Family Emotions นิยาย & เรื่องราว

Iniisip yata na inuuto niya lang kahit hindi naman. “Hindi, Quin. Kasi ang family pwedeng walang daddy o mommy. Ang mahalaga naman ay love natin. Di ba? Ikaw nga love ka ni Mommy so family tayo.” Mas lalong nagsalubong ang kilay nito. “Hindi ku pu naiintindihan. Gulo naman, Mommy.”

“Baby, ganyan talaga ang pamilya. Mas matimbang ang dugo kaysa tubig. Minsan nagkakapikunan, nagkakasakitan, pero sa huli… pinapatawad. Dahil pamilya.” “Tch.” Lumayo ang tingin ni Damian, halatang hindi kumbinsido. “Baby,” marahan niyang hinawakan ang kamay nito, “ganun ka rin. Lagi mong pinoprotektahan ang pamilya mo. Mahal mo sina Jenny, Sophia, pati ang Mama mo—kahit ano pa ang ginagawa nila—dahil pamilya sila.” Ang ugnayan ng dugo ay hindi pinipili. Nandiyan lang sila—mga bigkis ng dugo, pagmamahal, sakripisyo.

Lumapit siya at umupo sa tabi. “Thank you,” bigla niyang sabi. Nagulat ang mommy ni Adrian. “For what?” “For loving him,” sagot ni Celestine. “And for loving us.” Ngumiti ang babae. “Family is not just about blood. It’s about staying.” Samantala, unti-unti ring bumabalik sa normal ang buhay nina Celestine at Adrian. May mga interview, projects, business meetings… pero mas pinipili na nila ngayon ang oras para sa pamilya.

I never imagined this time would come, but I also never imagined they would love each other the same way Theon loves Lean. That is so fucked up! Hindi nila naisip si Mommy? Si Daddy? Ako? Hindi nila naisip ang pamilya namin sa ginawa nilang dalawa. Hindi nila naisip na magkakagulo kaming lahat? They’re so selfish!

“Parang kailan lang ang liit-liit pa nila. Ngayon ay may sarili na silang pamilya, mga desisyon, at mga tagumpay sa buhay. I-I wasn’t expecting that I would be this emotional–” “It’s alright, love,” pag-aalo ni Jacob sa kaniyang asawa. “Bilang mga magulang ay in-expect na natin ‘to. Ganito rin tayo noon… pero kahit kailan ay hindi natin mahahanda ang sarili natin sa ganitong mga emosyon.” Bahagyang napangiti si Freya at pinunasan ang gilid ng kaniyang mga mata. “Yeah. Tumatanda na ang mga anak natin, tayo rin ay tumatanda na.”

I always dream to have a big family. Kaya nga nung nalaman ko na isasama ako ni James sa family gathering/reunion nila. I thought na yun na, matutupad na ang hiling ko na magkaroon ng family na malaki, family na nagmamahalan, it turns out hindi pala. “ I will… “ He really loves his mother, kaya kung paano ko mahalin si auntie amelia ganun ko rin mamahalin ang mother niya.

"Tama na 'yan, baka bumigat lalo ang pakiramdam ni Yuta. Iyakin pa naman yan." Napatawa naman si Yuta kahit bahagya. "Tangina niyo. Mga baliw." I smiled as I watched them. Kahit anong mangyari, at the end of the day, they still have each other's backs. That's what family really is. Not just by blood, but by the bond that keeps you together. Ganyan din kami nila Yeraz. Hindi man ako lumaki kasama sila but it was never too late for me to have a family like them.

kalmado niyang tanong. Sinagot ko ang mga tanong niya hanggang sa umabot kami sa. . . "Being family-oriented is one trait Filipino's are known. Do you consider yourself family-oriented?" I swallowed hard upon answering the question. "I grew up from a fragile family until isang araw nasa amponan na ako. My concept of family is not particular, it is more than being blood related, it is being emotionally entailed. It is not just living in the same roof but having to understand each other, per se. It is two, three, or multiple people, bearing the same surname or not, caring for each other. In my own define definition, I think, I am family-oriented."

Self love ika nga ng marami. Hindi kami nagkulang na iparamdam kay Cianna na buo at masaya ang pamilya namin, kahit na walang relasyon ang namamagitan sa amin ni Erem. We became civil in terms of being parents. We seldom eat together as a happy and complete family. Aaminin kong masakit para sa akin pero natuto na akong makuntento dahil masaya naman ang mag-ina ko.

"But the moment I saw you standing here at the end of the aisle—seeing your tears, feeling your love from across the room—narealize ko ang isang napakahalagang bagay. Family isn't just defined by blood o sa pangalang ipinanganak sa 'yo. Ang pamilya ay ang taong pinipili mong kasama, the person who stands by you when you have nothing, at ang taong gumagawa ng tahanan para sa puso mo." Nanginginig ang kaniyang boses sa lalim ng emosyon habang nagpapatuloy siya. "You gave me a home, Alessandro. Binigyan mo ako ng layunin sa buhay and our two beautiful children. You erased every shadow of loneliness that ever haunted me. At kay Sophia... na walang kapagud-pagod na humawak sa mga kamay natin noon