Family Story Tagalog Novels & Stories

Nag sorry lang sya saakin Lumapit sya saakin at niyakap ako kaya napahinto ako sa paglalakad “Ang tagal tagal ka na naming hinahanp Katanaya. Nangako ako kay Ina na tutulungan ko sila na mag hanap sayo siguradong matutuwa si Ina at Ama dahil nakita na kita.” Napangiti ako dahil sa sinabi niya, I guess I have my own family now may matatawag na akong totoong pamilya. Pamilya ko parin naman si ate Jean pero sina Nicole o ang pamilyang Xian? Killa nila ang pamilya ko at sa kanila ako hinabilin ng mga magulang ko.

Kahit mga simpleng bagay ay masaya na kami basta ang mahalaga ay sama sama kami. That's what our grandfather taught us-money is important but family is importanter. Ay joke, everything pala 'yon. "Sarap ng tulog mo Iya ah? Tulo laway ka pa." Pangangasar ni Kuya Lance nang makaupo ako kaya inirapan ko na lang ito na agad niya namang ikinatawa. Alam ko namang nagbibiro lang siya dahil hindi naman tumutulo ang laway ko kapag natutulog.

Parang wala akong alam, tinanong ko siya. “Well, maliban sa palagi niyang kwento tungkol sa kapatid niyang si Amara... wala nang iba pa. Mga masasayang alaala lang ang ibinabahagi ni Noah sa akin, kaya minsan naiinggit ako sa kanya.” Bumagsak ang talukap niya habang bahagyang tumagilid ang ulo. “Kung ako lang si Noah, wala nang masasakit na alaala maliban sa pagkawala ng kapatid niya. May pamilya nga siya, laging may kayamanan, at marami siyang bagay na wala sa akin.”

Ayaw kong kaawaan ang anak ko, ayaw kong ipakita sa kaniya ang emosyon na iyon. Dahil ang lahat ng iyon ay naranasan ko. Alam ko ang pakiramdam dahil nanggaling ako roon. Gabi-gabi, araw-araw palagi akong humihingi ng tawad sa kaniya. Patawad dahil ganito ang nararamdaman niya, patawad dahil hindi buo ang pamilya niya... Kaya palagi ko siyang binubusog ng pagmamahal. Dahil alam ko ang pakiramdam na palaging hinahanap ang kasiyahan ng puso at pakiramdam kung paano mahalin pabalik. "Mama ... It says family. A family, made up of Mama and Papa. Not mama, sisters and Father Theodore. I know they are my family but ..." Napayuko ito. Nagsimula nang magtaas-baba ang balikat.

Napangiti siya kahit pagod na pagod. "Welcome to our family." Habang magkahawak-kamay kaming mag-asawa at pinagmamasdan ang aming anak... Alam naming nagsimula na ang panibagong kabanata ng pamilya namin hindi na ito kuwento ng mafia. Hindi na rin kuwento ng paghihiganti. Isa na itong kuwento ng isang pamilya na binuo ng pagmamahal. ___

“Paano nangyari iyon?” Napabuntong-hininga si Papa. “Mahabang kuwento, anak.” Pakiramdam ko ay nanlamig ang buong katawan ko. Ilang taon kong inisip na matatag pa rin ang pamilya namin. Na kahit paano ay maayos pa rin ang lahat sa Pilipinas. Hindi ko alam na unti-unti na pala kaming bumabagsak.

Bumuhos ang luha niya at todo iling siya. “Ang… ang pamilya ko! Yung Villamor family ang may kagagawan no’n! A-ako, hindi ko rin alam ang buong nangyari… wala talaga akong kasalanan! Totoo, mahal kita! Noong una, hindi ko lang nagawang sabihin sa’yo ang totoo… at habang tumatagal, lalo ko nang hindi alam kung paano aaminin…”

curious na tanong ni Andrea “Wala na akong pamilya, Andrea! Ganito kasi yun, namatay ang Mommy at Daddy ko sa isang aksidente. Kasama nila kami ng kapatid ko that time sa kotse nung mabangga kami. Galing kaming Tagaytay noon, sa resthouse namin. Tapos ayun, binangga kami ng isang wreckless at lasing na driver. Our parents died on the spot tapos yung kapatid ko, nadala pa sa ospital pero, namatay din. Ako nakaligtas after months na na-comatose ako at sa totoo lang, sana nga, namatay na lang din ako!” mahabang kwento ni Mario at tila nga may humaplos sa puso niya nung marinig niya ang kwento na iyon ni Mario

"Magkakilala po kayo?" Bahagya siyang tumango. "Magkaibigan kayo?" "Not quite. I'm not sure if you heard about our family. Kami ang mga Romano, ang mortal na kaaway ng mga Altagrasia."

=========================== Ilang oras lang ang lumipas. Pagkatapos ikwento ni Serena ang lahat ng nangyari sa kanyang pamilya sa nakalipas na ilang linggo, tila nagulat si Paolo nang malaman niya ang lahat ng nangyari. "Wow. Talagang naging magulo ang mga nangyari sa'yo sa nakalipas na ilang linggo, pero bakit hindi mo ako tinawagan? Pwede kitang pakinggan at suportahan." sabi ni Paolo.