Fighting Weakness Novels & Stories

Hindi naman ako nagdalawang isip at binigyan siya ng pahintulot. Para bang nag-init ang buong katawan ko dahil sa ginawa niya. Our tongues were fighting, tila inaalam kung sino ang pinakamalakas. And I know that he won when my knees weakened. Mabuti na lang at malapit na kami sa kama at doon kami bumagsak.

But I am kind of wary that if ever the second I take off my mask, there is a tear gas waiting right at my nose. As this fight drags on, I am becoming more and more aware of my weakness, and I have no choice but to hang onto my life. His every punch is getting heavier with each blow. Thinking about why I am here in the first place–that I need to rescue my friends–gives me a little courage. I gather my strength to my inner core, and position my feet at the right places, with all I’ve got, I release it all in one punch. But that little hope in me went to vain. He is still standing while I can barely keep my ground.

"Please, don't get offended but how are you going to fight with your condition right now? I mean, your body is getting weaker and your fangs are still nowhere to be found." Napa-pikit si Zandro sa inis sa katotohanang iyon. Ayaw man niyang tanggapin ang panghihina at ideya ng pagkatalo dahil sa kawalan niya ng pangil ay darating pa rin ang pagkakataong ipupukol talaga sa kaniya ito ng mundo. Hindi siya puweding sumabak sa giyera sa ganitong kalagayan.

“This isn’t just training. I’m teaching you something you’ll carry for the rest of your life. Remember, in a real fight, you won’t have the luxury to quit. You have to get back up every time you fall.” Pinilit kong bumangon kahit nanginginig ang mga binti ko. Ramdam ko ang galos at pasa sa katawan ko, ngunit pilit kong pinapawi ang sakit para mapakita kay Papa Corvus na kaya kong magpatuloy. “That’s my girl,” sabi niya nang may bahagyang ngiti, ngunit agad ding bumalik sa pagiging seryoso. “Now, again. Show me your strength.”

Sasabak ito sa training at lalabanin ang kabilang side. "Do you fight like them?" banggit niya sa akin. "Yes, I won't deny it, I fight, it's in our blood, even if we don't want it to be in us, if our enemy targets weakness, we have to fight for them." "If we need to kill-we will kill for ourselves and for those we are weak for." prangka kong sambit sa kanya at nakita ko ang gulat sa mukha niya. "Have you ever killed someone?" tanong niya at parang hindi siya makapaniwala sa kung ano ang sasabihin ko.

Sa halip, inilapit niya ang kamay niya at hinawakan ang kamay ni Lena—mahigpit, sigurado. “We don’t become weak,” sabi niya, mababa ngunit matatag, “We become stronger. Because what we have… is not a weakness. It’s our advantage.” Parang huminto ang mundo ni Lena sa sandaling iyon. Tumango siya, dahan-dahan. “Then we fight. Together.” Ngumiti si Adrian—hindi mainit, hindi malamig—kundi isang ngiti ng isang taong handang gawin ang lahat para manalo.

Kahit babae ako malakas ako sumuntok. Dont you ever underestimate womens like us. Because we can also fight. Because of disgust with him I pushed him hard causing him to fall on the cement. Buti nga sa iyo ang yabang mo kase. “You thought I’m weak? But I pushed you and knocked you down. You said you were an alpha. But why are you so weak?" I brought my face close to him causing him to swallow hard.

Pero hindi ko kailanman pinagsisisihan ang biglang pagbabago ng takbo ng buhay ko dahil napatunayan ko na hindi lahat ng mararanasan mo sa buhay ay palagi na lang masaya at walang problema. You need to understand, cry, sacrifice, love unconditionally and be strong for yourself. Sa mga nangyayaring ito ay hindi ko man lang nagawang maipagtanggol ang sarili ko but how can I fight kung unexpected at hindi ko naman inaasahan ang mga mangyayari? I know that I'm a weak character in this story. Hindi ako katulad ng ibang bidang babae na lumalaban at walang takot sa mga makakasagupa nila.

"Rise Andromeda. Rise." Pagkasabik ang nararamdaman ni Yuri. Nais na niyang makita kung gaano talaga katalino ang bata. Ilang taon na rin kasing natulog ang husay at galing ng nag-iisang Andromeda. Kilala ni Yuri si Andromeda. Malakas ang fighting spirit nito at hindi nagpapatalo sa kahit anong laban. "The weakest will be the strongest." Alanganin na ang donya. Tila hindi na niya kilala ang kaniyang anak. Wala sa hitsura ni Andromeda ang pagiging batang munti. "Baby what is on your mind?"

"Lagi mong pinapalakas ang loob namin." Humiwalay sila sa yakap sakin at pinunasan ang mga luha nila sa mata. "Tama si Ace! We need to prove ourselves!" "Yeah! We are not losers!" "We are not weak!" "We are WORTH IT" "WE ARE STRONG!" sabay-sabay na sabi nila. Napangiti naman ako dahil don. Malakas ang fighting spirit nila. Nakakatuwa. "Oh? Ano pang tinatayo-tayo nyo dyan?!" Mataray kong sabi, "Move your ass now! Go to Training Room!"