Feverish Novels & Stories

“It’s nothing. Huwag mo akong alalahanin.” Fae walked over to him and started nagging like a doting mother. “I have a thermometer, go get your temperature checked. You're a doctor, after all. You just said I didn't take good care of myself, don't end up like me, what if you faint from the fever? Sa tingin mo makakaya kitang buhatin sa payat kong ito?!” patuloy na sermon ni Felicity sa kanyang bisita.

"Let me check your temperature for a moment." Tumunog na ang thermometer kaya naman chineck na ito ni Izaiah. He gasped as he looked at Serene. "You're burning up, Serene. Forty degrees celsius na ang temperature mo." "H-huh?" naguguluhang tanong ni Serene at saka siya bumangon pero nang maka-upo siya ay biglang tumulo ang dugo mula sa ilong niya kaya naman dali-daling kumuha ng tissue si Izaiah at inilagay sa ilong ni Serene.

His fever had subsided but he is still burning hot. Panandalian niyang inalis ang hiya at yumakap na rin sa lalaki. Maya maya ay pareho na silang nakatulog habang magkayakap.

Her eyes widened. "You're burning!" She panicked. "I'm fine. Don't worry about me." He whispered, closing his eyes. "You're having a fever." She faltered. Tumayo siya mula sa kinauupuan at naglakad ng pabalik-balik. "Do you have any antipyretics in the kitchen?" She asked.

Kinagabihan. "Hey manang wake up," yugyog niya sa aking katawan. Gusto ko sanang idilat ang aking mga mata ngunit ayaw sumunod sa nais ko. Ramdam kong sinapo niya ang aking noo, "shit! you have a fever," dinig kong sabi niya. "Ang lamig," nginig kong sabi.

“Noah, hey buddy... as in gising ka na pala, lower na ang fever mo kaya huwag ka nang matakot,” ang masuyo kong sabi habang dahan-dahan kong inilalapag ang digital thermometer sa side table bago ko hinaplos ang kanyang mabasang noo nang may labis na lambing.

aniya na nag pabalik sa anim na senses ko. "You know what? I think you have a fever... You're so hot kasi! Even the latest version of the thermometer will give up because of your hot temper!" Inirapan ko siya at walang pakialam na umupo sa katabing upuan niya. Nilangaw na nga ako kahihintay sa kaniya kanina, tapos ganyan pa ang ibubungad niya sa akin?! Like hello! Pwede namang ngitian niya ako kahit na plastik lang para naman matuwa ako sa kaniya kahit papaano!

Based on his pale face and lips, I know that he has a fever. Marahan kong tiningnan ang kamay kong nasa aking hita. Gusto kong idampi sa noo niya ang aking palad para sana malaman kung sobrang mainit na ba siya. Pero natatakot ako at nahihiya dahil baka hindi niya lang din ako payagan.

They are both busy attending a patient. Of course. People believe that if you have a fever, you should not take a bath or touch water which is not true. Bathing will help decrease the temperature of your body, but it is not a cure but a bit of relief. It's even advisable to soak in an iced water if the fever is way too high. Kasi sasaluhin iyon ng typhoid fever kung hahayaan lang. I don't want them to reach that point dahil wala na akong maitutulong kung paaabutin ko sa puntong iyon.

nang makaalis silang dalawa bigla niya nalang ako niyakap. " What's wrong?" " Let me hug you for a while" I hug him back hindi ko alam pero parang maiiyak siya sa tuno ng kanyang boses. " Dont worry everything will be fine" sandali medyo mainit siya kumpara sa normal temperature. Hinawakan ko ang noo niya at tama ako he has a fever. " Let's go home" ako na ang nagmaneho ng sasakyan " Antik malapit na tayo sa school" shit! Nanginginig na ang buong katawan niya.