Filipino Banats นิยาย & เรื่องราว

KABANATA 42 “Isang Pag-uwi, Isang Banta at Pagsagip" (Nathara’s POV) Pagkatapos ng lahat ng nangyari, ramdam kong kailangan ko ng bagong simula. Kaya’t pinagdesisyunan ko na… uuwi na ako ng Pilipinas.

“Virgin ka pa ba?” Hindi ako kumurap. Yong penis ni Lyndon, hindi pa naman ako inano, ah. Dila pa lang. Pinakawalan niya ang mukha ko. “Good. Sasama ako sa yo sa Manila o kahit saang planeta. Pero kung ibinigay mo agad ang Bataan sa kanya, isusumpa kita ng mga isang buwan.” Niyakap ko siya, mahigpit. May kasamang piga at panggigigil. “Salamat, Beastie.” Pero bigla kong naisip: “Hindi ba unfair yon kay Lyndon?”

Good thing I didn't inform her what happened. Sumama ako sa grupo ng mga turistang naglilibot sa magagandang tanawin ng Batanes. Suot ang mahabang kulay rosas na dress at malaking hat, ay masaya akong nakibagay sa kanila. Lima kami sa grupo — tatlong Filipina kabilang ako, isang Japanese na mukhang cosplayer ang pustura at ang isa naman ay Koreana. "First timer ako dito sa Batanes. Dream vacation ko 'to, e! Maharlika ang plane ticket kaya nag-abang ako ng malalang seat sale," ani Klare, isa sa mga kasama ko sa grupo.

Binibigyan niya sila ng sapat na pagkain para may lakas silang makipaglaban sa kanilang mga kaaway. Ang ama ni Lilac na si General Antonio Bacani ay siyang pinuno ng Bacani Clan na siyang pinakamalaking clan sa bansa at isa sa mga ma-impluwensiyang tao sa lipunan. Lahi kasi sila ng mga sundalo at puro matataas pa ang mga ranggo. Isa rin sila sa pinakamayamang tao sa kaniñang lalawigan kaya naman hindi problema sa kanya ang magpakain ng kanyang mga kasundaluhan. At para makatulong para sa araw-araw na pagkain nila ay nagtatanim ng iba't ibang halamang-ugat, halamang-baging, mais at iba pa ang mga sundalo niya kapag may oras silang magtanim. Naging sandigan at pamilya nila ng isa't isa dahil a

"Mawalang galang na ho, pero mas maganda ho sana kung uuwi na lang ako. Hindi ko na ho ipipilit sa anak n'yo na walang bayag ang pagiging Ama sa anak ko. Hindi rin ho ako intrisado kung ano ang meron kayo at kung tatanongin n'yo ako kung sino ako? My name is Natalia Punongbayan! From the City of Dreams Manila! Na may kasabihan na; Sa bansang mahal ang bigas gayundin ang gas, maraming mandurugas, marami ring PATATAS... PILIPINAS!! And I thank you!" Matapos ko 'yon sabihin ay sumulyap pa ako kay Argo na umiiling lang sa'kin bago taas noo ko silang tinalikuran. Parang may stiff neck pa nga ang leeg ko habang naglalakad palabas ng bahay.

At totoong nagulat sya sa sinabi nito "Bakit hindi mo nalang sila isama sa maynila? So, malalapit pa rin sila sayo. Kung matutuluyan naman ang iniisip mo, pu- pwede kayo sa bahay ko. Tutal wala rin naman tao roon maliban sa mga kasambahay ko. Bihira ko rin naman iyon uwian. Marami rin pwedeng mag bantay sa bata, in case na may trabaho ka na."

Pagsulyap-sulyap lamang ang ginagawa nito dahil busy siya sa pagmamaneho. Humagikhik akong muli. “Alam mo ba, h'wag ka sanang ma-offend, pero ang bansag ko sa 'yo is Mr. BKMP.” “BKMP?” Nangunot ang kaniyang noo. “What the hell does that means?” Humalakhak muna ako. “Mr. BKMP means Mr. Bilyonaryong Kinulang sa Mabuting Pag-uugali.” Napasinghap ako nang bigla itong prumeno. “What did you just say?”

natatawang tanong ni Julian maging ako ay natawa sa sinabi nito. "Philippine Unknown Thugs Association o PUTA, hangarin naming maging lider sa buong pilipinas kasama ang mga iba pa naming alyansa sa karatig bansa. Matuto kayong lumaban para sa inyong sarili sapagkat nagsisimula na ang tunay na digmaan."paliwanag nito at bumaling ang tingin sa akin. Nakita ko ang pag ngisi nito at batid kong ako ang kanyang tinitignan kahit na nakahood siya.

Kung naniniwala kayong Ang intensyon ng mga Amerikano Ay ang tulungan tayo, Pwes! Para kayong mga birhen Na naniniwala sa pagibig Ng isang puta! - Antonio Luna, 1898 1912 "Natutuwa akong malaman na ang dahilan ng aking anak sa paglipat ng Los Banos ay upang makita ang kaniyang matagal ng napupusuan. Catalina, hindi ka nagkamali sa pagpili,” nagagalak na sabi ni ama na nasa gitna ng aming hapagkainan.

Chapter 1 Philippines 1930 NAPANGANGA SILANG apat sa kagandahan ng Time Gold Resort at sa kagandahan ng dagat rito sa El Nido Palawan. Ang bascuit archipelago ng bansang Pilipinas. Blue na blue iyon na siyang paboritong kulay ni Asula. Ngayon lang siya nakapunta sa ganitong lugar at nakakita ng ganitong tanawin.