Filipino Banat นิยาย & เรื่องราว

Sana matuldukan na ang paghahanap ko sa kanya. Jeremy continues his report. “And my lead brought me to Benguet to get what you're asking for dahil ayon sa nakausap kong mother superior ng orphanage ay sampung taong gulang raw ito no'ng may mag-asawang umampon dito at sa Benguet nakatira ang mag-asawang iyon. At ayon sa napagtanungan ko doon ay limang taon nang wala sa Pinas ang hinahanap mo. Hindi na raw ito nakitang umuwi ng Benguet buhat no'ng umalis ito.”

Tomas Batangas hanggang San Pablo City. Lalo na’t sa Cagbalete Island sa Mauban Quezon kami pupunta, ang isa sa sikat na beach sa Quezon Province. Habang nasa kahabaan kami ng SLEX ay nagsalita si Nathalie. “Babe, p’wede ba tayong dumaan kay Tita Victoria?” “May tita ka sa Quezon?” paniniguro ko. “Yup! Did you forget that I told you that? Sa isang kumbento siya nakatira sa Tayabas, Quezon,” mabilis na tugon ni Nathalie.

singhal niya sa kanyang matulis na tinig. “Labag sa batas? Nagpapatawa ka ba!?” sambit ni Mr. Filipe nang may kayabangan, sabay tawa. “Dito sa Cavite, ako ay si Mr. Filipe. Ang isang taong may malaking impluwensya. Kaya kong umupo sa parehong upuan kasama ng pinakamayamang tao ng buong Metro Manila na si Mr. Velasco, at aakalain mong makikipag-usap ka sa akin tungkol sa batas?”

Gumuhit sa labi ng binata ang isang tipid na ngiti. “Oh, I went shopping along the way. I might stay here for a while.” Inilinga ng babae ang paningin sa kabuuan ng bahay. “Hmm, not bad. As long as you’re here I can endure the scorching heat of the Philippines’ weather.” Tahimik lang na pinagmasdan ni Caio ang babae na ngayon ay abalang sinisiyasat ang mamahaling nail art nito sa kamay.

Kalaunan ay unti-unting ngumisi si Babe sa kaniya, 'tila nagmamalaki. "Sure, I'll just call you later. Baka babalik na rin kasi ako sa Manila, napadpad lang ako rito sa Tuguegarao para makakain ng pansit batil patong, kaso wala pang bukas na pansiteria ngayong oras. Nakalimutan kong taga-rito ka pala, sana natawagan kita." He shrugged his shoulders then patted my head. Natatawa pa rin ako sa boses nito tuwing sunud-sunod ang pagsasalita niya ng tagalog. Nabubulol pa siya minsan.

"Sige ma'am, sabihin ko agad sa mga amo ko." Napangiti ako habang tinitignan ang walang kamuwang muwang na sanggol. "Ang cute cute naman ng baby na 'to. Pure Filipino ba siya or may halo?" "Filipino po. Nakoo iyakin nga po siya eh lalo na pag gabi. Nasanay yata sa hangin ng ibang bansa," napapailing na paliwanag pa niya. Bahagya akong napangiti sa narinig, "Hmm, Canada ba?"

Pilipinas 1942 Palitan ang putok ng mga baril sa isang lungsod ng bansang Pilipinas. Naglalaban ang mga Pilipino at ang dayuhan. Pinaglalaban ng mga Pilipino ang bansang Pilipinas mula sa pagsakop ng dayuhan.

KNIGHT Batanes, Rakuh a Payaman Napakaganda ng Batanes, ang mga burol ay malawak na pastulan ng mga hayop, mga kalabaw, at mga kabayo. Nag-aalok ito ng isang perpektong tanawin kung saan ang lupa, dagat, at kalangitan ay para bang malapit sa isa’t-isa. Napapikit ako ng aking mata at dinama ang sariwang hangin.

Pati boses niya ay nakakabighani. "Mr. Montenegro? Oh my god!" Napatutop sa bibig ang bakla. Para din akong nabuhusan ng malamig na tubig after kong marinig ang mga katagang lumabas sa bibig nito. Siya si Anthony Montenegro, ang isa sa pinakamayamang tao sa buong Pilipinas. Siya rin ang mortal na kalaban ng kumpanya ng Pamilya ko. Sabi ko na nga ba kilala ko ang lalaking ito. Nagbalik na siya galing states.

Malayo ito sa syudad ng Quezon City. Ang matangkad na babaeng nagsasalita, ay may magandang hubog ng katawan, maputi at makinis. Kung magbibitaw siya ng salita ay saka mo lang masasabi na isa siyang matalino, at mayamang babae. Katulad ni Jobert, ang kanyang pagkatao ay nagtatago din sa dilim, ngunit ang kaibahan lang ay hindi siya pumapatay ng tao, negosyo ang pinapatakbo niya at ito ay mga illegal na negosyo sa pilipinas, kasama na dito ang droga.