Novel & Cerita Filipino 10 Quarter 2 Module 4

Parang di ako makapaniwala. End of chapter 24

Naging tahimik ang buong kwarto at lahat ng mata ay nakatutok sa kanya. “Hi, everyone! My name is Maria Esperanza,” nagsimula siya, ang boses ay medyo nanginginig pero determinado. “I’m from the Philippines, and I’ve always wanted to pursue a career in business management. I’m here because I believe this course will help me build a better future, not just for me, but for my son as well. I’m excited to learn from all of you.”

Chapter 16 So nandito kami sa isang Filipino restaurant. Dito nila napiling kumain dahil na m-miss na daw ni tita kumain ng mga Filipino dishes. Puro daw kasi sila Chinese foods dahil galing silang China para sa isang business meeting. Tahimik kaming kumakain, halatang sarap na sarap si tita sa kinakain niya dahil bahagya pa itong napapakanta tuwing susubo. Natatawa na lang ang mag ama sa kaniya. Nang matapos kumain ay hindi muna kami umalis dahil humabol pa ng dessert si tita. Grabe parang hindi siya marunong mabusog. Habang hinihintay ang order ni tita na halo-halo ay nagtatanong sila sakin na sinasagot ko naman agad.

sabi ko sa bartender. Naupo ako sa harapan do'n at pinanood ang mga taong nagsasayaw sa dance floor. Halos karamihan sa kanila ay mga lasing na at nagkakatuwaan sa gitna. Hindi ko tuloy maiwasang mapangiti, dahil gano'n din ang ginagawa naming mgakakaibigan sa Manila. "Two shots of tequilla, Ma'am," sabi ng bartender kaya muli akong humarap sa counter para kuhanin ang inumin ko.

Talagang pang-elite level ang laro! ‎​Tiningnan ni Akki ang kanyang alkansya. Isang piggy bank na hugis astronaut. Nilog-log niya ito. May lumabas na tatlong barya at isang crumpled na 50-peso bill. Kumuha pa siya ng calculator at minultiply ang current value ng Philippine peso into dollar. ‎​"Grabe, inflation," reklamo niya. "Ganitong pera ang need ko only for registration? Over naman!"

Naabutan ko ang lima na kumakain habang naglalaro ng baraha. "Where are you going?" Tanong ni L.A sa akin. "Kay Quatro at kay Mommy." Mahinang saad ko at tumalikod na. Dumaan muna ako sa flower shop at bumili rin ako ng apat na kandila. Una kong pinuntahan si Quatro. Nadatnan ko na may bagong bulaklak at bagong sindi na kandila.

Bumalik siya sa dilim. --- Sa kwarto, nakaupo si Sophia sa gilid ng kama, hawak ang cellphone, tinitingnan ang record ng kanilang usapan. Ang mga kamay niya ay nanginginig, ngunit huminga siya ng malalim. Inuulit-ulit ang kanilang mga salita sa kanyang isip, binibigyan niya ng lakas ang kanyang galit at determinasyon. Nagising ang anak sa crib, ang paalala kung bakit hindi siya pwedeng magpatalo.

Parang matagal ko na iyon kilala pero di ko matandaan kung saan. //---//---//---//---//---//---//---//---//---//---//---//---// RAFAEL'S POV Tamang tama ang pagbili ko ng bahay dito sa Manila, ng may mapansin akong babae na nagtapon ng b****a. Agad ko ito pinagmasdan, kamukang kamukha nito ang babaeng mahal ko. Pero napaka imposible dahil matagal na itong patay.

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

TEN (10) - Jc's POV - "Sumulat ka ng sampung tanong na gusto mong itanong sakin at ganun din ako. Tapos ilagay natin sa baso. Kukuha tayo ng isa tapos sasagotin yung tanong." Paliwanag ni Rhea. "Kapag hindi sumagot?" Tanong ko. "Syempre may punishment." Isang makulit na ngiti at nangaasar na mukha ang nakikita ko sa mukha niya, "Magtatanggal ng isang bagay na nasa katawan kapag hindi nakasagot."