Feverish Novels & Stories

Ang tanging nagpaparamdam na lang sa akin ngayon na buhay siya ay ang bawat tibok ng kaniyang puso at ang init na nararamdaman ko mula sa balat niya. Nanlaki ang mga mata ko at mabilis na napahiwalay sa kaniya nang may mapagtanto. Nakaawang ang mga labi ko habang nakatitig sa namumungay niyang mga mata. Mabilis kong sinalat ang noo niya. "Zach, inaapoy ka ng lagnat," ani ko. "I'm okay, it's just a mild fever . . ." pahina niyang usal.

“Are you sure you don’t want to go the the hospital? I can take you there. I don’t have work—“ “You know what, instead of being too paranoid, magpahinga ka nalang. Maghapon mo na yatang tinanong sa akin kung gusto ko bang magpadala sa hospital o ano, e. Ayaw ko nga sabi. It’s just a fever. Gagaling din ako mamaya o bukas. Calm down,” naiiling na pagputol ko sa kung ano mang sasabihin niya.

Fever? "I have a fever?"he sighed. "Yes ,at friday na ngayon,nung isang araw pa natapos ang party ,you're out the whole day yesterday "Napanganga ako at unti-unting nanlaki ang mata. "What do you mean yesterday?I was out?! and then . .. the party was the other day pa?!"I don't get this at all?Papa'nong out ako. .. "Why do i have a fever?" ""Maybe because you're so exhausted from the party"he said grimly at inabot na ang isang baso ng tubig sa akin.I continue frowning.

At hindi na ulit hinawakan. Sa gilid, napanganga si Finn. “Grabe…” isip niya. “Isang tingin lang ni Madam, mas effective pa kaysa lahat ng sinabi ko kanina.” Makalipas ang anim na minuto, kinuha ni Athena ang thermometer. Tiningnan niya ang reading. Halos 39°C. Biglang tumigas ang mukha niya. ‘Yung dati niyang maamo at kalmadong ekspresyon—nawala.

Sa pintuan na sila ng inookupang kwarto tumama sa pagkakataong yon. He shifted between her open legs and found a way to remove the arm that was protecting her back. Mas humigpit ang hapit nito sa kanyang bewang bago siya kinabig at ubod ng pusok na hinalikan sa mga labi. Fever. Their skins were both red and hot. Their breathes were labored and it felt like she would be passing out any seconds in his arms.

“Baby are you okay,” nagising ako sa malamig na palad na dumapo sa mukha ko “Fuck, you have a fever,” Hindi ako nagsalita, sobrang bigat ng pakiramdam ko. Dagdag pa ang pag sakit ng pagkababae ko. Pakiramdam ko ay binugbog ang buong katawan ko, Pano ba naman kasi ay parang 7 and half inches ang laki ng ari ni Jervis.

Hinintay ko ng ilang minuto si Irie ngunit gumagalaw lang ito ay parang nanginginig kaya naman naupo ako sa gilid ng kanyang kama. "Hey, baby... Are you okay?" Marahan kong tanong, hinawakan ang braso niyang nasa ilalim ng comforter. She wiggled her body and moan a bit. Nangunot ang noo ko at mas nilapitan ang bata at sinalat gamit ang likod ng aking palad ang kanyang noo at ganoon na lamang ang gulat ko nang malamang sobrang init niya! "My gosh! You have a fever, baby!"

Kahit si Julie ay lumapit na rin at hinaplos ang noo ko. “Hala, oo nga! May sakit ka!” “Lagnat lang ‘to. Wag kayong oa!” inis kong sabi at binuhay na ang computer sa harap. “Mag trabaho na lang kayo,” I just focus on work but I can't deny that my fever is affecting it. I feel heavy, even my head. Halos tago na nga lahat ng balat ko ngayon dahil sa suot pero nilalamig parin ako. I've taken medicine twice but why doesn't it go away?

Nakatalikod siya kaya hindi nito napansin ang namumula niyang mukha. "Oh sh*t! You're so hot! Are you sick?" Bahagyang nabahiran ng pagkataranta ang ang boses nito. Tama ba ang pagkakarinig niya? "I-im fine, masakit lang ang katawan ko," aniya. "N-normal lang siguro ito sa-sa..." Nahihiya siyang ituloy ang sasabihin. "Oh come on, your fever is..! Are you trying to kill yourself?" Singhal nito sa kaniya kaya natigilan siya. Bumalik ang bagsik sa tinig nito.

Biglang nawala na ang antok ng lalaki sa narinig niya. “Anong sinabi mo? May sakit ngayon si Miss Naomi?” “She has a fever. It's been going on for a while. Uminon na siya ng bogesic para sa lagnat pero na-doble ko yata eh!” “Go and call Miss Naomi right now, see if she's responsive. Baka mamaya sa tagal ay wala na siyang malay.” “Okay sige… “