay na kailangang pagdaanan step by step. Paano magkakaroon ng karanasan ang tao kung hindi tatanggapin sa trabahong gusto niyang pasukan kung sa pag-aapply pa lang hinanapan ka na ng work experience? Talagang magandang bagay na noong interview ko kanina, hindi ako tinanong kung ano ang work experience ko; kung hindi, baka na-insulto ko sila. "Miss Elvis, focus." Medyo strict si Ma'am Feliz, pero mabait siya.

Ang kaibahan nga lang kasi, masyado ng eksperto si Dave sa ganitong mga klase ng pangyayari. Nasanay na ito sa ganito at alam niyang ang karanasan nito sa mga babae ang nagturo sa binata ng kung ano ba ang dapat nitong gawin. Dahil katulad narin ng sinasabi nila, experience is the best teacher. Aside iyon sa fact na nakuha na ng binata ang kahinaan niya. “I know, at iyon ang isa sa maraming dahilan kung bakit nababaliw ako sa iyo,” sagot ng binata sa tono na kababakasan ng matinding paghahangad.

Hindi lumingon pa si Cailyn. Nanatiling malalim at madilim ang maitim na mga mata niya. "Marami namang paraan para umasenso sa buhay, e. Pero ang pag-aaral ang pinakamabuting paraan at napatunayan na ng lahat na iyon ang pinakamaganda. Lahat ng tao ay kailangan ng 'ticket' o pagkakataon para makapasok sa mundo ng lipunan. At ang magiging tagumpay mo pagkatapos ay nakadepende na lang sa sarili mong kakayahan at kung gaano ka kasipag." mahinahon lang niyang sagot.

Ngunit nang tumigil ito at humarap sa amin ay tila nasabik ako sa kanyang ituturo. “Oh ano pang ginagawa ninyo riyan? Sumunod na kayo sa akin.” Ngumiti ito at pumamewang. “Didn’t I tell you that I am not a woman of textbook? I do want to teach my students through experience! Kaya lets go!” Talon pa nitong aya sa amin na buong sabik naming ikinatayong lahat. Mga oras ng buhay namin na inakala naming kasiya-siya. Ngunit ang matutunan pala ang bagay na ito ay isang pagdurusa.

“Ngayon, maghugas ka na ng kamay at mukha. Oras na para mag-almusal, at pagkatapos ay mayroon tayong gagawin na espesyal.” Sa mga sumunod na taon, naging bahagi na ng aming pang-araw-araw na gawain ang pagtuturo at pag-aaral. Ngunit hindi namin itinuro ang mga aral sa pamamagitan lamang ng mahahabang leksyon o mahigpit na utos. Naniniwala kami na ang pinakamabisang guro ay ang karanasan at ang halimbawa. Kaya naman, madalas naming isinasama si Gabriel sa aming mga gawain, sa aming mga paglalakbay, at sa pakikitungo sa ibang tao.