روايات وقصص ضمن Feelings In Tagalog

Parang may isang bahagi ng mundo na gusto ko nang intindihin, pero hindi pa handang magpaliwanag. "Putcha," bulong ko, pilit na pinapatawa ang sarili ko. "Ito na ba ‘yung sinasabi nilang feelings?" Tahimik ulit. "Hayop."

Tumango naman si Kheed na nasa tabi ko at siyang nagmamaneho, " Kung ganon ay tara na at magbakasyon!" Halos mapunit ang mga pisngi ko sa pagngiti habang nakatingin sa dinadaanan ng sasakyan. Napakadami kasing tumatakbo sa isipan ko na maaaring mangyari. Nasasabik akong makarating agad sa destinasyon namin. Hindi dahil sa lugar, kung hindi dahil ito ang pagkakataon kong makuha muli ang loob ng boyfriend ko.

Tahimik sana silang naglakad ng makarinig sila ng mahinang palakpak sabay ang mabagal at mabibigat na yapak palapit sa kanila. "Bien Fait! bein fait!" french word ibig sabihin ay bravo o well done. Agad napalilong silang lahat sa pinagmulan nito. "I admired your gutz young lovey-dovey. Do you really think that I will not be notified with your plans and your flight back to your country?" Sinabayan pa ito ng malakas na halakhak ni Johanson. Ang kaba na kanina pa nararamdaman ni Tin ay mas lalong lumala ngayon. Sabi na nga at ayaw niyang sumama muna para masigurong makauwi ng maayos ang asawa bago s'ya.

Halos mapapikit pa ako dahil sa sarap at init non sa katawan. Tumango ako at tipid na ngumiti. "Salamat nga pala and sorry kung hindi kita kinakausap." "No worries. Alam ko naman na wala ka sa mood after ng nakita mo." Kaagad nagiwan ang goto ng bitter taste sa dila ko. "Alam mo yung feeling na parang tinutusok yung puso mo sa sakit? Alam mo yung sakit kapag nakita mo yung asawa mo na may ibang babae na kasama pero hindi ka makalaban kasi alam mo naman yung papel mo sa kaniya?"

The sensation was so intense that it stung every fiber of my body. I loved the sweetness of his mouth. I felt so wet, so wild—so free! Kailangan kong pakawalan ang nagwawalang damdaming nakakulong sa aking katawan. Ayoko nang mag-isip pa—o talagang wala na akong kakayahang makapag-isip nang maayos. Parang wala na rin akong kakayahang makaramdam ng mga makatwirang damdamin nang mga sandaling iyon; all I could feel was the raging wildness within. Parang ang haplusin at damhin siya ang tangi at nag-iisang tamang gawin.

Masaya pa talaga siya. "'Yon nga eh! Hindi ko alam kung mahal ko na ba siya o hindi" naguguluhan kong sabi. "Aish! Sige, isa-isahin natin ang mga feelings ng tao kapag in love." Napakunot noo ako.

Happy, lonely, angry, alone. Pero kung may isang bagay na hindi ko kayang labanan, it is . . . feeling empty. I cannot feel even the rising happiness in my heart, even the raging fire in my chest that is starting to build up, or even the figurative daggers that are stabbed in my soul. Slap to my already dried hands that are pleading to be withered all over again. Fish tea. Ang dami ko na namang naisip.

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.

“Do you have feelings for her?” May feelings ba siya? Ito ba ang basehan kapag may nagustuhan ka sa isang tao? Napakaimposible. Wala siyang ibang nararamdaman sa dalaga kung 'di nasisiyahan lamang siyang makasama ito, at wala ng iba pa. “ I'm very fond of her. Masaya lamang ako na kasama siya kaya huwag mong bigyan ng malisya, Lo.”

Ang pathetic. "How do you feel seeing these things, cara?" 'Kinakabahan, natatakot, at medyo nagagago... ' gusto niyang isagot pero bukod sa pagkibot ng kanyang mga labi ay wala siyang nasabi. She was too tired emotionally and physically. Higit pa roon ay ayaw niya rin ng mga baril. Mali— mas tamang sabihin na kinamumuhian niya ang bagay na ito.