Far Far Away Novels & Stories

Makikigamit na muna ako ng cellphone ni Ash. Marahan akong naglakad papunta sa aking destinasyon na hindi alintana ang ulan at bitbit ang aking heels. Nakakasalubong ko naman ang mga tao na nagmamadali sa kanilang paglakad at pagtakbo dahil sa nagraragasang ulan. Samantalang ako ay tila nilalasap ang mga patak nito at ang malamig na simoy ng hangin na para bang ito na ang huling lakad ko sa lugar na ito. I want to go far away, far away from here, far away from him.

Hindi maaring maging mahina ako ngayon gayong nasa harapan ko na ang opurtunidad. Pinag-iisipan ko ngayon kung kasabay ba nang pagpapaalam ko sa naging kalagayan ni Mama ay kung dapat ban a magmakaawa ako sa kaniya na ibalik sa akin ang kompanya. Handa ba akong maging mababa? “May I know who’s the person you want to say hi?” si Faustin na hindi man nakabaling sa akin ay alam kong ako ang kinakausap.

Hindi niya hinayaan si Hailey na makalayo at pinag-igi ang pagpapaligaya dito gamit ang kaniyang mga daliri. Hailey was trying to get away, dahil pakiramdam niya naiihi siya. Pero kahit anong subok niya, hindi siya hinayaan ng estranghero na makalayo at pinag-sige ang pagpapalasap sa kaniya ng masarap na sensasyon. She's embarrassed and she had enough with the judgements from people, kaya ayaw niyang maihi.

Baka pa ito na mismo ang magtaboy sa kanya palayo. She decided to move faraway. Hindi na sapat ang layo niya so she thought she’ll find a place na hindi sakop ng impluwensya nito. It was an exhausting journey for her and her growing child. Marami rin siyang lugar na tinigilan but everything felt like there was someone after her. Hanggang sa makarating siya sa Ormoc at makilala si Rita, the woman who was a runaway like her, who chose to rebel against her family and choose her passion over anything else.

Bumitaw siya sa pagkakayakap sa akin at ginagap ang mga kamay ko at inilapit iyon sa kan’yang pisngi. “Sobrang sakit ang isipin ko pa lang na malayo sa’yo, pero ito ang tama at nararapat. I will just continue to love you from afar, Tash. Kahit na malayo ako, kahit nasaan ako, patuloy kita na mamahalin. Mananatili ka na nakaukit sa puso ko.” “You’ll move on from me, Aldrick. Alam ko makakalimutan mo rin ang bahagi na ito ng buhay mo. Hindi lang talaga tayo ang itinakda para sa isa’t-isa.”

Pumikit pa muna siya bago tinipa ang gitara. "Words nothing but words. For me to show. How much my love for you unfolds. Through trouble and fears. This love feels so real. And I need you to know" Habang kumakanta siya ay hinahayaan niya lang ang kanyang isipan na iguhit nito ang mukha ng babaeng mahal na mahal niya. Nakasimangot man ito o nakangiti. "Even though we're far apart. You're right beside me in my heart."

Tumigil siya sa pag-atras kaya mas naging malapit ang distansya namin. Too late to back out.

Now playing: Faraway by Nickelback Cara >>>After 2.5 years<<< Sa paglipas ng mga araw, linggo, buwan at taon, hindi ko namalayan na ganoon lamang din pala kabilis ang mga mangyayaring pagbabago sa buhay ko. Napakadami ng nagbago.

Isinara namin ang distansya sa pagitan ng aming mga labi. Hinalikan ako ni Nathan sa ilalim ng maliwanag na mga bituin ng Singapore isang halik ng panimula ng aming pandaigdigang paglalakbay, ng aming pamilya, at ng isang pag-ibig na kailanman ay hindi na mabubuwag ng anumang bagyo o anino ng nakaraan. Wala na ang mga lihim. Wala na ang mga galit.

At hindi ko naman alam kung ano ang sasabihin o irereact ko. "Wag kang magalala, iba yung Boundary sa Gate to Heaven kung nagaalala ka, yung mga nasa Boundary ay yung mga taong taga Far Shore lang nagi-stay bago umalis papunta sa ibang mundo," sabi nya na may kasabay na ngiti. "...Far Shore?" nalilito kong tanong.