Feeling The Blues Novels & Stories

Para akong nabibingi saaking kinatatayuan, di ko alam kung bakit ako nagkaka ganito lahat sila ay nakatingin saakin sa paglapit ni Kiel. I just see all the blues going down on the stage. "Ten" Mahina kong sabi habang nakikita ko silang papalayo saakin. Parang lahat ng bigat sa loob ko at pumupunta saaking paa, I feel like I am a disappointment this time na ano mang minute ay para na akong matutumba.

"Love huwag na natin hintayin ang dalawa kasi hindi na sila makakapunta, hindi pa tapos si Blue eh, si Aiden naman ay hindi ko alam kung nasaan." "Iyang isang kaibigan mo ubos talaga ng babaero, hindi na naawa sa mga babae na ginagamit." "Alam mo naman ang dahilan diba? Kaya hayaan mo na lang muna siya, 'yon lang ang alam niyang paraan para makalimot." wika ko. "Kasalanan niya din naman ang nangyari eh. Nasa kanya na pinakawalan niya pa tapos ngayon gaganyan siya."

Kasabay ng pagbuka ng mapupulang labi ni Avry ang pagpikit ng kulay blue niyang mga mata. "You give me hope, The strength, the will to keep on; And no one else can make me feel this way And only you Can bring out all the best I can do; And I believe you turn the tide And make me feel real good inside." May kung anong kumislot sa malalim na parte ng aking puso. Muli siyang nagdilat at ngayon buong atensyong nakatingin sa aking gawi..

Ang hirap pala kapag humanga ka, hindi mo mapipigilan ang sarili mo na huwag umasa. Pero priceless ang pakiramdam ng humahanga. Masarap sa pakiramdam dahil alam mong naging masaya ka. Siguro nga mabuti nang umalis na si Blue ngayon dahil baka mas mahirapan lang ako kapag dumating pa sa punto na hindi nalang paghanga ang nararamdaman ko. May naghihintay sa kaniya at may mahal siya. Ako pa rin ang talo sa huli.

COLD AND BLUE. My heart didn't race like I used to feel when I heard the name of his band. Or maybe I'm just used to it. When they told me that I have psychotic depression, we left the country in an instant and go back here. And since then, Trevor and I didn't talk to each other.

Kung hindi ko lang talaga mga kaibigan ang hudas na mga 'to baka nasaktan ko na silang lahat. Nag arkila lang naman sila ng banda na tumutogtog sa patay at higit sa lahat dalawang mang aawit na puro pangpatay din ang kinakanta! Para tuloy may inililibing sa labas ng bahay namin ngayon ng dahil sa kabaliwan nila. "Congratulations!" Blue said. He looks so devastated. Para bang napakalaki ng problemang pinapasan niya ngayon.

Nakabibingi ang katahimikang namamayani sa kawalang aking kinasasadlakan. Sa gitna ng dilim, may mga takas na hampas ng hangin ang marahang dumadampi sa aking balat. Maya’t maya pa, biglang bumuhos ang ulan na animo’y sumasabay sa pighating aking nararamdaman. Maingay ang bawat pintig ng aking pusong pinipilipit sa sakit. Hindi ko maintidihan ang lahat ng aking nararanasan pero, I can feel that I am in my bluest state. Pain, hatred, anger, and the sense of rebellion raided my heart like a wildfire. But amidst of all these things, I felt so helpless. I am like a narrator of my own self, aware of what is happening but powerless to meddle. I can feel all these emotions, yet I am completely para

Napapakapit na lamang siya buhok nitong kulay mais. Ramdam na ramdam niya na mas bumilis ang paggalaw nito sa ibabaw niya. Bawat pagpasok nito sa kayamanan niya ay malugod niyang tinanggap at sinalubong. Sinabayan niya ang bawat kilos nito lalo na nang naramdaman niyang parang may makati sa kayamanan niya parang gusto niyang idiin at isagad pa nito ang paglabas-masok sa kaselan niya. Dahil pakiramdam niya ay may gustong kumawala sa kaloob-looban niya. She is feeling blue right at the moment!

Langit at lupa, ‘yan yata ‘yong term nila sa mga ganitong klaseng situwasiyon. Pinalis ko ang bumagsak na isang luha dahil sa iniisip at pasimpleng nag-iwas ng tingin. Masakit pa rin pala. Akala ko sa araw-araw na sinasabihan ko ang sarili kong mahirap, mamamanhid ako sa sakit. Pero hanggang ngayon, sa tuwing nakikita ko siya, nadudurog pa rin ang bata kong puso.

Malamig din ang tubig na nanggaling sa shower, hindi ko kasi iyon in-adjust and I really need a cold shower to cool down my burning body. Pero ilang minuto nang babad ang aking katawan sa malamig na tubig, pero hindi pa din napapatay ang apoy na nararamdaman ng aking katawan. Sa halip ay mas lalo lang tumitindi ang aking nararamdaman, mas tumindi ang pananakit ng aking puson. At mas lalo akong nakaramdam ng frustration. At mukhang kailangan ko iyong gawan ng paraan kung ayaw kung magkaroon nang blue balls.