Fate Kiara Novels & Stories

she said finally, firm and clear. “Pero mahal mo ba siya?” Her breath caught. Images flashed in her mind—Sebastian standing by the balcony. Sebastian saying Be Ate tomorrow. Sebastian reminding her about the contract. Sebastian defending her in silence. “Its…” she stopped. She didn’t know. Not yet. “Complicated,” she said instead. Kiara stared at her for a long second. “Tingnan mo ako,” Kiara said softly. She did. “Kung nasasaktan ka, Ate, uuwi tayo sa dating buhay. Kahit maliit. Kahit siksikan ulit.”

Nakaramdam ako ng kaba kaya dali-dali ko siyang tinawagan. At nang sagutin niya ito, para siyang hinihingal. “Jusko, Kiara.” Mas lalo akong kinabahan sa tono ng boses niya. “A-Ano nangyari?” “Nalaman ni Maru anong ginawa sa'yo ni Benedict. Hindi ko alam kung paano niya nalaman o kung sino ang nagsabi sa kanya! Kasi alam mo naman na iniingatan natin na malaman niya.”

naupo siya sa harap ko. Hindi ako sumagot. “Answer me!” she shouted. Slowly, I nodded. “Aww, she’s pregnant. Even better… kill the mother and the child…” Hindi pa man siya tapos magsalita, bigla akong sumuka at tumama ‘yon sa mukha niya. The room froze, and gasps filled the space. “The hell!” Kiara roared like a wild beast. Marahas niya akong hinila patayo at kinaladkad.

Marahan niyang isinara ang pinto at bumalik sa kanyang silid sa isip at puso niya ay nangako siyang tutulungan si Kiara na makalimot sa nakaraan. Kinabukasan ay nagising si Kiara na mataas na ang sikat ng araw kaya naman nagmamadali siyang inayos ang sarili bago lumabas ng silid. Nagulat pa siya ng makita ang isang babaeng naka unipormeng pangkatulong halos matanda lamang ito sa kanya ng ilang taon.

May magagawa pa ba siya? "Kamusta na, Kiara.' Natigil siya sa pagsubo ng magtanong ang lalaki sa kanya. Kilala siya nito? Dahil sa naisip ay nilingon niya ang lalaki. Bakas ang pagkagulat sa mukha niya ng makita kung sino 'to. Si Cyrus! Ang ex niya! "Mukhang magkakilala kayo." May ngiti sa labi na tumingin ang ginang kay Cyrus. "Simula ngayon ay ikaw na ang bahala kay Kiara." Makahulugan na tumingin ang ginang sa binata.

"Hello, Kara? Oo, oo! Nandito na kami ni Kiara, pauwi na kami!" "Good!" sagot ni Kara. "At Lancy…" "Ha? Bakit?" "Tumakas ka man, bestie, pero wala ka nang ligtas. Kiara is your destiny—good luck!" BIP! Nalaglag ang balikat ko. Ate mo ‘yan, Kiara! Ba’t mo ako ginaganyan?! Lumingon ako kay Kiara na nakangiti pa rin. "So, ready ka na?"

"Ang lahat ng pinaghihirapan mo, ang lahat ng sakripisyo mo ngayon, sigurado akong magbubunga rin. Malapit na. Very soon, magiging sa atin ang lahat. Lahat ng ito, ang kumpanya, ang yaman, at pati ang taong gusto mo. Magiging sa'yo rin lahat." Ang mga ngiti ni Brianna ay puno ng tagumpay at kasiguraduhan, ngunit sa ilalim nito ay may bahid ng matinding paghihiganti at kadiliman. "Kaya nga Tita eh. Alam ko," sagot ni Brianna habang pinagmamasdan ang sarili sa salamin, tinitignan ang kanyang ganda na para sa kanya ay dapat lang na hangaan ng lahat. "Hindi ako titigil hangga't hindi ko nasisira ang buhay ni Mayumi. Gigibain ko siya hanggang sa wala na siyang maibalikan. At si Kalel? Mapapasakin

Tanong nito sa'kin. "Realizing you're inlove towards someone who's supposed to be your mortal enemy?" Ibinaba ni Zariah ang kutsara at syaka masinsinan akong tinignan. "Ask yourself, Akira," she said. "Hindi ba dapat ay kaaway mo si Cameron ngayon? Knowing the fact that he's a Villamon and you're a Madrigal. Hindi dapat kayo kasal" she stated. Natahimik naman ako sa sinabi nya as I looked at her out of confusion.

halos hindi makapaniwala sa laki ng halagang binanggit nito. “Bakit? Kulang ba? Kung sa bagay mukhang maaasahan at mapagkakaitwalaan ka naman, 30 thousand, okay na ‘yun sayo?” parang balewala lang sa sabi nito. “Mama Mia! Ang laki!” ITUTULOY!!!

“Ilang taon ka na niyang sinusundan. Hindi mo lang alam. Hindi siya ang akala mo. Isa siyang sikopata, Aria. Hindi ako kailanman tumakas sa kasal. Siya ang nagpadala noon. Pinlano niya ang lahat ng iyon. Pinilit ka niya sa kasal na iyon sa sarili niyang baluktot na paraan.” Naramdaman ni Aria na nahihilo siya. Halos bumigay ang kanyang mga tuhod. Kumapit siya sa gilid ng kama para sa suporta. “Alam kong marahil hindi ka maniniwala sa akin,” maikling sabi ni Kiya. “Hindi pagkatapos ng lahat ng… nagawa ko. Oo, makasarili ako. Isa akong masamang tao. Ngunit mayroon pa ring natitirang kaunting pagkatao sa akin, at hindi na ako makapanahimik pa.”