Fighting Weakness Novels & Stories

Kailangan ko silang harapin, I need to stay strong, kahit man lang sa paningin nang dalawang taong kasabwat sa panloloko sa akin. Para sa minamahal kong anghel, lalaban ako ng patas. Isang laban na matuwid sa harapan ng aking Dios. Ayokong magkasala sa Dios kaya sa ibang paraan ako maghihiganti. Alam kong kakayanin ko ito, lalo na at nariyan din ang supportive friendship kong si Fei, ang kaibigan kong si Aziel at ang pamilyang minamahal ko. I can do this, with the help of God! Fighting lang!

“Ngunit, hindi ganoon gumagana ang mundo. Hindi ikaw ang nasa tuktok ng mundo dahil lang magaling kang makipag-away. Kahit gaano pa kamangha-mangha ang fighting skills mo, mananalo ka ba sa mga baril? Kaya mo bang labanan ang daan-daang tao?” "Dalawa lamang ang pinaka-makapangyarihang bagay sa mundo, pera at impluwensya. Isang salita ko lang, at hindi ka na makagalaw sa buong buhay mo. Naiintindihan mo ang basic principle na ito, hindi ba?"

Imposibleng hindi nito kayang ipagtanggol ang sarili. “If he’s provoked, he’d get crazier but he’ll also go weaker mentally. Sigurado akong magra-ramble lalo ang thoughts niya,” dagdag ni Selene. But how is that a solution? Lucas knew how. After all, once a warrior loses their temperament, composure, and their thoughts goes in a disarray; they’re to be considered weak and easy to defeat. They will be as clear as a glass— their movements will be predictable and their weaknesses will be easy to spot.

"Ano—" Hindi ko natuloy ang sasabihin ko nang dahan-dahan niyang hinawakan ang parehong braso ko saka tinaas. Napanguso ako saka dahan-dahan siyang nilingon kasi nakatalikod ako sa kanya. "Your punches were weak," he whispered. "Huh?" "You need to lift weights," he whispered while still looking at my hands he's holding now. "My punches aren't weak. You are just strong," dahilan ko.

Masyadong mahirap gamitin ang pisikal na lakas. Pilit akong sumuntok sa punching bag at namumula na ang aking mga kamay. Hindi ko maiwasan na makaramdam ng inis lalo na at nakita ko ang mga epic na nakatingin na rin sa akin at pinagtatawanan ako. Pero wala akong magawa, dahil kakulangan ko talaga ito. Ano ang karapatan kong mainis kung ako mismo ay hindi ko maipaglaban ang sarili ko?

She clutched his shirt tightly because she's getting weaker each passing time. "Pinagtutulungan ka ng lahat and I can see you're already tired and bleeding... But you don't have to stop the tears, it's not a sign of weakness, it's a sign that you're still a human and not a monster just what they all say. Ayos lang iyan, okay lang umiyak."

Kung talagang magsisimula sila ng laban, hindi ibubuhos ng mga miyembro ng mga fortress ang kanilang buong lakas dahil natatakot sila na baka maraming tao ang mamatay. Kaya ang mga gustong mabuhay ay sinubukan ang kanilang makakaya sa pagpapataas ng kanilang fighting prowess at pataasin ang kanilang combat power. Sa ganitong paraan, makakakibo sila sa mga biglaang pangyayari.

Maigi na 'yung nasusubok ako sa mga tanong niya dahil may sense nga naman. "Then, I will fight him using my useless powers," I said, my voice cold. "Alam ko sa sarili ko na sa kanya ko lang inialay ang buong katawan ko at hindi niya ako maloloko. Unless, nakakabuntis ang daliri?" at nagawa ko pa na magbiro. "Grabe lang kasi 'yung persona niya. Ang harot niya when you flashed your sexiness, but cold when you confronted him with your weakness," she must be pertaining to the child born out of lewdness. Oo, hindi lang out of wedlock.

wika niya sa sarili. Kung alam lang niya na ganito kasakit ang pakiramdam na matali sa lalakeng wala ka namang espesyal na nararamdamn. Sana noon pa man ay naglakas na siya ng loob na sabihin ang totoo. "Bakit ba ang hina ko?" "Why I don't have enough strength to fight for myself?" reklamo niya sa sarili habang ibinaba na ang mukha, at pinagdaupan ang mga nanlalamig na palad.

mahinang sambit ko. Sunod-sunod siyang tumango na ikinangiti namin pareho. "Let's fight together." He then pulled me into a hug na agad ko ring sinuklian. His embrace feels warm that it could almost conquer me. Lahat nang naiisip kong mangyayari sa laban namin ay nagsipaglaho at ang tanging natira lamang ay dedikasyon na ipagpatuloy ang hindi pa namin nasisimulang laban.