Novel & Cerita Family Stroke Meaning In Tagalog

seryosong wika ko “Pero, Mikay, hindi ka ba nag-aalala? Paano kung ipakulong nila ang kakambal mo? Isa pa, nagbanta kanina si Mr. Nathan Fulgencio na kapag malagay sa kahihiyan ang pangalan ng pamilya nila dahil sa kapatid mong si Zyra, ipapakulong nila siya. Hindi pwede! Anak, maawa ka naman sa kapatid mo. Ako na mismo ang nakikiuisap sa iyo, pumayag ka na para maikasal kayong dalawa ni Arif.” seryoso nitong wika Kitang kita ko na sa mga mata ni Mommy ang pagiging desperado. Hindi ko naman siya masisisi. Alam ko naman kasi na inaalagaan niya ang kapakanan ng pamilya namin

Ngunit iba si Noah. “Noah, top 1 ka sa grades ah, bakit hindi pumunta ang parents mo? Kung ako ang nakakuha ng ganong score, malamang sa malamang ang buong pamilya ko– mga magulang ko, lolo at lola ko at ang mga lolo at lola ko sa motherside ay mag-aagawan sa pagpunta!” saad ng isang batang lalaki na kaklase nila. Nakita naman ni Agatha na kakaiba iyon at nagtanong din, “Ang pamilya mo, ang mga magulang mo, grandparents, at maternal grandparents, hindi ba’t anim na katao iyon? Saan galing ang pang pito?”

Sa Bahay ni Astley Pagkarating sa bahay, agad na bumagsak si Astley sa sofa at hinilot ang kanyang sentido. Matinding sakit ng ulo ang kanyang nararamdaman. Napapikit siya upang mag-relax... "Sa wakas, nakauwi ka na. May nangyari ba ngayon? May gusto kang ipaliwanag?" sunod-sunod na tanong ni Francine habang nakapamewang.

Ilang oras pa ang nakalipas ay isang iyak ng bata ang narinig ko. Parang agad nawala ang hirap, sakit na naranasan ko ng makita ko ang anak ko. Halos maluha naman si Kian ng makita at mahawakan niya ang anak namin. Lalake ang anak namin at pinangalanan namin James Miguel Del Valle. "I love you son." bulong ni Kian sa anak habang pinapatulog ito at hinehele. Lumapit ako sa mag-ama ko at niyakap sila.

Tumango lang ako sa sinabi niya. Ganoon pala kaya hindi ko nakikita ang Mama niya. Nakakalungkot lang dahil pati pala si Gail ay may magulong pamilya. Mabuti na lang talaga at nagbago na si Papa. Parang gusto ko tuloy yakapin si Gail kasi naman dalawa na lang niyan sila sa bahay nila. "That's life. Kung titingnan mo parang magulo pero hindi. Ang nagpapagulo lang talaga ay ang tao." Napatingin ako kay Mama nang sabihin niya 'yon.

"My mom taught me how to speak Tagalog every night." Napa-palakpak si Tatay at napahawak sa kanyang dibdib. "Naku, mabuti naman, apo! Akala ko talaga ay magdudugo na ang ilong ko sa iyo bago tayo makauwi ng Pilipinas!" Sumabog ang malakas na halakhakan sa buong hapag-kainan. Maging ang mga tauhan at serving maids sa gilid ay napapangiti sa kapilyuhan ng aming pamilya.

“Baka nakakalimutan mong pinalaki kita! Dugo at laman kita!” Huminto ako sa paglalakad. Dahan-dahan akong lumingon sa kanya. “Ang tunay na pamilya ay hindi nasusukat sa dugo,” sabi ko habang nangingilid ang mga luha ko. “Nasusukat iyon sa pagmamahal, pag-aaruga, at pagkalinga. At ang katangian ng isang ina ay malayong-malayo sa kung ano ka.”

"Maaaring oo, maaaring hindi. Ang future lang ang kaya kong makita, hindi ang intensiyon ng tao. May nakita akong usok na pula. Maaaring senyales ng sunog, galit, o matinding pag-ibig-ito ang magiging laban niya sa iyo. Kailangan mong maging maingat. Masyadong malaki ang usok na iyon." Minasahe ni Grandfather ang kanyang noo at si Lola Lou ay napainom ng coffee. "Sa province of Pangasinan siya naninirahan ngayon. Ang pangalan ng binatang iyon ay si-" Tumayo si Grandfather kaya bigla akong nahulog sa sofa. Hindi nila ako tiningnan kaya umiyak ako at hinagis ang sandals para magpapansin. "Grandfather! Ang sakit-sakit ng paa ko!"

(farm) Tumango siya. “Yes, baby. Maganda sa farm.” “Dami flowels?” (Flowers) “Uh-huh. Hindi ba, I already told you about it?” Ito naman ang tumango. “Doon na ako alal.” (aral) Huminga siya nang malalim. “Let’s see, baby.” Hindi niya gustong pangakuan ang anak. Ayaw niyang umasa ito at masaktan.

"Home talaga?" "Oo, home, bahay, house, tirahan. Feel at home ka naman dito, di ba?" sabi ko nang hindi tumitingin sa kanya. Mahina naman siyang tumawa. Nagulat kaming dalawa nang biglang sumigaw si Jam sa likod. "MAMA! IKAW NAMAN, YAKAPIN MO NA PO SI TITO PAPA! PARANG TELESERYE PO KAYO!" Palakpak pa ng mga anak ko.