Family Is Everything Quotes นิยาย & เรื่องราว

Kahit sa ganitong paraan ay nalalaman ko ang kanilang saloobin o iniisip. "Boys, I want to remind you again that, don't bother your ate specially when she's doing her works," I said while staring straight to their eyes. They are all salute to me. "Aye aye Papa." "And also don't stress your Moma." They all nodded again. "I love you Moma," they all said. Who would ever thought that someone like me will be able to have a family like this? Who would ever thought I can be happy like this again? I will do everything I can to protect my family. I'm not perfect, but I will do everything I can to make everything right and proper.

sabi ni Amy, humihigop ng tea mula sa isang cup. "I’m glad too, Amy," sagot ni Zack. "Kasi, sa lahat ng ito, ang pinakamahalaga pa rin ay tayo—ang pamilya natin. Kung saan man tayo makarating, basta’t magkasama tayo, sapat na."

Sana sa ganoong paraan ay mapagaan niya ang loob nito. “Sa pagpapamilya ang babae talaga ang may dala ng buhay. Kaya dapat ikaw magpakatatag ka. Hindi lang para sa sarili mo o sa pagmamahal mo kay Cy. Kundi para rin sa dalawang anghel na ‘to.” Hinaplos nito ang umbok niyang tiyan. “At sa pamilyang binubuo niyo. Kausapin mo ang asawa mo, magtanong ka. Hindi para awayin siya kundi para malinawan ka. Tandaan mo, walang bagay na hindi naaayos sa mabuting usapan.” A mother’s hug is indeed like magic. It can cure any pain. And indeed…mothers know best!

uncle said in a deep way. “Money couldn’t buy anything. Money gives you comfortable and freedom, it necessarry but it’s not anything,” uncle added. “We only live once. Look for someone whom you can share happiness, pain, agony, laughter, and everything,” auntie said. Lahat kami natahamik. May sense kausap ang mga parents ni Kieth but itself ay wala iba ang ugali niya. Maybe ampon lang si Keith. “I agree with you uncle and auntie. My parents is looking woman for me or years. Maybe I haven’t meet my wife because she’s in still in high school,” Xyrile joke and laughs.

“Do your duty in all things. You cannot do more, you should never wish to do less.” Dunno kung kailan ko yan sinabi sayo Sean. But as the head of the family, nararapat lang talaga. Ngunit naiintindihan ko na walang perpekto sa mundong to. Kahit na ang tinatawag na pamilya. Marami tayong wish na sana ganito ang maging pamilya ko. Sana ganito si Nanay, tatay, kuya, ate. at ilang pang tao sa loob ng isang pamilya. They are still human na kung minsan tayo ang kailangan na magsimula na iparamdam sa kanila na. Okey lang na maging imperfect, basta marunong tayong bumangon ulit. Wag nang gagawin ang kamalian.

"May matatawag at maituturing na akong pamilya." "Minsan ang pamilya ay hindi natin matatagpuan sa loob ng bahay o sa dugo." Hinaplos ko ang pisngin nya. "Family is about love and acceptance." Dahan dahan kong inilapit ang aking mukha sa kanya at dinampian sya ng buong pagmamahal na halik. "I love you so much Grace, no matter what." "And i love you so much more Samantha." Napakagat labi ako sa pagbanggit ni Grace sa buo kong pangalan. It feels so magical and marvelous. "Okay ka lang?"

“Tita pasensiya na pero kahit na papano ay mayroon namang kayamanan ang aming pamilya.” sabi nito. “O talaga?” walang emosyon na tanong nito. “Naniniwala naman ako sa sinasabi mo at ngayon kung may dapat mang maging paborito sa pamilya niyo ay hindi ikaw iyon kundi ang kapatid mo lalo na ngayon na hindi kana makapaglakad. Hindi ka na makatayo ngayon at mas lalong hindi na makasayaw kaya nasisiguro ko na mas mabango na ngayon sa pamilya niyo ang kapatid mo. maipapayo ko lang sayon na kung may ipon ka man ay mas mainam ng huwag mo na lang itong gastusin sa mga walang kwentang bagay at ilaan mo na lang sa mga bagay na kailangan mo sa araw-araw.” mahabang pangaral nito na may halong pangungutya.

“Pero may kondisyon. Sasama ako sa inyo.” Nanlaki ang kanyang mga mata sa gulat, pagkatapos ay sumilay ang malawak na ngiti sa kanyang mga labi. “Talaga? Akala ko ay marami kang trabaho ngayon.” “Work can wait. Nothing is more important than spending time with my family,” wika ko, at sa unang pagkakataon ay malaya kong nabanggit ang salitang iyon—pamilya.

Ako talaga ang nakakaramdam ng panghihina sa tuwing iniisip ko na binagsak ni Dad ang kompanya ni Jeff. "Huwag ka mag-alala mahal ko. Tanggap na tanggap pa rin kayo ni lolo kahit na ano ang mangyari. Mas mahalaga sa kaniya ang pamilya kaysa sa kayamanan." Ramdam na ramdam ko ang tuwa sa boses ni Jeff. "Kung gano'n, nagmana ka pala sa lolo mo. Dahil hindi mahalaga para sa 'yo ang kayamanan. Mas mahalaga kami ng mga anak mo kahit sa anong bagay," sabay ngiti ko.

"Hanggang dulo, Sugar. Hanggang dulo." Sabay nilang tiningnan ang magulang ni Sugar, at sa huling sulyap na iyon, natutunan ni Sugar na ang pinakamahalaga sa lahat ay ang pagmamahal at suporta ng pamilya. Ang buhay ay hindi laging makakamtan sa madaling paraan, ngunit sa bawat hakbang na ginagawa nila, natutunan nilang hindi sila mag-isa.