Family Is Everything Quotes นิยาย & เรื่องราว

Ang pagmamahal at pagkakaroon ng pamilya ay sapat na upang makayanan namin ang lahat ng pagsubok na darating. "Huwag mong kalimutan, Ruby," sabi ni Aerol isang gabi habang kami ay naglalakad sa parke, "Ang lahat ng ito ay nagiging magaan dahil magkasama tayo. Hindi tayo maghihiwalay, hindi tayo bibitaw. Ang pamilya ay ang tunay na kayamanan." Tumango ako at tinitigan siya ng may ngiti. "Oo, mahal. Hindi ko na kayang magtagumpay kung wala ka. Ang pamilya natin ang aking lakas."

Habang hindi pa ako CEO ng hahawakan kong company, susulitin ko muna ang mga araw na nakakapag-bonding pa kaming buong pamilya, kasi kapag busy na ako, baka hindi na namin ito magawa, pero huwag naman sana kasi tiyak na malulungkot si Keilys. Ito lang ang pinaka-importante sa lahat. Ang pamilya ko. At ang kaligayahang hindi kayang pantayan ng kahit anong yaman.

"Thank you. Sobrang thank you po. Wala po akong ibang hiling kundi maging buo tayong muli... kahit anong itsura ng bagong pamilyang ‘to, kahit pa hindi perpekto." Sa kabilang linya, muling nagsalita si Clyde, ang kanyang ama. "Anak, kung may natutunan kami sa buhay, ‘yun ay ito: ang pamilya, hindi nasusukat sa kung anong kumpleto sa papel o kung sino ang kasama mo sa isang bahay—ang tunay na pamilya, ‘yun ang hindi sumusuko kahit ilang beses kayong masaktan."

Kahit magkaka-hiwalay at may kanya-kanya nang buhay hindi napuputol komunikasyon namin. Hindi kami katulad ng ibang pamilya na kapag malayo na ang kamag-anak wala nang pakialam may pakialam lang kung tungkol na sa pera at yaman. Hindi kami pinalaki ni mommy at daddy nang ganoon bago man namatay si daddy ang bilin sa amin ni daddy na kapag nagkaroon ng sariling pamilya huwag namin kakalimutan ang bawat isa.

Not the sleepless nights, not the mess, not the worry, not even the chaos. Because these are the moments that matter most. This is fatherhood. This is family. This is love.

sabi ko. “Nakalaan na yon sayo hayes!, hahayaan mo bang kunin yun ng iba na di naman natin tunay na kadugo, pahalagahan mo ang yaman ng pamilya para sayong mga parating na anak…”punong puno ng emosyon sabi ni lolo..

"Maganda at masarap sa pakiramdam nang may taos-pusong nag-aalaga sa'yo nang walang kahit anomang hinihinging kapalit." Nagpang-abot ang mga mata namin. Natigilan ako sa ginagawa at tinitigan siya nang mariin. Ang bawat salitang binibitawan niya'y parang may malalim na kahulugan. "I really admire how your family works together para lang makabuo ng isang masayang pamilya. Sana tayo rin sa hinaharap, simple lang pero masaya. Hindi ba?"

Iniisip yata na inuuto niya lang kahit hindi naman. “Hindi, Quin. Kasi ang family pwedeng walang daddy o mommy. Ang mahalaga naman ay love natin. Di ba? Ikaw nga love ka ni Mommy so family tayo.” Mas lalong nagsalubong ang kilay nito. “Hindi ku pu naiintindihan. Gulo naman, Mommy.”

Ngayon nagkaroon na ng sigla, at kinang. Sa nagdaan na panahon, ito na ang nahanap kong tahanan na akin na ngayong matatawag. "Being a family means you are a part of something very wonderful. It means you will love and be loved for the rest of your life." I smile to them once again, tinaas ko ang aking kamay saka kumaway sa kanila, before I say goodbye. Tapos nanaman ang kanilang pagdalaw, at sila ngayon ay muli na namang magpapaalam.

**Aling Gina** (mahinahong nagsalita): "Hindi mo kailangang madaliin, Anak. Ang mahalaga, nandiyan ka para sa mga anak mo, at nagagawa mong magbigay ng pagmamahal sa kanila. Hindi mo kailangan ng ibang tao para makumpleto ang pamilya mo. Minsan, ang pinakamagandang pamilya ay yaong puno ng pagmamahal at pagkakaunawaan." Bumuntong-hininga si Alona at ngumiti. Ramdam niya ang bigat na unti-unting naglalaho dahil sa mga salitang ito ng kanyang ina. Sa huling araw nilang iyon sa Coron, siya ay nagkaroon ng pakiramdam ng kapanatagan. Ang mga anak niya ang nagbigay sa kanya ng lakas at tapang upang magpatuloy, at alam niyang magiging masaya sila sa kabila ng lahat ng mga pagsubok.