Novel & Cerita Filipino Folklore Creatures

How dare a mere plain looking maid ogle at him like that? His frowned deepened at her impertinence. Lalo na sa accent nito at sa lengguwaheng ginamit. She looks like she was raised in Manila at halata namang Pilipina ang babae. Na lalong nakapagtataka dahil ang mga maid dito ay mga bampirang lumaki sa Astral at Everis at bihira lang silang gumamit ng tagalog. They are using Slavic language na may halong english. Ginagamit lang nila ang tagalog kapag nakikipag-usap sila sa mga pilipino or humans sa Pilipinas na clueless sa existance ng mga supernatural beings.

"Tek-bah-lang is a group composed of rapists." Doon naman napaubo na si Kit sa kakapigil matawa. Chloe’s eyes daggered at Kit. Questioning. Then she glanced at me... at bakit parang bata na biglang napahiya? Hihilahin ko na sana sa tabi ko when she tilted her chin proudly, showing us the shallowed cleft on her chin. “What was that, Kit?” naniningkit ang mga matang tanong niya sa isa. “Nothing, Miss Chloe. Um, just a correction for the word. Tikbalang is a half-human and half-horse in Filipino mythical or folk sto—”

Isang mala-demonyong ngiti ang kanilang naging tugon. One of the guys whistled, strange loud noises can be heard meters away. Seconds past and what I saw blowed my mind, I never thought a creature like that ever existed. Nakakakilabot ito. Ang lalaki ng kanyang mga pangel, gano'on din ang kanyang dambuhalang pakpak. Even the color of its skin is creepy, it's dark purple. Nakakapansin din ang malalaki nitong braso hawak ang matulis nitong espada.

Hindi ko alam. "Yes, we do have that here and dini-discuss din ito sa lessons sa school. Haven't you heard about it? Philippine Mythology." Ang talas mag-english nitong kausap ko ha. "The Philippine Mythology is divided into three kinds: The Deities in Luzon, The Deities in Visayas, and The Deities in Mindanao. But anyways, gusto mo bang marinig ang story nilang dalawa?" "Sige, ano ba 'yon?"

di ko na inintay yung sagot dahil yung footpath naman visible na isang daan lang. Nang may … ampangit naman nito! Isang kalabaw, natawa ako sa sarili ko kala ko, gorilya. Ahahaha. Pero sila ang dakilang pambansang hayop ng Pilipinas, Kalabaw, parang kapatid ko lang. Nyahahaha. Wow, daming pinya. Ano yun? Santol? Manga? Saging? Bayabas? Makopa? Star Apple? Ayyyy wow, gawa ako fruit salad, and daming puno ng niyog! Akyat ako!

Nang makapasok kami sa loob ng luma at halos walang ilaw na mansyon ay muntikan na akong masuka sa napakasangsang na amoy na umaalingasaw mula dito. "Here, see with your own eyes my creation," Sambit n'ya nang makapasok kami sa napakalaking chamber room. Halos mangatal ako sa nakita ko ngunit pinigilan kong gumawa ng kahit na anong reaksyon. People believe that human centipedes only exist in movies, but they are wrong. They said Oda is obsessed with those movies, but I guess that saying is not just a myth. Malinaw na nakikita ng dalawa kong mata ang pinagdugtong-dugtong na mga tao sa pamamagitan ng pagkokonekta ng anus at bunganga nila sa Isa't-isa.

Is this real? "Wala ba akong halik mula sa fiancee ko?" I closed and opened my eyes habang dumiretso siya ng pagkakatayo sa harap ko. His charming smile was really in front of me. I am not dreaming. Fiore is really here. Nagbalik siya! Mabilis na yumakap siyang muli sa akin. Kundi niya ginawa iyon, baka natumba na ako dahil sa panginginig ng mga tuhod ko.

May nakita din kaming nag trained sa mga ibon doon , hindi masyadong nagustuhan ng mga bata ang lugar na to kaya matapos kumuha ng mga ilang picture ay umalis na din kami at pumunta na sa Oceanarium. The stunning oceanarium is probably our favorite attraction. It was huge and complicated, almost like a maze of small and large aquariums, with a walk through a massive glass tank that provided an incredible 180-degree view of a variety of marine species. According to the website of Manila Ocean Park, the oceanarium is home of 14,000 marine creatures representing 277 different species, all of which are native to the Philippines and Southeast Asia. It goes on to say that the water comes from Mani

Naikukwento ang tungkol sa mga aswang, tikbalang, kapre, laman-lupa, maligno, duwende, engkantado at engkantada pero may isang grupo pa ng mga nilalang na tahimik na namumuhay sa kagubatan ng Talumpit, isang lugar sa isa sa mga probinsya sa Kabisayaan. Sila ang mga engkantao o hybrid ng mga engkantado at tao. Ayon sa pinagpasa-pasang kwento ng mga matatanda sa lugar, bago pa dumating ang mga Kastila ay may isang komunidad na ng mga engkantao sa paanan ng Bundok Talumpit. Ang mga engkantado noong mga panahong iyon ay umibig at nagpakasal sa mga kababaihan sa lugar. Tanging mga lalaking engkanto lamang ang pinapayagang umibig sa hindi kalahi ng Kataasan o ang tumatayong lider ng mga engkanto.

“Mga halimaw sila… ano bang ginawa nila?” Itinuro ni Officer Ramirez ang isang napakagandang maliit na tambol. “Ito ay human skin drum, gawa sa balat ng babae. Ito naman ay kapala, isang pulseras na gawa sa buto ng tao. At iyan ay ritual implement na gawa sa bungo.” Mahigpit kong kinuyom ang aking mga kamao at napahawak sa aking damit. Ibig sabihin, hindi lang pala ako ang nakaranas ng ganoong kapalaran; marami pa pala.