Family Over Everything Novels & Stories

“She reminds us of what truly matters. Na kahit gaano kabusy, these small moments are everything.” Magkahawak-kamay silang lumabas ng kwarto. Parehong may ngiti sa labi, parehong may aral na baon mula sa simpleng family bonding na inihanda ng kanilang anak. At sa isip ni Alexis, malinaw ang isang bagay. Ang mga araw na puno ng tawanan at pag-ibig na kahit simpleng cookies lang ang nasa mesa, ito ang isa sa siyang magiging pinakamahahalagang alaala para sa kanilang pamilya.

"But Raz insisted that if you're coming home, you should come home to a family that's ready to fight for you." Naupo kami para sa isang dinner na puno ng kwentuhan. Walang usapang korte, walang usapang warrant. Para lang kaming isang normal na pamilya na nagdiriwang dahil sa muling pagkikita-kita. Sa bawat tawa ni Mich at sa bawat pilyong hirit ni Zamuel, unti-unting nabubura ang trauma ng nakaraan ko.

sabi naman siya sa akin. "Hindi naman maiiwasan ang tampuhan sa pamilya," sagot ko naman. "Maganda ang relationship ng family mo. Sana lahat gan'yan. Na kapag nagkatampuhan ay lilipas lang ang isang araw ay magkaayos na kaagad," sabi naman niya kaya kunot noo ko siyang binalingan. "Gan'yan din ba kayo ng family mo?" tanong ko naman sa kaniya.

Ang family day na pinakahihintay ng lahat, ang araw kung saan magyayabang nanaman ang bawat membro ng pamilya. Bakit nga ba sa tuwing nagkakaroon ng pagtitipon ay hindi maiiwasan ang payabangan? Nariyan palagi ang pagkukumpara kesyo si ganyan ganito kaya dapat ganoon ka rin. Nakakasawa at nakakapanghina, iisang pamilya kayo pero ang mga ugali ay magkakaiba. Bagama't wala siyang pakialam sa kanyang walang kwentang manugang, hindi siya nangangahas na maliitin ito dahil takot pa rin siya tuwing naalala ang nangyari.

Hindi man lang ako pinabayaan ng pamilya ko na mamatay, mapait na naisip ni Alex. Ang kanyang pamilya ay isa sa pinakamakapangyarihan sa mundo, at palagi nilang puspusang protektahan ang kanilang mga miyembro. Ang bawat lugar kung saan nakatira ang mga miyembro ng pamilya Ambrose ay may nakatalagang security squad sa kanila.

'Di ko mapigilan na mainis. "Pasensya ka na, 'Nak. Malapit na kasi ang piesta at gusto ko lang sana bigyan ng kahit bago man lang damit ang Tita Lovely at kapatid mo. Noong nakaraang taon pa yata sila nakabili ng bagong bestida." Malungkot na saad ni Papa. Napahawak ako sa bibig ko at tahimik na umiyak "Kung may extra pa po akong pera ay ipapadala ko d'yan. 'Wag na po kayong magtrabaho." Nanginginig na boses na saad ko.

May tinawagan siya. “Hello?” Malamig na boses ng babae ang sumagot. “Mom... patay na si Dad. Please... kahit last time lang, makita mo siya?” Matagal ang katahimikan. “Wala na kaming koneksyon ng tatay mo. Hindi ko na kailangang malaman pa 'yan.” End call. Napaiyak si Sunshine. Dati, buo ang pamilya nila. Pero mula nang mamatay ang kuya niya, lahat nawala. Nagkawatak-watak sila. Pagtingin niya sa cellphone, nakita niya ang Story post ni Felisa.

“If you’re mine, Elijah, no one will ever take you away from me. Kung kailangan kitang gamitin para makuha ulit kayo ng Mommy mo, gagawin ko.” And for the first time in years, he realized, hindi lang ito tungkol sa isang tagapagmana. Ito ay tungkol sa pamilya. Isang pamilyang ni kailanman ay hindi niya inakalang kaya niyang gawin ang mga bagay na hindi pa niya nagagawa noon.

Nanlamig ako at nanginig ng tuluyan ang buong katawan ko. So all this time, my family is really the villain?

JAEL'S POINT OF VIEW "Family dynamics can be complex. There's history there, years of shared experiences, and sometimes, old wounds that haven't fully healed. So when there's tension or conflict, it can feel like everything's falling apart. But even in the midst of the hurt, there's this glimmer of hope, that maybe, just maybe, love can conquer all. That through forgiveness, through understanding, and through empathy, you can rebuild what was broken and emerge stronger than before."