Eyes Are Beautiful Quotes の小説・ストーリー

He had beautiful golden eyes and long eyelashes. “You better not give your smile to anyone else, Hera. Or else, they might have died of a heart attack.” He said and turned his back at me to resume his jog. I glared at him before following him.

"Kaya sabihin mo na lang bigyan ka ng kasama." "Oo tama!" sang-ayon ni Sezy na bumubula ang bibig. Dumura muna ito sa lababo. "Kausapin mo, idaan mo siya sa beautiful eyes. Parang ganito oh." Nagpa-cute ito sa Camera. Natawa naman siya kasi may bula pa ang bibig nito. Ngunit napaisip naman siya kung epektibo kaya ang beautiful eyes na sinasabi ni Sezy.

Valderama. Tiningnan ko siya ng masama. Pero mas lalo pa niyang inilapit ang kanyang mukha. Tinitigan ko ang kanyang mata. Gosh! Ang ganda talaga ng mga mata niya. Lalo itong bumagay sa kanyang gwapong mukha.I would never get tired looking at this beautiful pair of gray eyes. "Stop it." m*****a kong sabi sa ka kanya pero malakas pa itong tumawa.

Kasi, naiinis na ako. Muli niya akong kinunan ng litrato. "Look, kahit magkasalubong ang kilay mo, ang ganda pa rin." Sinuri niyang mabuti ang picture ko. "Saan banda diyan ang maganda?" tanong ko, habang inilalahad ang kamay para ibigay niya sa akin ang phone niya. Buburahin ko 'yong picture ko! "Your face, especially your eyes. Ang ganda ng mga mata mo, mahal ko."

Nahulog pa ang isang maliit na papel kaya yumuko pa ako para lang makuha iyon. Kunot ang noo ko habang nakatingin sa nakasulat doon. Napakakalat ng pagkakasulat at kung hindi pa iintindihin ay hindi ko mababasa nang maayos. "Keep your eyes on them," pagbasa ko sa quotes. "Keep your eyes on gem," pagtatama ko pa.

"You're still burning even under the influence of this cold water, Elle... You are very beautiful even in this look, without clothes and without any makeup on your face. Your eyes— drunk and begging just for me... You, in your bare face and body with your sensual eyes. I love everything I see in you... And I struggle to let go of you because of those..." Natahimik ako ng mga magaganda at totoo nitong mga ngiti sa mga labi at mga mata. Masaya at nagdidiwang na mga apoy ang nakikita ko sa loob ng mga ito. May puwang sa puso ko na nilalagay na siya roon, iyong pakiramdam na nahuhulog pero masaya naman.

Hindi kasi niya maiwasang isipin na kaya dinidistansiya nito ang sarili sa kanya ay dahil sa nawawala na ang pagmamahal nito sa kanya, na pinandidirian na siya nito ngunit parang imposible naman iyon dahil kapag tumitingin ito sa kanya ay nakikita niya kung gaano kalaki ang pag-ibig nito sa kanya. Hindi nga ba eyes are the window of the sould. Sa kaisipang may amnesia siya pero nagawa niyang maisip ang quote na iyon, parang gusto niyang matawa ng husto. Natigilan lang siya nang makita niyang titig na titig ito sa kanya na parang may gustong itanong. Well, parang gusto nga rin niyang itanong dito iyong tungkol sa boses ng batang babae na narinig niyang tumawag sa kanya ng Mommy.

Hindi lang namin sila pinapansin pero nakakabanas na sila. "Ang ganda..." her eyes reflected the view of the sunset. I was staring at her eyes who's looking at the aesthetic, breath-taking scenery. Its reflection made her eyes more beautiful. And I can't resist looking at her. Denise, was just so beautiful that I can't take my eyes off of her. I want...to spend my evedy day in my life with her. She's the only woman I want to settle down with. "Baby, you know what's more beautiful than that?" Tanong niya habang hindi maalis ang ngiti sa kaniyang mga labi. I finally take a good look at the sunset.

She smells good. And the more I look at her, the more she become more attractive to me. How can you be so effortlessly beautiful? Naningkit ang mata ko’t napayukom ang kamao sa loob ng aking mga bulsa. Although there’s something blocking my throat that can’t let out those words, I do want you to look at me the way I look at you. You’re beautiful more than the eyes can see. And I don’t want to continue this current relationship with you,

I can say that I'm gifted, basta hitsura ang labanan. My eyes, a deep shade of brown, which I inherited from my mother, are my most striking feature. They light up under the sun, radiating warmth and kindness. My lips, a gift from my father, are naturally rosy. Some say they're my most captivating feature, but to me, they're a reminder of my roots. My hair, a cascade of dark curls, falls down to my shoulders. It's soft and shiny, and when I tie it up in a ponytail, it gives me a polished look. My skin is a lovely shade of olive, smooth, and flawless. It's a testament to my meticulous skincare routine and my healthy lifestyle. Overall, I can confidently say that I'm beautiful. But my beauty i